Opinie

„Z dużym zdziwieniem przeczytaliśmy komentarz autorstwa prof. Przemysława Mitkowskiego i prof. Agnieszki Tycińskiej, odnoszący się do stanowiska Grupy Roboczej Towarzystwa Internistów Polskich (TIP) ds. Terapii Daremnej na Oddziałach Internistycznych w sprawie zapobiegania terapii daremnej u dorosłych chorych, niebędących w stanie podejmować świadomych decyzji dotyczących leczenia. Trudno nie odnieść wrażenia, że autorzy komentarza nie zapoznali się dokładnie z krytykowanym dokumentem” - piszą twórcy w/w wytycznych.

Dyskwalifikacja z intensywnej terapii nie może być przeprowadzana na podstawie tabelki czy też protokołu, gdy nie mamy pełnego obrazu chorego, czyli przy braku pewności co do nieodwracalnej przyczyny ciężkiego zespołu niewydolności narządowej - jedynej możliwości odstąpienia od terapii, twierdzą kardiolodzy, odwołując się do wytycznych Towarzystwa Internistów Polskich dot. terapii daremnej.

W “przeddzień” 20. rocznicy powołania Narodowego Funduszu Zdrowia czas na pytanie o największe sukcesy, najtrudniejsze problemy i największe porażki tej instytucji. Jaka przyszłość ją czeka? Czy może nadszedł czas, by NFZ zlikwidować? O tym rozmawiamy z byłymi prezesami Funduszu.

Narodowy Program Chorób Układu Krążenia (NPChUK) ma w ciągu 10 lat zmienić oblicze polskiej kardiologii. - Przyjęcie tej strategii jest niezwykle ważne. Cieszą spore pieniądze na ten cel, bo blisko 3 mld zł. Wadą jest jednak brak jasno określonych punktów końcowych, czyli sprecyzowanych wskaźników zdrowotnych, do jakich program ma doprowadzić – zauważa prof. Maciej Banach, przewodniczący Polskiego Towarzystwa Lipidologicznego.

To raczej reformowanie systemu na zasadzie gaszenia pojedynczych pożarów przy jednoczesnej niechęci do wzięcia odpowiedzialności za całość systemu opieki zdrowotnej. Takie podejście dziwi mnie tym bardziej, że mamy dziś do czynienia z olbrzymim długiem zdrowotnym, który narósł w efekcie ograniczenia dostępności do diagnostyki w czasie pandemii - tak posłanka Marcelina Zawisza ocenia działania Ministerstwa Zdrowia pod kierownictwem Adama Niedzielskiego.

Choroby rzadkie nie tylko powinny, ale muszą stać się priorytetem zdrowotnym państwa - tak jednogłośnie stwierdzili eksperci biorący udział w panelu 14. edycji konferencji “Polityka lekowa”, zatytułowanym „Czy w obliczu długu zdrowotnego jest jeszcze miejsce na priorytet dla chorób rzadkich?”.

Podczas 14. edycji konferencji “Polityka lekowa”, organizowanej przez „Puls Medycyny”, eksperci dyskutowali m.in. o tym, jak pandemia COVID-19 wpłynęła na leczenie chorób płuc w kontekście długu zdrowotnego.

Kalendarz szczepień obowiązkowych u dzieci do 2. roku życia jest w Polsce wypełniany już tylko w 85 proc., a jeszcze dekadę temu przekraczał 90 proc. Zbliżyliśmy się do granicy odporności populacyjnej. Jak odwrócić ten niepokojący trend? Jak przekonać rodziców niechętnych szczepieniom swych dzieci, że dorośli także potrzebują tej formy ochrony, bo choroby zakaźne nie przestają być groźne tylko dlatego, że skończyliśmy 18 lat?

Po pandemii COVID-19 Polacy mają zwiększone potrzeby zdrowotne, a nieubłagana demografia i napływ uchodźców z Ukrainy tylko ten dług pogłębiają. Dodatkowym utrudnieniem w działalności podmiotów leczniczych są nękające gospodarkę kryzysy i inflacja.

„Polityka Lekowa Państwa 2018-2022” to strategiczny dokument, który wyznacza kierunki w gospodarowaniu zasobami przeznaczonymi na leczenie, a zawarte w nim zapisy można zestawiać z podejmowanymi działaniami i ocenić, czy ich przebieg i tempo są właściwe. Taką próbę podjęli uczestnicy panelu otwierającego 14. edycję konferencji “Polityka lekowa”.

