Jako posiadaczowi dyplomu lekarskiego na ogół nie chce mi się tracić czasu na jałowe debaty, czy dwa razy dwa to cztery. A może pięć lub trzy? Bo po prostu wiem, że cztery. Ale już jako publicysta czasem muszę, a tym razem wręcz chcę być adwokatem tego sędziwego iloczynu.
Powikłania w medycynie to coś zgoła innego niż błędy w sztuce lekarskiej czy zaniedbania personelu medycznego i administracji szpitala w toku leczenia chorego. Ale w publicznym bełkocie ignorancji: pomylonych pojęć i definicji powikłania wciąż lądują we wspólnym kotle ze wszelkim bezeceństwem. Prawda objawiona w dzisiejszej Polsce coraz częściej ustępuje szemraniu ludu. Szczególnie wtedy, gdy to szemranie zapala światełko w głowach wyborców.
Medycyna, pomimo politycznych zawirowań, pozostaje wciąż marzeniem tysięcy maturzystów. Współczesnej młodzieży jakoś nie zniechęca niedostatek finansowania ze środków publicznych ani coraz dłuższe kolejki do zabiegów i operacji. Nie wspominając już o dziadowskim wynagrodzeniu po sześciu piekielnie pracowitych latach studiów. Oni twierdzą, że to sami naprawią. Ale prawdziwe ich dylematy rozpoczynają się dopiero po studiach.
Podwyżka wynagrodzeń lekarzy specjalistów miała być antidotum na awanturę, o której huczały polskie i europejskie media. Ale koniecznym atrybutem każdego dialogu jest wiedza i wzajemne zaufanie, a nie pycha, mylnie kojarzona z dumą zawodową lub unikaniem za wszelką cenę politycznej wpadki. Ale niestety, powszechną i arogancką praktyką, również w zdrowiu, są iście ekspresowe terminy przeprowadzania konsultacji. Korespondencja pomiędzy władzą a obywatelem to dziś tylko alibi, że władza kogokolwiek, oprócz siebie, słucha. Gołym okiem widać, że to już nie dialog ani współpraca i synergia, ale zwyczajny blitzkrieg, czyli nowa odsłona błyskawicznej wojny polsko-polskiej.
Na początku września uzdrowiskowe i wypoczynkowe zalety Krynicy-Zdroju zeszły na drugi plan. Choć trzeba przyznać, że słoneczna pogoda i malownicze krajobrazy stały się pięknym tłem dla prezentacji najnowszych fasonów garniturów. I wydaje się, że było ich zdecydowanie więcej niż szpilek i garsonek, a na pewno były bardziej widoczne. Organizatorzy Forum chyba zauważyli tę tendencję, czego wyrazem mogły być sesje: „Więcej kobiet w innowacjach – jak mężczyźni mogą wspierać tę zmianę” oraz „Polki kobiety w biznesie na świecie”.
Czy podobało się Państwu upalne lato? Zapowiada się, że jesień będzie równie gorąca, szczególnie w medycynie, a to za sprawą planowanych w tym czasie wielu wydarzeń naukowych i finałom kilku prac legislacyjnych. Zatem puls medycyny jesienią zdecydowanie będzie przyspieszony. Mam tylko nadzieję, że wyjdzie nam to na zdrowie.
Po upalnym sierpniu, który czasem zwalał z nóg, zwłaszcza na szpitalnych salach operacyjnych bez klimatyzacji, nadchodzi równie gorąca jesień. Dodatkowo podgrzana będzie emocjami i obietnicami z 8 lutego, zawiedzionymi nadziejami na realizację kompromisowych uzgodnień, pogłębieniem podziałów między lekarzami i pielęgniarkami oraz kompletną katastrofą w dostępie cierpiącego pacjenta do kwalifikowanej opieki lekarskiej. Darujmy sobie uzasadnienie tych oczywistych tez.
Wielu entuzjastów praktykowania medycyny w Polsce zderza się z bardzo mierną, często niedostateczną znajomością języka polskiego. Przekonani o podobieństwach języków słowiańskich, często rozkładają się zupełnie na ortografii i zrozumieniu tekstów medycznych ze słuchu, nie wspominając o poprawnej polskiej terminologii lekarskiej i prawnej.
Sieć szpitali, jako sztandarowy projekt reformatorski poprzedniej ekipy, nie schodzi z agendy sejmowej Komisji Zdrowia. W ostatnich miesiącach to już bodaj czwarte spotkanie w tej samej sprawie, tym razem na wniosek grupy posłów, za to z liczną obecnością przedstawicieli samorządów oraz innych gości.
