„Głównym zabójcą kobiet są choroby sercowo-naczyniowe” – podkreśla dr n. med. Anna Szyndler. Ekspertka wyjaśnia, jak ciąża, menopauza, schorzenia współistniejące oraz styl życia modyfikują ryzyko sercowo-naczyniowe u pacjentek i dlaczego w codziennej praktyce lekarskiej tak ważne jest przełamanie nawyku odkładania przez kobiety własnego zdrowia na dalszy plan.
Choć współczesna kardiologia dysponuje coraz skuteczniejszymi lekami, nadciśnienie oporne oraz inercja terapeutyczna wciąż stanowią poważne wyzwania w gabinecie lekarza praktyka. - Tylko holistyczne podejście daje realną szansę na poprawę rokowania pacjenta, co stanowi nasz nadrzędny cel – podkreśla dr n. med. Stanisław Surma. Analizuje potencjał nowych cząsteczek oraz wyjaśnia, jak Masterplan ESH czy Cardiolipid Plan mogą uprościć codzienną pracę i przywrócić całościowe spojrzenie na pacjenta cierpiącego na wiele chorób jednocześnie.
Zaledwie 5 proc. badań prospektywnych nad stwardnieniem rozsianym (łac. sclerosis multiplex, SM) uwzględnia zmęczenie wśród mierników efektu leczenia, a 37 proc. badań włącza je do wspólnego, pierwszorzędowego punktu końcowego. To subiektywne uczucie często w ogóle nie jest brane pod uwagę. O możliwościach jego mierzenia i leczenia mówiła podczas konferencji Neurostrada dr hab. n. med. i n. o zdr. Natalia Niedziela z Katedry i Kliniki Neurologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.
Terapie biologiczne zrewolucjonizowały leczenie miastenii uogólnionej, dając chorym szansę na powrót do pełnej sprawności. Restrykcyjne kryteria programu B.157 sprawiają, że dla wielu pacjentów nowoczesne leczenie wciąż pozostaje nieosiągalne. – W opinii klinicystów zajmujących się pacjentami z miastenią, a także organizacji pacjenckich, kryteria dostępu do programu powinny zostać złagodzone – mówi prof. dr hab. n. med. Monika Adamczyk-Sowa.
Skuteczne leczenie choroby otyłościowej może prowadzić nie tylko do utraty masy ciała, ale także do wyraźnego obniżenia ciśnienia tętniczego. - Dlatego pacjenci z nadciśnieniem, zwłaszcza przyjmujący kilka leków hipotensyjnych, powinni regularnie kontrolować jego wartości - mówi prof. Paweł Balsam. Jak zaznacza, w przeciwnym razie może dojść do objawowego niedociśnienia i konieczności zmniejszenia dawek stosowanych leków.
Blisko stu kandydatów, dwudziestu wybitnych laureatów i jedno przesłanie – polska medycyna jest w rękach utalentowanego, młodego pokolenia lekarzy. Podczas uroczystej gali „Supertalenty w Medycynie” wyróżniono lekarzy i studentów, którzy już dziś mogą pochwalić się znaczącymi osiągnięciami naukowymi, klinicznymi i organizacyjnymi. – Jesteście ludźmi, których my wszyscy ogromnie potrzebujemy – usłyszeli laureaci, którzy udowadniają, że medycyna jutra powstaje na naszych oczach.
Diagnostyka różnicowa przewlekłego kaszlu to jedno z częstszych wyzwań w praktyce lekarskiej, wymagające czujności wykraczającej poza schematyczne rozpoznania. - Kaszel sam w sobie nie jest chorobą, lecz objawem, który może mieć bardzo wiele przyczyn – podkreśla dr n. med. Joanna Hermanowicz-Salamon. O co zapytać pacjenta, jak nie przeoczyć sygnałów alarmowych i kiedy czysty wynik spirometrii powinien skłonić do dalszej diagnostyki?
Podstawą systemowego leczenia zaawansowanego raka gruczołu krokowego jest farmakologiczne obniżenie poziomu testosteronu (terapia deprywacji androgenów). Choć metoda ta wykazuje wysoką skuteczność w walce z nowotworem, dla układu sercowo-naczyniowego niesie za sobą poważne wyzwania, co wyjaśnia prof. Sebastian Szmit.
