Otyli astmatycy są pięciokrotnie częściej hospitalizowani z powodu niewydolności oddechowej niż pacjenci z astmą i normalną wagą ciała. Poza tym, przyjmują oni więcej doustnych kortykosteroidów i zdecydowanie częściej cierpią na refluks żołądkowo-przełykowy.
Chorzy na uogólnioną chorobę nowotworową mają obecnie lepszą opiekę niż chorzy w końcowym etapie POChP - twierdzi prof. Anna Doboszyńska, przewodnicząca komitetu naukowego konferencji "Astma-Alergia-POChP. Chory-Lekarz-Pielęgniarka. Edukacja Chorych", która odbędzie się 25-28 czerwca w Warszawie.
Środowisko immunologów i alergologów skoncentrowane jest obecnie na badaniach dotyczących roli mechanizmów regulacyjnych układu odpornościowego. W Davos odbyły się konferencje z cyklu World Immune Regulating Meeting (WIRM I i II), organizowane przez Swiss Institute of Allergy and Astma Research (SIAF). Na spotkaniach kompleksowo omówiono mechanizmy regulacji układu odpornościowego w kontekście rozwoju nowatorskich metod leczenia jego zaburzeń.
Jak wskazują najnowsze przewodniki, konsensusy i raporty dotyczące diagnostyki i terapii astmy (GINA 2007, Expert Panel Report 3 2007, PRACTAAL 2008), długo działające beta2-mimetyki w postaci inhalacyjnej są po glikokortykosteroidach wziewnych stosowanych u dorosłych i lekach antyleukotrienowych u dzieci najważniejszymi lekami kontrolującymi przebieg kliniczny astmy przewlekłej.
Trwają prace nad syntezą i wprowadzeniem nowych leków w leczeniu astmy lub nad lekami dawno znanymi i badanymi, które być może znajdą nowe zastosowanie. Wciąż jednak najważniejsze jest indywidualne podejście do chorych na astmę, ocena ich oczekiwań wobec leczenia i możliwości aktywnego udziału w terapii.
Badanie Pediatric Allergies in America, przeprowadzone przez amerykański instytut badania opinii publicznej SRBI ujawniło, że alergie dziecięce stały się obecnie cichą epidemią. Choć choroba ta drastycznie obniża jakość życia dzieci, większość małych pacjentów nie otrzymuje właściwego leczenia. Wyniki badania prezentowano podczas dorocznego zjazdu American Academy of Allergy, Asthma and Immunology, który odbywał się 14-18 marca br. w Filadelfii.
Skórne zakończenia włókien nerwowych, uwalniając neuropeptydy, nasilają odpowiedź zapalną indukowaną przez komórki tuczne, dodatkowo zwiększając ich degranulację. Stwierdzono to na podstawie badań na modelu zwierzęcym, prowadzonych w ośrodku Dermatologii i Alergii Szpitala Charité Uniwersytetu Humboldta w Berlinie, kierowanym przez prof. Marcusa Maurera.
Prospektywne, randomizowane, podwójnie zaślepione badanie kliniczne INSPIRE (Investigating New Standards for Prophylaxis In Reduction of Exacerbations), porównujące skuteczność dwóch terapii podtrzymujacych remisję w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc, nie wykazało przewagi leczenia salmeterolem/flutikazonem (Seretide, GlaxoSmithKline) nad stosowaniem bromku tiotropium (Spiriva, Boehringer Ingelheim), pod względem redukcji liczby zaostrzeń.
U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), zwłaszcza zaawansowaną klinicznie, często występują zaostrzenia, które upośledzają funkcjonowanie lub wręcz uniemożliwiają wykonywanie normalnych czynności życiowych, a ponadto przyspieszają degradację tkanki płucnej. Większość zaostrzeń spowodowanych jest infekcjami wirusowymi lub/i bakteryjnymi, chociaż w grę wchodzą też zanieczyszczenia powietrza i zatorowość płucna. Pacjenci z POChP zwykle zakażają się przez kontakt z osobami chorymi w środowisku, w którym żyją i pracują.
Przyjmowanie statyn może wiązać się z wolniejszym spadkiem parametrów wentylacyjnych u aktualnych i byłych palaczy papierosów, u których stwierdzono obturacyjne (POChP) bądź restrykcyjne zaburzenia układu oddechowego - twierdzi J. I. Keddissi z University of Oklahoma, USA.
Astma oskrzelowa zaliczana jest do chorób społecznych z powodu przewlekłości procesu, rozpowszechnienia w populacji i wysokich kosztów społeczno-ekonomicznych. Według najnowszych szacunków Światowej Organizacji Zdrowia, na astmę choruje obecnie 300 mln osób, a do roku 2025 liczba ta wzrośnie o kolejne 100 mln. Choroba ta dotyka ludzi w różnym wieku, często rozpoczyna się we wczesnym dzieciństwie, nie zależy ani od płci, ani od rasy.
Doświadczenie w pracy z pacjentem z astmą oskrzelową pokazuje, że sposób postrzegania choroby przez pacjenta i lekarza, jak i ocena sposobu jej leczenia są zasadniczo odmienne. Największe obawy wzbudza przewlekła glikokortykosteroidoterapia. Takie wnioski płyną z opracowania GAPP, które na podstawie danych kwestionariuszowych przedstawiło obraz współpracy lekarza i chorego na astmę w 16 krajach świata.
Podczas XXVI Kongresu European Academy of Allergology and Clinical Immunology, który odbył się tego lata w Göteborgu w Szwecji, alergolodzy, immunolodzy i pulmonolodzy zastanawiali się nad wpływem mikroorganizmów chorobotwórczych i elementów ich struktury na rozwój alergii i astmy.
Beklometazon w wysokich dawkach jest skuteczny w leczeniu przewlekłego kaszlu - wykazują wyniki badania prowadzonego przez dr. M. Ribeiro z Federal University w Sao Paulo, Brazylia. Celem pracy była ocena efektywności beklometazonu w zmniejszaniu przewlekłego kaszlu.
Podczas gdy kolejne państwa przyjmowały zaostrzone ustawy zakazujące palenia w miejscach publicznych, w Polsce wciąż nic się nie działo w tej sprawie. "Jako onkolog i lekarz nie mogłem siedzieć bezczynnie. Z pomocą kilku osób przygotowaliśmy dla Sejmu odpowiedni projekt ustawy. Mamy nadzieje, że wkrótce dołączymy do reszty cywilizowanej Europy" - zapowiada prof. Jacek Jassem z AM w Gdańsku.
Przedstawiamy omówienia kilku tematów poruszanych podczas niedawnej I Konferencji Szkoleniowej Polskiego Towarzystwa Alergologicznego w Wiśle. Pierwsza relacja opublikowana została w Pulsie Medycyny nr 9/2007 (pt. "Ciężka astma alergiczna").
Kwestia manifestacji klinicznej poszczególnych chorób u osób uczulonych budzi wiele wątpliwości. Nadal nie potrafimy precyzyjnie określić, jakie czynniki powodują ujawnienie się choroby u osoby uczulonej. O ile unikanie kontaktu z alergenem w prewencji wtórnej ma logiczne uzasadnienie, o tyle pytanie: czy w prewencji pierwotnej znaczenie ochronne ma ekspozycja, czy unikanie alergenu, pozostaje nadal otwarte.