W jednej z lubelskich aptek pacjentowi z gorączką odmówiono wydania refundowanych leków, bo recepta była o 3 milimetry węższa niż zaleca instrukcja NFZ. Farmaceuta nie miał wyjścia, bo inaczej apteka naraziłaby się na straty finansowe. Gdy pacjent poprosił o oświadczenie o odmowie realizacji recepty, bo sądził, że to będzie potwierdzenie ważne dla lekarza, usłyszał, iż apteka nie ma takiego obowiązku.
Czterdzieści lat temu, gdy rozpoczynałem swoją przygodę z medycyną, niejeden powiatowy szpital działał wbrew logice i przepisom. Nieraz widziałem na własne oczy, jak po północy chirurg z jedynką nie mógł zlokalizować ordynatora.
Jak burza przeszedł przez procedury sejmowe pakiet ustaw pomocowych dla dorosłych niepełnosprawnych. Przez grupę ich przedstawicieli oraz opiekunów, protestujących od paru tygodni w Sejmie, regulacje te oceniane są co najwyżej jako doraźne, przez rząd zaś jako pewne i hojne, aczkolwiek na miarę obecnych możliwości budżetowych.
Medycyna rodzinna jest obszerną i wymagającą specjalizacją. „Mówi się o niej, że to najtrudniejsza specjalizacja, żeby ją robić dobrze i najłatwiejsza, żeby ją robić źle” — przypomniał lek. Jacek Bujko z Grupy Młodych Lekarzy i Rezydentów Kolegium Lekarzy Rodzinnych w Polsce na stronie „Będąc Młodym Lekarzem, czyli o medycynie z innej perspektywy”.
Talent show to w ostatnich latach jeden z najbardziej popularnych programów rozrywkowych. „Puls Medycyny” również może się poszczycić, że występuje w roli łowcy talentów. Nasz konkurs „Supertalent w medycynie” nie ma nic wspólnego z telewizyjnym show, ale myślę, że wybitni młodzi lekarze swoimi osiągnięciami pokonaliby niejednego ich uczestnika.
Posiedzenie inauguracyjne Sejmowej Podkomisji ds. Zdrowia Psychicznego, które odbyło się w marcu, poświęcono realizacji Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego (NPOZP), sprawy o tyle ważnej, co dotychczas dość pomijanej.
Przecierałem oczy ze wzruszenia, kiedy niemal wszyscy posłowie od lewa do prawa poparli projekt ustawy o e-receptach. Szkoda tylko, że tak późno. Bo z receptami nie ma żartów. Lekarz, który ma pieczątkę i długopis, wystawia nie tylko recepty pacjentom, ale również czeki swemu państwu.
Pisząc ten tekst 2 marca, spojrzałam za okno na skuty mrozem krajobraz. Termometr wskazywał -14 stopni Celsjusza. Ociepliło się, pomyślałam, bo wczoraj było -17. A jaka będzie pogoda, gdy „Puls Medycyny” dotrze do czytelników? Tak to jest w redakcji dwutygodnika — zawsze zastanawiamy się, czy to, co piszemy dziś, będzie aktualne w najbliższym tygodniu.
Zastawiam się, czy my, mieszkańcy Polski, w ogóle ze sobą rozmawiamy, czy tylko do siebie mówimy. Najchętniej na Facebooku czy Twitterze, aby tylko łapać się za słowa, ośmieszyć i upokorzyć swego adwersarza. Niczego przy okazji nikomu nie wyjaśniając. No bo po co?
Opieka hospicyjna dla osób starszych miała być tematem pierwszego po feriach zimowych posiedzenia sejmowej Komisji Zdrowia, ale nieoczekiwanie spadł on z agendy, mimo nadesłanej przez Ministerstwo Zdrowia informacji pisemnej.
Kiedy 8 lutego odtrąbiono w gmachu przy Miodowej porozumienie z Porozumieniem Rezydentów, tysiące pielęgniarek, ratowników medycznych i fizjoterapeutów zazgrzytało zębami i przełykało gorycz rozczarowania i zawodu. „Załatwili sobie, a pacjenci niech dalej czekają w kolejkach do nich” — słychać teraz to pomrukiwanie i psioczenie w poczekalniach do poradni specjalistycznych. Nieprędko pewnie zacisną kciuki za nowy sukces tych lekarzy, którzy najpierw przez cztery tygodnie spokojnym, ale stanowczym protestem pokazali światu, że z nimi nie ma żartów.
Niepodważalnym tematem numer jeden tego wydania jest Lista Stu 2017. W tym roku przygotowaliśmy specjalny dodatek, w którym prezentujemy 100 najbardziej wpływowych osób w polskiej medycynie i 100 najbardziej wpływowych osób w polskim systemie ochrony zdrowia.