Obecnie Polska przeznacza na profilaktykę trochę ponad 20 euro na obywatela rocznie. To dziesięciokrotnie mniej niż średnia Unii Europejskiej, która wynosi ponad 200 euro. Bez znaczących inwestycji w programy profilaktyczne niemożliwe będzie zapewnienie kompleksowych badań przesiewowych i kontrolnych dla społeczeństwa. Skuteczna prewencja wymaga odpowiedniej organizacji i finansowania – podkreśla prof. Marek Gierlotka, prezes Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego.
Nie każde nagłe pogorszenie widzenia, czy nawet jego utrata, jest problemem wyłącznie okulistycznym. Objawy mogą wskazywać na chorobę demielinizacyjną, w tym stwardnienie rozsiane. Prof. Monika Adamczyk-Sowa i prof. Adrian Smędowski w rozmowie z „Pulsem Medycyny” wyjaśniają, jakie sygnały powinny wzbudzić czujność oraz jak wygląda współpraca okulisty i neurologa w diagnostyce takich pacjentów.
W leczeniu astmy często lęk przed właściwą terapią bywa silniejszy niż obawa przed skutkami samej choroby. - Astma, jeżeli jest nierozpoznana albo jest nieleczona, albo źle leczona, prowadzi przede wszystkim do znacznego obniżenia odporności – ostrzega prof. Marcin Moniuszko.
Rozpoznanie nadciśnienia tętniczego zaczyna się od właściwie wykonanego pomiaru ciśnienia. To, czy pacjent zostanie prawidłowo zdiagnozowany i osiągnie cele terapeutyczne, zależy nie tylko od leków, ale także od sposobu wykonywania pomiarów, zarówno w gabinecie, jak i w domu. O najczęstszych błędach i praktycznych zasadach mówi dr hab. Marzena Chrostowska.
Choć objawy sugerujące alergię pokarmową występują u co piątego dziecka, rzeczywiste rozpoznanie potwierdza się znacznie rzadziej. Prof. Marek Kulus zwraca uwagę na narastający problem nadrozpoznawalności w pediatrii i wyjaśnia, u których pacjentów pozorne ustąpienie dolegliwości może zwiastować początek marszu alergicznego.
Nie można być dobrym kardiologiem, nie będąc dobrym internistą. Takiej tezy będę bronić – mówi prof. Krzysztof J. Filipiak. Dyrektor-rektor CMKP zwraca uwagę na zaskakujący trend: do ośrodka zgłaszają się kardiolodzy, którzy chcą dodatkowo zrobić specjalizację z chorób wewnętrznych.
Dobrze jest mieć na początku swojej drogi naukowej i zawodowej wskazówki, jak postępować – mówi dr hab. n. med. Magdalena Wujtewicz. Polskie Towarzystwo Anestezjologii i Intensywnej Terapii doskonale rozumie te potrzeby. Poprzez systemowe wsparcie – od tworzenia wytycznych, przez konferencje, aż po konkursy dla rezydentów – towarzystwo pomaga młodym talentom w przekuwaniu pasji w naukowe sukcesy.
Estrogeny przez lata chronią kobiety przed chorobami serca, dlatego zawały u nich zwykle pojawiają się później niż u mężczyzn. Nie oznacza to jednak, że młode kobiety są bezpieczne. – Gdy dochodzi u nich do ostrego zespołu wieńcowego, jego przyczyną często jest samoistne rozwarstwienie tętnicy wieńcowej lub choroba małych naczyń. To wymaga zupełnie innego postępowania, niż w klasycznym zawale miażdżycowym – mówi prof. dr hab. n. med. Agnieszka Olszanecka.
Pacjenci onkologiczni są szczególnie narażeni na ciężkie zakażenia, które mogą przerwać terapię. Dlatego nie powinni rezygnować ze szczepień ochronnych, choć nie wszystkie preparaty są dla nich odpowiednie. Które szczepionki są przeciwwskazane u osób z immunosupresją?
Młody człowiek zainteresowany nauką musi mieć przestrzeń, w której może realizować swoje pomysły – podkreśla prof. Marek Gierlotka. Zatrzymanie utalentowanych absolwentów medycyny w ośrodkach regionalnych to jedno z największych wyzwań współczesnego systemu ochrony zdrowia. Opole udowadnia, że kluczem do sukcesu jest zmiana podejścia do budowania ścieżki kariery młodego lekarza.