30 września kończy się kadencja prof. Mirosława Wielgosia na stanowisku kierownika I Katedry i Kliniki Położnictwa i Ginekologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Władze uczelni zdecydowały o zmianie szefa ww. jednostki, jednak jej zespół chce, by nadal kierował nią prof. Wielgoś, który pełni tę funkcję od 12 lat.

Ministerstwo Zdrowia zmienia rozporządzenie ustalające katalog podmiotów, które mogą dokonywać zakupów w hurtowniach farmaceutycznych. Projekt idzie jednak zdecydowanie dalej niż obecna regulacja - nie tylko reguluje to, kto może hurtowo lekami obracać, ale również to, jak obrót produktami leczniczymi ma przebiegać. W ocenie prawników, minister przekroczył uprawnienia - rozporządzenia nie służą do uchwalania nowego prawa.

Amyloidoza transtyretynowa (ATTR) jest ciekawym przykładem choroby rzadkiej, a to głównie dlatego, że w ostatnich latach dokonał się olbrzymi postęp zarówno w metodach diagnostyki nieinwazyjnej, jak i możliwościach terapeutycznych tej jednostki chorobowej.

Szeroko pojęte choroby mózgu, nie tylko neurologiczne, ale i psychiczne, powinny stać się priorytetem polskiego systemu opieki zdrowotnej, m.in. ze względu na światowe trendy związane z obciążeniem tymi chorobami, a także ich wpływ na jakość życia chorych - uważa prof. Halina Sienkiewicz-Jarosz.

Na wyższym poziomie referencyjności powinny powstawać tzw. centra doskonałości, do których powinny trafiać przypadki jednostek chorobowych, wymagające wysokospecjalistycznych procedur, np. diagnostyka przedoperacyjna padaczki lekoopornej, terapia ciężkich postaci SM czy choroby Parkinsona - zwraca uwagę prof. Konrad Rejdak w komentarzu na temat najpilniejszych zmian w polskiej neurologii.

Organizacje pacjenckie powstają po to, żeby wspólnie zadbać o interesy pacjentów i są szczególnie istotne w obszarze chorób rzadkich. W Polsce zazwyczaj są to tzw. stowarzyszenia podgabinetowe, co oznacza, iż zrzeszają ludzi, którzy w oczekiwaniu na świadczenie czy pomoc medyczną rozmawiają ze sobą i dochodzą do wniosku, że ich wspólne działanie przyniesie zdecydowanie lepszy efekt.

22 listopada 2021 r. minister zdrowia dokonał zmian w rozporządzeniu w sprawie priorytetów zdrowotnych, wpisując jako punkt jedenasty „poprawę diagnostyki i leczenia chorób rzadkich”. Decyzja ta ma ogromne znaczenie dla pacjentów z chorobami rzadkimi, ponieważ priorytety zdrowotne państwa są pewną wykładnią dla wszystkich instytucji działających w systemie ochrony zdrowia.

Moim głównym problemem jako konsultanta krajowego jest to, jak 
i gdzie szybko znaleźć kadry. Obecnie bardzo poszerzony został zakres badań genetycznych w onkologii. Do tego są potrzebni genetycy kliniczni, a także specjaliści laboratoryjnej genetyki medycznej.

Choroby rzadkie stanowią ogromne wyzwanie zdrowotne z uwagi na ich liczbę (ponad 8 tys. jednostek), niską częstość występowania, rozproszenie w populacji ogólnej oraz zróżnicowany obraz i przebieg kliniczny.

Ministerstwo Zdrowia planuje wprowadzenie do systemu NiŚOZ świadczeń realizowanych w formie teleporady. Oceniam to bardzo pozytywnie. Takie rozwiązanie z powodzeniem funkcjonuje już w wielu krajach Europy - komentuje dr Krystyna Piskorz-Ogórek, konsultant krajowa w dziedzinie pielęgniarstwa pediatrycznego.

Trudno, aby ratownik za ponoszenie odpowiedzialności porównywalnej do odpowiedzialności lekarza, za to, że wykonuje swoją pracę samodzielnie, miał wynagrodzenie na poziomie wykształconego sanitariusza. Nie ma na to zgody - mówi w rozmowie z portalem pulsmedycyny.pl dr Jarosław Madowicz, prezes Polskiego Towarzystwa Ratowników Medycznych.

