Diabetologia

Ponad połowa mężczyzn chorujących na cukrzycę typu 2 cierpi na niedobór testosteronu, co oznacza, że częstość występowania tego zaburzenia jest u nich ponad pięciokrotnie wyższa niż wśród mężczyzn bez cukrzycy.

Styl życia wpływa na ryzyko zachorowania na cukrzycę także u ludzi w starszym wieku. W dużym badaniu naukowcy wykazali istnienie tej zależności w związku z aktywnością fizyczną, dietą, nikotynizmem, piciem alkoholu, wskaźnikiem BMI oraz obwodem talii.

U pacjentów z cukrzycą typu 2 przebieg choroby niedokrwiennej serca jest często bezobjawowy. Badanie DIAD oceniło skuteczność skryningu prowadzonego w tej grupie chorych. Do tego celu wykorzystywano badanie niedokrwienia przez ocenę perfuzji mięśnia sercowego (MPI).

Przeszczep komórek macierzystych u pacjentów chorych na cukrzycę typu 1 daje niezależność od insuliny. Wyniki są bardzo obiecujące, jednak wymagają potwierdzenia w dalszych badaniach.

W świetle przedstawionych w Diabetes Care wyników bezafibrat może mieć działanie zapobiegające rozwojowi cukrzycy typu 2. Rutynowo fibraty stosowane są w leczeniu dyslipidemi w celu zmniejszenia ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.

Dążenie do znacznego obniżenia poziomu cukru we krwi może być niekorzystne u pacjentów krytycznie chorych. Według wyników badania NICE-SUGAR, przedstawionych podczas międzynarodowego sympozjum intensywnej opieki i medycyny ratunkowej (ISICEM), działanie takie prowadzi do zwiększenia umieralności pacjentów.

Składniki zawarte w kawie polepszają tolerancję glukozy. Takie wnioski pozwalają sądzić, że zwiększone spożycie kawy zmniejsza ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2.

Przejście chorych ze źle kontrolowaną cukrzycą stosujących mieszanki insulinowe na leczenie insuliną długodziałającą glargine poprawia kontrolę glikemii. Doniesienie, jako jedno z pierwszych, dotyczy także korzyści odniesionych przez pacjentów z cukrzycą typu 1.

QDScore to narzędzie skryningowe, które pozwala obliczyć ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2. Algorytm korzysta z elektronicznej dokumentacji pacjenta, nie wymaga badań laboratoryjnych, a w porównaniu do swoich poprzedników uwzględnia czynnik przynależności etnicznej i socjoekonomiczny.

Problem depresji poporodowej dotyczy co najmniej 10 proc. matek. Występująca w trakcie ciąży cukrzyca, która dotyczy do 9 proc. kobiet, okazuje się korelować dodatnio z okołoporodowymi zaburzeniami depresyjnymi.

Zastosowanie skojarzonego leczenia perindoprilem i indapamidem u pacjentów z cukrzycą typu drugiego istotnie zmniejsza ryzyko chorób nerek. Zależność dotyczy także osób bez wysokiego ciśnienia tętniczego.

Wyższy niż normalny poziom insuliny w organizmie zwiększa ryzyko zachorowania na raka piersi u kobiet będących w wieku pomenopauzalnym - wynika z badania próbek krwi pochodzących od uczestniczek programu badawczego Women’s Health Initiative (WHI).

Analiza danych z badania ONTARGET i TRANSCEND pozwoliła na ocenę zależności między kontrolą glikemii a funkcjami poznawczymi pacjentów. Okazało się, że zburzenia metabolizmu glukozy zwiększają ryzyko pogorszenia percepcji.

W grudniowym wydaniu Journal of the American Medical Association przedstawiono rezultaty stosowania diety o niskim indeksie glikemicznym i diety bogatej w produkty zbożowe przez pacjentów z cukrzycą typu 2.

Są już dostępne wyniki z badania TRANSLATE nad skutecznością stosowania zaawansowanego systemu opieki nad pacjentami z cukrzycą. Przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych badanie udowodniło, że znacznie łatwiej jest osiągnąć cele terapeutyczne dzięki takim innowacjom.

