Leczenie z zastosowaniem kandesartanu (Atacand, AstraZeneca) czyli leku przeciwnadciśnieniowego z grupy antagonistów receptora dla angiotensyny wspomaga cofanie się retinopatii u chorych na cukrzycę typu 2 oraz zmniejsza częstość występowania retinopatii u pacjentów z cukrzycą typu 1.
"Cukrzyca wiąże się z takim samym ryzykiem zawału serca i zgonu z przyczyn krążeniowych, jak przebyty już wcześniej zawał i choroba niedokrwienna serca" - mówi prof. Krzysztof Strojek z Kliniki Chorób Wewnętrznych, Diabetologii i Nefrologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach, krajowy konsultant w dziedzinie diabetologii. Z tego powodu u pacjentów z cukrzycą typu 2 lub zespołem metabolicznym istotne jest stosowanie leków wcześniej uważanych za leki typowo kardiologiczne, m.in. statyn i preparatów przeciwnadciśnieniowych.
Po 10 latach od przerwania intensywnego, farmakologicznego leczenia przeciwglikemicznego nadal wyraźnie widać u tych pacjentów zmniejszone ryzyko wystąpienia mikronaczyniowych powikłań cukrzycy, zawału serca oraz zgonu w porównaniu z pacjentami, którym wówczas zalecono wyłącznie przestrzeganie właściwej diety. To wyniki długoterminowego monitoringu uczestników badania klinicznego UKPDS.
Kanadyjsko-amerykański zespół naukowców opracował nową ulepszoną wersję leku przeciwcukrzycowego, eksenatydu. Dzięki zastosowaniu formuły o długotrwałym uwalnianiu, lek wystarczy podawać chorym raz na tydzień, uzyskując przy tym taką samą lub nawet lepszą kontrolę glikemii niż przy aplikowaniu go, tak jak obecnie, czyli dwa razy dziennie.
U pacjentów leczonych intensywnie gliklazydem MR w pięcioletniej obserwacji nastąpiła redukcja ryzyka ciężkich powikłań naczyniowych o 10 proc. a mikronaczyniowych o 14 proc. Śmiertelność sercowo-naczyniowa spadło o 12 proc. - mówi prof. Jacek Sieradzki, kierownik Kliniki Chorób Metabolicznych Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, koordynator części glikemicznej badania ADVANCE w Polsce.
Podczas kongresu Amerykańskiego Towarzystwa Diabetologicznego (American Diabetes Association, ADA) w San Francisco zostały ogłoszone wyniki prospektywnego badania klinicznego ADVANCE - największego programu w historii badań nad cukrzycą typu 2. Wzięło w nim udział 11 140 chorych z 20 krajów, w tym 604 pacjentów z Polski.
Według chińskich naukowców, krótkotrwałe podawanie insuliny osobom z nowo wykrytą cukrzycą typu 2 poprawia funkcjonowanie trzustkowych komórek beta i dzięki temu może opóźnić postęp choroby. Wyniki przeprowadzonego przez nich randomizowanego badania dotyczącego efektywności intensywnej insulinoterapii w cukrzycy typu 2 zamieszcza czasopismo Lancet. W tym samym wydaniu pisma opublikowano rezultaty innych chińskich badań, świadczące o tym, że znaczące opóźnienie rozwoju cukrzycy można osiągnąć dzięki samej diecie i ćwiczeniom fizycznym.
Zintensyfikowanie kontroli glikemii u osób z cukrzycą typu 2 nie zmienia częstości występowania zawałów serca, udarów mózgu oraz zgonów sercowo-naczyniowych wśród tych chorych. Bardzo wyraźny jest natomiast wpływ intensywnego leczenia hipoglikemizującego opartego na gliklazydzie MR (HbA1c mniejsze lub równe 6,5 proc) na zmniejszenie częstości powikłań nerkowych. Są to główne wnioski z programu klinicznego ADVANCE - największego badania o charakterze prospektywnym, jakie dotychczas przeprowadzono u chorych na cukrzycę typu 2.
Blisko 1500 lekarzy - kardiologów, endokrynologów, nefrologów, okulistów, lekarzy rodzinnych i wielu innych specjalistów wzięło udział w szkoleniowej konferencji diabetologicznej, zorganizowanej w połowie maja w Krakowie. Oczywiście byli też diabetolodzy, których mamy w Polsce około 500.
