Stwardnienie rozsiane (SM)

Prezentacja wyników badań dotyczących leków stosowanych w terapii stwardnienia rozsianego oraz danych pochodzących z międzynarodowego raportu „Życie ze Stwardnieniem Rozsianym – Perspektywa Opiekuna” – to tylko niektóre wątki, które pojawiły się podczas tegorocznej edycji XXXIV Kongresu Europejskiego Komitetu ds. Leczenia i Badań nad Stwardnieniem Rozsianym (ECTRIMS, European Committee for Treatment and Research In Multiple Sclerosis) w Berlinie.

O fascynacji neurologią, satysfakcji z coraz szerszych możliwości leczenia chorych na stwardnienie rozsiane oraz perspektywach wyleczalności choroby rozmawiamy z dr n. med. Alicją Kalinowską.

Chory na stwardnienie rozsiane oczekuje, że zostanie wyleczony i będzie mógł normalnie funkcjonować. Lekarz neurolog stawia sobie bardziej złożone cele, co widać w punktach końcowych najnowszych badań klinicznych –równoznacznych z oczekiwaniami wobec optymalnej terapii SM.

Stosowane obecnie w terapii stwardnienia rozsianego leki hamują aktywność choroby i zmniejszają jej progresję, nie prowadzą jednak do wyleczenia. O aktualnych zasadach diagnostyki i leczenia chorych na SM oraz postępach tej terapii, związanych z niedawno wprowadzonym lekiem rozmawiamy z neurolog prof. dr hab. n. med. Haliną Bartosik-Psujek, uczestniczącą w Międzynarodowych Warsztatach Szkoleniowo-Naukowych 14th Danube Teaching Course w Kazimierzu Dolnym (6–8 czerwca 2018 r.).

Stwardnienie rozsiane może stać się chorobą w pełni wyleczalną, gdy neurolodzy poznają dokładnie jej patomechanizm. Już dziś można jednak mówić o przełomie, gdyż niedawno zarejestrowany lek okrelizumab hamuje atrofię mózgu chorych o ponad 30 proc. Lek wykazuje działanie w postaci pierwotnie postępującej SM, w której dotąd nie dysponowano żadnym leczeniem.

Naukowcy z Uniwersytetu Waszyngtona w St. Louis wykazali, że u myszy, którym podawano ograniczoną ilość wysokokalorycznego pożywienia wolniej rozwijały się symptomy stwardnienia rozsianego. Wyniki są na tyle obiecujące, że obecnie zaplanowano podobne badania na ludziach.

Ministerstwo Zdrowia wciąż nie podjęło decyzji w sprawie zniesienia ograniczenia czasowego dla natalizumabu stosowanego w II linii leczenia stwardnienia rozsianego. Dla pierwszych pacjentów włączonych do programu lekowego pięcioletni okres obowiązywania terapii natalizumabem skończy się 30 czerwca 2018 r.

O elementach usprawniających postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne w stwardnieniu rozsianym rozmawiamy z neurologiem prof. dr. hab. n. med. Konradem Rejdakiem.

Na czym obecnie polega indywidualizacja leczenia chorych na stwardnienie rozsiane, jaki jest mechanizm działania niedawno zarejestrowanego okrelizumabu oraz o perspektywach terapii SM rozmawiamy z prof. dr. hab. n. med. Krzysztofem Selmajem, specjalistą neurologiem.

W maju rusza kolejna, VII już edycja kampanii SM – walcz o siebie. To Twój czas, Twoje życie! - to główny przekaz kampanii na rok 2018. Zarówno badania, jak i praktyka kliniczna pokazują, że największy sens ma wczesne leczenie stwardnienia rozsianego, bo daje najlepsze efekty terapeutyczne.

Co można zrobić, by polepszyć sytuację chorych na stwardnienie rozsiane w Polsce? Jakie są szanse na przedłużenie leczenia natalizumabem, który mogą oni obecnie otrzymywać nie dłużej niż pięć lat? Te i inne ważne dla tej grupy pacjentów zagadnienia poruszyli uczestnicy spotkania zorganizowanego w kwietniu w ramach platformy dyskusyjnej „Dialog dla zdrowia”.

9 kwietnia 2018 w siedzibie redakcji "Pulsu Medycyny" odbyła się debata ekspertów poświęcona zmianom w programie lekowym drugiej linii leczenia SM.

U chorych na stwardnienie rozsiane personalizacja leczenia dotyczy doboru leku do aktywności choroby.

W stwardnieniu rozsianym pojęcie okna terapeutycznego nie jest doprecyzowane. Inaczej niż np. w udarze, gdzie jest określone kilka godzin na podanie leku.

Aktualny algorytm postępowania diagnostycznego w stwardnieniu rozsianym sprzyja schematowi wczesnego rozpoczynania jak najskuteczniejszego leczenia. Właściwe rozpoznanie pozwala niezwłocznie podjąć terapię u chorego, by uniknąć destrukcji systemu nerwowego.