Japońscy naukowcy z Kurume University School of Medicine twierdzą - na podstawie trwających 20 lat obserwacji – że przyspieszony rytm serca dwukrotnie zwiększa zagrożenie otyłością i ponad pięciokrotnie cukrzycą. A to, według nich, świadczy o udziale autonomicznego układu nerwowego w rozwoju otyłości, zespołu metabolicznego i cukrzycy.

W grupie pacjentów z zespołem obturacyjnego bezdechu sennego i współistniejącą cukrzycą typu 2 maski do oddychania typu CPAP stosowane w nocy poprawiają profil glikemiczny.

Monoterapia alogliptyną jest dobrze tolerowana i skutecznie polepsza kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2. Dodatkowo nie powoduje wzrostu zagrożenia hipoglikemią - donosi grudniowy Diabetes Care.

W grudniowym wydaniu Canadian Medical Association Journal opublikowano artykuł, w którym wykazano związek między stosowaniem rosiglitazonu lub pioglitazonu (leków hipoglikemizujących) a dwukrotnie zwiększonym ryzykiem złamań kości u kobiet.

Leki tiazydowe, które są lekami z wyboru w leczeniu nadciśnienia, związane są ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia cukrzycy. Być może wynika to ze zmniejszonego poziomu potasu w surowicy krwi w wyniku ich stosowania.

Jak pokazało badanie opublikowane w Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, w Massachusetts General Hospital w Bostonie około 20 proc. dorosłych pacjentów miało wyniki badań krwi sugerujące nierozpoznaną cukrzycę.

Obecne w czosnku aliksyna i wanadyl obniżają poziom glukozy we krwi i zdaniem naukowców z Japonii, można je wykorzystać w leczeniu cukrzycy, zarówno typu 1 jak i typu 2.

Okazuje się, że nieinwazyjny test na obecność białka w moczu pozwala na wykrycie utraty wydolności przeszczepionej nerki. Badanie takie pozwoliłoby na lepsze monitorowanie pacjentów po przeszczepie oraz na dobre dopasowanie terapii immunosupresyjnej.

Wyniki badania opublikowanego w internetowym wydaniu Hypertension wskazują na prawdopodobną rolę stosowania leków tiazydowych w zwiększeniu ryzyka zachorowania na cukrzycę typu 2. Bezpośrednim winowajcą ma być niskie stężenie potasu.

W Diabetes Care zostały opublikowane wyniki badania SERENADE nad korzyściami, jakie przynosi rimonabant w terapii pacjentów insulinozależnych z cukrzycą typu 2. Rimonabant (Acomplia) jest ostatnio przedmiotem kontrowersji w związku z ryzykiem, jakie stwarza jego stosowanie.

Zaburzenia oddychania w czasie snu (SDB) okazują się być związane z osłabieniem wrażliwości komórek na insulinę, odpowiedzi na glukozę i funkcji komórek beta trzustki. W konsekwencji może to powodować wzrost ryzyka wystąpienia insulinooporności i rozwoju cukrzycy typu 2.

Podanie antygenu GAD w postaci immunosupresyjnej szczepionki o nazwie Diamyd pozwala zachować zdolność do produkcji insuliny w wyspach trzustkowych u dzieci i młodzieży ze świeżo rozpoznaną cukrzycą typu 1.

U ludzi zdrowych intensywne uprawianie sportów pomaga w magazynowaniu glikogenu, który w razie potrzeby może być wykorzystany przez organizm. Na temat korzyści, jakie mogą odnieść pacjenci z cukrzycą typu 1 w wyniku treningu fizycznego, napisali australijscy naukowcy w ostatnim numerze Diabetes Care.

Randomizowane badanie pokazuje, że 36-miesięczna suplementacja witaminy K może zatrzymywać progresję oporności na insulinę. Odniesione korzyści dotyczyły grupy starszych mężczyzn.

Naukowcy zbadali bezpieczeństwo stosowania epoetyny zeta – kopii erytropoetyny ludzkiej. Skupiono się na wytwarzaniu przez organizm przeciwciał po dożylnym podaniu preparatu.