– Choroba sercowo-naczyniowa nie zaczyna się po czterdziestce. Jej korzenie sięgają życia płodowego – mówi prof. Mieczysław Litwin, prezes Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego. Dlatego, jak podkreśla, historia okołoporodowa pacjenta, zwłaszcza informacje o wcześniactwie i niskiej masie urodzeniowej, powinna być uwzględniana także podczas opieki nad dorosłymi.
Alergie nie powinny być traktowane jako sezonowa dolegliwość, lecz jako przewlekłe choroby zapalne o poważnych skutkach populacyjnych - przekonuje prof. Piotr Kuna. Jak wskazuje, dotyczą ok. 18 mln osób w Polsce, a ich konsekwencje obejmują nie tylko objawy ze strony dróg oddechowych, lecz także absencję zawodową, utratę produktywności i większe ryzyko współchorobowości.
Współczesna farmakoterapia otyłości jest stosowana zaledwie od pięciu lat, co uniemożliwia ocenę jej długoterminowej skuteczności. - Nie wiadomo, czy pacjenci, którzy osiągnęli pożądaną masę ciała i poprawę metaboliczną, po odstawieniu leków utrzymają te efekty i czy choroba nie powróci. Obecnie są w okresie remisji choroby, ale nie ma pewności, czy jest ona uleczalna w perspektywie długoterminowej - mówi prof. Lucyna Ostrowska, past prezes Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości.
Rozpoznanie przewlekłego schorzenia to moment, w którym sama informacja medyczna często nie wystarcza. Lekarz powinien sprawdzić, jak pacjent rozumie swoją sytuację zdrowotną, czego się obawia i na ile jest gotowy współuczestniczyć w terapii - wskazuje ekspertka.
Czy Polska potrafi nie tylko kształcić wybitnych lekarzy i naukowców, ale także stworzyć im warunki do rozwoju zawodowego i naukowego? To było główne pytanie debaty „Jak kształcić i zatrzymać talenty polskiej medycyny?”, organizowanej przez redakcję „Pulsu Medycyny”. Uczestnicy dyskusji byli zgodni: Polska nie ma problemu z kształceniem talentów, ale wciąż nie stworzyła systemu, który skutecznie zachęcałby je do pozostania w nauce.
W starzejącej się populacji wyzwaniem dla lekarza jest nie tylko wielochorobowość, ale także ryzyko utraty samodzielności, izolacja społeczna, zaburzenia nastroju i wykluczenie cyfrowe pacjentów. Te czynniki coraz częściej wpływają na skuteczność leczenia, współpracę z chorym i realny dostęp seniorów do systemu ochrony zdrowia.
Młodzi naukowcy i lekarze mają ogromny potencjał, ale aby w pełni go wykorzystać, potrzebują odpowiednich warunków do rozwoju, możliwości prowadzenia badań oraz wsparcia doświadczonych mentorów. O roli inicjatyw takich jak Supertalenty w Medycynie i programu Medical School of Your Future mówi Marcin Lewandowski z Naukowej Fundacji Polpharmy.
Dostęp do specjalistów leczenia chorób alergicznych pozostaje nierównomierny. Najtrudniejsza sytuacja dotyczy mniejszych miejscowości - wskazuje konsultant krajowa prof. Karina Jahnz-Różyk.
Osoby na starcie kariery w alergologii mogą korzystać m.in. z inicjatyw edukacyjnych, integracyjnych oraz grantów naukowo-badawczych Polskiego Towarzystwa Alergologicznego. - To ważne już na wczesnym etapie rozwoju zawodowego, bo dzisiejsi młodzi klinicyści i badacze będą współtworzyć medycynę kolejnych lat - podkreśla prof. Marcin Moniuszko.
Przez dekady możliwości leczenia drobnokomórkowego raka płuca pozostawały bardzo ograniczone. Teraz, wraz ze zmianami w programie lekowym, pacjenci zyskają dostęp do immunoterapii konsolidującej po zakończeniu standardowego postępowania. - To opcja dobrze tolerowana, a jednocześnie przynosząca chorym bardzo dużą korzyść - zaznacza lek. Michał Czerwiński.
Onkologia kliniczna wciąż mierzy się ze stereotypami, które mogą zniechęcać młodych lekarzy do wyboru tej specjalizacji, choć należy ona do najbardziej dynamicznych dziedzin współczesnej medycyny. - Wielu z nich nie wie, jak naprawdę wygląda codzienna praca onkologa klinicznego. Nie powinniśmy mylić jej z medycyną paliatywną - podkreśla prof. Anna M. Czarnecka.