Komórki macierzyste chcą wszczepiać pacjentom z rzadkimi chorobami neurologicznymi naukowcy z Katedry Neurologii i Neurochirurgii Collegium Medicum w Olsztynie. Do tej pory komórki podawali chorym na stwardnienie boczne zanikowe i stwardnienie rozsiane.

Pierwszą debatę poświęconą problemom osób chorych na stwardnienie rozsiane redakcja „Pulsu Medycyny” zorganizowała ponad dwa lata temu. Wówczas pacjenci mieli utrudniony dostęp do ośrodków specjalistycznych i nowych terapii. Od tamtej pory sytuacja chorych na SM w Polsce zmieniła się na lepsze. Przyczyniło się do tego wpisanie na listy leków refundowanych nowych substancji czynnych, skutecznie hamujących postęp choroby.

Ocrevus (okrelizumab) został zarejestrowany do stosowania w Unii Europejskiej w leczeniu rzutowych postaci stwardnienia rozsianego (RMS) i pierwotnie postępującej postaci stwardnienia rozsianego (PPMS). To pierwszy i jedyny zatwierdzony lek modyfikujący przebieg choroby do stosowania u osób z wczesną, pierwotnie postępującą postacią stwardnienia rozsianego (PPMS) oraz ważna, nowa opcja terapeutyczna dla osób z aktywnością choroby w rzutowych postaciach SM (RMS).

Zapraszamy do wysłuchania debaty "Proponowane zmiany w programach lekowych stwardnienia rozsianego", która odbyła się w redakcji "Pulsu Medycyny". W spotkaniu uczestniczyli - prof. dr hab. n. med. Adam Stępień, kierownik Kliniki Neurologicznej Wojskowego Instytutu Medycznego, CSK MON, Malina Wieczorek, prezes Fundacji SM - walcz o siebie, Tomasz Połeć, przewodniczący Polskiego Towarzystwa Stwardnienia Rozsianego, dr hab. n.ekon., dr n. med. Marcin Czech, podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia oraz Joanna Parkitna, p.o. dyrektora Wydziału Oceny Technologii AOTMiT.

Redakcja Pulsu Medycyny serdecznie zaprasza na debatę poświęconą propozycjom zmian w programach lekowych stwardnienia rozsianego.

O współczesnych problemach w postępowaniu z chorymi na stwardnienie rozsiane rozmawiamy z włoskim neurologiem prof. Giancarlo Comi, jednym ze światowych ekspertów w terapii SM.

O możliwościach indywidualizacji leczenia chorych na SM w polskich i szwajcarskich realiach opieki zdrowotnej rozmawiamy z neurologiem dr. hab. n. med. prof. nadzw. Adamem Czaplińskim pracującym w Neurozentrum Bellevue w Zurychu.

W marcu odbyła się w Łodzi Ogólnopolska Konferencja Neurologiczna Stwardnienia Rozsianego 2017, podczas której lekarze praktycy przedstawiali strategie postępowania terapeutycznego w różnych postaciach SM. Rozmawiamy z pomysłodawcą i organizatorem konferencji prof. dr. hab. n. med. Krzysztofem Selmajem.

Jak uchronić rezerwę neurologiczną u młodych chorych na SM i osiągnąć sukces w tej terapii rozmawiamy z neurologiem prof. Ralfem Goldem, specjalizującym się w terapii stwardnienia rozsianego.

Europejski zespół ekspertów wyliczył, jakie są koszty stwardnienia rozsianego. W badaniu wzięło udział 17 tys. osób z 16 krajów, w tym z Polski. Jak dotąd to największy tego rodzaju projekt. Jakie płyną z niego wnioski?

O mechanizmie działania najnowszych przeciwciał monoklonalnych stosowanych w SM, dostępności innowacyjnego leczenia tej choroby w Polsce oraz ostatnich badaniach nad patogenezą stwardnienia rozsianego rozmawiamy z prof. dr. hab. n. med. Krzysztofem Selmajem.

Lek z grupy statyn, stosowanych w celu obniżeniu poziomu cholesterolu we krwi, poprawia sprawność intelektualną u osób z wtórnie postępującą postacią stwardnienia rozsianego – wynika z badania, które publikuje pismo "Lancet Neurology".

Wyniki badań potwierdzają, że lek ma pozytywny i istotny wpływ na poprawę zdolności chodzenia i poprawia ogólną jakość życia chorych na stwardnienie rozsiane.

Od 1 maja na liście leków refundowanych znajdują się alemtuzumab i teryflunomid — leki przeznaczone do terapii stwardnienia rozsianego w pierwszej linii leczenia. Co to oznacza dla chorych, zapytaliśmy Malinę Wieczorek, prezes Fundacji „SM — walcz o siebie” oraz Tomasza Połcia, przewodniczącego Polskiego Towarzystwa Stwardnienia Rozsianego.

8 maja w redakcji gazety „Puls Medycyny” odbędzie się debata „ Stwardnienie rozsiane w obliczu obowiązujących programów lekowych oraz nowych możliwości terapeutycznych – ewolucja celów leczenia”.