Pielęgniarki, z powodu braków kadrowych, ciągle muszą wybierać mniejsze zło. Polska stała się krajem, który za publiczne pieniądze kształci medyków „na eksport”. Nie jesteśmy robotami - mówi portalowi pulsmedycyny.pl Beata Rozner, szefowa OZZPBOAiIT.

Bardzo zdziwiły mnie deklaracje ministra Niedzielskiego, który twierdzi, że dialog pomiędzy resortem a środowiskiem medycznym, w tym fizjoterapeutami, trwa. Powiem wprost: organizacje, które dogadały się z MZ, kierują się nie interesem środowiska, ale własnym interesem politycznym - mówi portalowi pulsmedycyny.pl prezes Krajowej Rady Fizjoterapeutów dr hab. Maciej Krawczyk.

Decyzje Ministerstwa Zdrowia o dodatkach covidowych — ta wcześniejsza w kontrowersyjnej formie polecenia i ostatnia o jednorazowej premii dla personelu pomocniczego — oraz prace nad nowelizacją ustawy o minimalnych wynagrodzeniach w ochronie zdrowia wywołały dyskusję, która dotyczyła nie tylko pieniędzy. Dość wyraźnie wybrzmiały w niej wątki o nierównym traktowaniu, różnie ocenianej roli związków zawodowych i kosztownych dla pracodawców działaniach resortu.

Ostatnie rozmowy strony związkowej z Ministerstwem Zdrowia dotyczyły nie tylko dodatków covidowych dla pracowników działalności podstawowej, ale przede wszystkim systemowych zasad wynagradzania.

Od momentu powstania grupy Personel Pomocniczy w Ochronie Zdrowia (początkowo jako inicjatywy, która przerodziła się w koordynowany przeze mnie projekt) w październiku ubiegłego roku postulujemy w imieniu środowiska o otrzymanie dodatku covidowego na takich samych zasadach jak pracownicy medyczni.

Wypłacenie jednorazowego dodatku personelowi pomocniczemu mającemu kontakt z chorymi na COVID-19 jest z całą pewnością krokiem w dobrym kierunku. Brak jakiekolwiek gratyfikacji dla tej części personelu był rażącą niesprawiedliwością. Zwracam na ten fakt uwagę już od kilku miesięcy. Jak również na to, że sanitariusze i salowe mają niezwykle bliski i długi (często wielogodzinny) kontakt z pacjentem covidowym i wydalinami jego organizmu.

Od wielu lat toczy się w Polsce dyskusja na temat bezpieczeństwa lekowego w kontekście m.in. braku dostępu do niektórych leków, przerywanego łańcucha dostaw substancji czynnych z rynku azjatyckiego, konieczności rozwoju segmentu badawczo-rozwojowego czy prób umocnienia krajowej branży farmaceutycznej poprzez uregulowania prawne i system odpowiednich zachęt gospodarczych. Czy pandemia COVID-19 pogłębiła problemy, z którymi od lat zmaga się polski przemysł farmaceutyczny? I wdrożenie jakich rozwiązań mogłoby poprawić bezpieczeństwo lekowe państwa?

Ratunkowy Dostęp do Technologii Lekowych (RDTL) jest mechanizmem finansowania terapii w sytuacjach ratunkowych, to jest takich, kiedy jedyną szansą dla pacjenta jest terapia zarejestrowana, ale nieobjęta refundacją. Dla wielu chorych procedura RDTL oznacza szansę na indywidualną ścieżkę sfinansowania takiego leczenia z budżetu płatnika publicznego. Ostatnie miesiące przyniosły istotne zmiany w programie RDTL. Pytanie, czy to zmiany zgodne z pierwotną intencją ustawodawcy.

“Jako członkowie Rady Medycznej przy premierze staramy się wskazywać stronie rządzącej, że warto obowiązujące obostrzenia urealnić do takiego poziomu, który byłby dla społeczeństwa mniej dolegliwy i tym samym bardziej akceptowalny. Rekomendujemy jednak bardzo ostrożne luzowanie restrykcji” - mówi prof. dr hab. n. med. Magdalena Marczyńska z Kliniki Chorób Zakaźnych Wieku Dziecięcego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.