Telmisartan nie wykazuje przewagi nad ramiprylem w zapobieganiu zawałowi serca, udarowi mózgu, hospitalizacjom z powodu niewydolności krążenia i zgonom u pacjentów dużego ryzyka. Innymi słowy, skuteczność terapeutyczna telmisartanu i ramiprylu nie różnią się - mówi prof. dr. hab. med. Józef Drzewoski z Kliniki Chorób Wewnętrznych z Oddziałem Diabetologii i Farmakologii Klinicznej UM w Łodzi podsumowując wyniki badania ONTARGET.
Badanie kliniczne PERISCOPE było pierwszym badaniem oceniającym wpływ doustnych leków przeciwcukrzycowych na rozwój miażdżycy naczyń wieńcowych przy użyciu ultrasonografii wewnątrznaczyniowej (IVUS). Okazało się, że do progresji zmian miażdżycowych nie dochodzi u pacjentów z cukrzycą typu 2 leczonych pioglitazonem.
Kilka lat temu insulinę wziewną opisywano jako ogromną nadzieję zarówno dla przemysłu farmaceutycznego, jak i diabetyków. Obecnie zupełnie zaprzestano badań naukowych w tym kierunku - wszystkie duże koncerny, które zainwestowały w rozwój leku, poddały się i zaniechały prowadzenia dalszych testów.
Zespół metaboliczny (ZM) u dzieci jest poważnym zagrożeniem dla ich zdrowia jako osób dorosłych. Wielu rodziców, a także pediatrów nie wie jednak, czym jest zespół metaboliczny, jak go rozpoznawać i leczyć. Problemowi pediatrycznego zespołu metabolicznego poświęcony został lutowy numer czasopisma Journal of Pediatrics.
Obecnie wiadomo, że tkanka tłuszczowa zlokalizowana w obrębie jamy brzusznej jest istotnym narządem wydzielania wewnętrznego. Dlatego otyłość typu brzusznego uważa się za niezależny lub wręcz dominujący czynnik ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego. Kluczowe dla zrozumienia roli otyłości trzewnej były ogłoszone w 2006 roku wyniki zakrojonego na szeroką skalę badania IDEA (International Day of Evaluation of Abdominal Obesity).
Sezonowe wahania masy ciała, nastrojów oraz zmiany zachowania pozostają w ścisłym związku z prawdopodobieństwem wystąpienia zespołu metabolicznego - donoszą naukowcy z Fińskiego Instytutu Zdrowia na łamach styczniowego numeru czasopisma PLoS One.
Dzięki nowym rejestracjom Europejskiej Agencji Leków zwiększyły się możliwości leczenia pacjentów chorujących na cukrzycę typu 2 za pomocą inhibitorów dipeptydylo-peptydazy 4. Obecnie dostępne są dwa leki z tej nowej klasy (Januvia i Galvus), oba można stosować w określonych przypadkach, w leczeniu skojarzonym z metforminą, agonistami PPAR (glitazonami) oraz sulfonylomocznikiem.
Nadciśnienie tętnicze jest ważnym elementem zespołu metabolicznego. Współistnienie nadciśnienia tętniczego z zaburzeniami metabolicznymi stwarza szczególnie niekorzystną konstelację zmian dla układu sercowo-naczyniowego. W istotny sposób wpływa też na strategię leczenia nadciśnienia.
Na początku lutego br., 18 miesięcy przed planowanym terminem zakończono jedną z części dużego badania klinicznego ACCORD, którego celem było ustalenie optymalnej terapii dla osób z cukrzycą typu 2 oraz dodatkowo innymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego. Okazało się, że zbyt intensywne leczenie hipoglikemizujące, z mocno wyśrubowanym celem terapeutycznym jest niekorzystne dla pacjentów. W grupie chorych, w której dążono do osiągnięcia stężenia hemoglobiny glikowanej poniżej 6 proc., wystąpiła istotnie większa śmiertelność niż w grupie leczonej standardowo.
Jeśli w Polsce nie wprowadzi się poważnych modyfikacji w polityce zdrowotnej i zasadach opieki nad chorymi z cukrzycą, problem nas przerośnie - alarmują diabetolodzy. Według ustaleń WHO, w Polsce na cukrzycę choruje ponad 2 mln osób. Niemal połowa z nich o tym nie wie, bo ma cukrzycę bezobjawową. Ponad 2,5 mln osób wykazuje obniżoną tolerancję glukozy, określaną jako stan przedcukrzycowy.
Celem opisywanego badania była ocena poziomu śmiertelności wśród osób z cukrzycą typu 1 rozpoznaną przed 15 rokiem życia, u których nie doszło jeszcze do powikłań nerkowych i sercowych, w porównaniu ze śmiertelnością populacji w danym kraju. Badanie objęło blisko 29 tys. osób z 12 krajów.