Międzynarodowemu zespołowi badawczemu udało się opracować odmianę insuliny, która łączy silne działanie ludzkiego hormonu oraz szybkość działania insuliny ślimaka. Zdaniem naukowców może ona poprawić wyniki leczenia cukrzycy - informują na łamach pisma "Nature Structural and Molecular Biology".
Cukrzyca typu 1 może u dziecka manifestować się bardzo gwałtownie, jako kwasica ketonowa i występująca w jej następstwie śpiączka lub bardzo niebezpiecznym dla życia dziecka stanen hiperglikemiczno-hipermolalnym. To poważne, zagrażające zdrowiu i życiu powikłania. Dlatego, „w dobie pandemii SARS-CoV-2 zarówno rodzice, jak i lekarze nie mogą tracić czujności na zwiastuny tej choroby. Objawy cukrzycy typu 1 zwykle rozwijają się i narastają w ciągu kilku tygodni. Jednak im młodsze dziecko, tym proces chorobowy może przebiegać szybciej” — podkreśla w programie „Oblicza Medycyny” prof. Mieczysław Walczak, krajowy konsultant w dziedzinie endokrynologii i diabetologii dziecięcej.
Przy wyborze terapii w cukrzycy typu 2 coraz większą uwagę zwraca się na korzyści pozaglikemiczne, w tym zmniejszenie śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych. „Pacjent z cukrzycą z reguły boryka się także z nadciśnieniem, zbyt wysokim stężeniem cholesterolu LDL, otyłością. Aby osiągnąć cel terapeutyczny, jakim jest uniknięcie późnych powikłań cukrzycy, trzeba działać wielotorowo” — podkreśla prof. dr hab. n. med. Artur Mamcarz, z którym rozmawiamy m.in. o zadaniach nowoczesnej kardiodiabetologii.
Dla osoby z cukrzycą dobra kontrola tej choroby ma kluczowe znaczenie dla przebiegu potencjalnego zakażenia wirusem SARS-CoV-2. „U pacjenta, który przewlekle doświadcza hiperglikemii, dochodzi do nasilenia subklinicznego stanu zapalnego w organizmie. To destabilizuje układ odpornościowy i na pewno utrudnia klasyczną reakcję organizmu na patogen” — wyjaśnia dr hab. n. med. Leszek Czupryniak.
„Ze wszystkich leków stosowanych w terapii cukrzycy typu 2 analogi GLP-1 dają największą szansę na redukcję masy ciała. Nie ulega wątpliwości, że u wybranych pacjentów, którzy już są leczeni insuliną, zastosowanie analogów GLP-1 daje możliwość zmniejszenia dawki insuliny, a nawet jej odstawienia” — mówi prof. dr hab. n. med. Dorota Zozulińska-Ziółkiewicz.
O niepokojącym wzroście zachorowań na cukrzycę oraz pojawiających się w jej przebiegu powikłaniach rozmawiamy z prof. dr hab. n. med. Edwardem Frankiem, kierownikiem Kliniki Chorób Wewnętrznych, Endokrynologii i Diabetologii Centralnego Szpitala Klinicznego MSWiA w Warszawie, głównym ekspertem zespołu Departamentu Analiz i Strategii Ministerstwa Zdrowia zajmującego się analizą problemu zdrowotnego – cukrzycy.
W grupie pacjentów z cukrzycą problemem jest nie tyle większe prawdopodobieństwo zakażenia koronawirusem, ile gorsze rezultaty leczenia. Istnieje też większe prawdopodobieństwo rozwoju ciężkich objawów i powikłań – podkreślają specjaliści z Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego.
Jakie grupy pacjentów, niezależnie od wieku, są bardziej narażone na powikłania choroby COVID-19? Czy mężczyźni chorują częściej i ciężej? Jak duży jest potencjał zakaźny koronawirusa SARS-CoV-2? – na te i inne pytania w rozmowie z "Pulsem Medycyny" odpowiada prof. dr hab. n. med. Jacek Wysocki, specjalista chorób zakaźnych, pediatra, kierownik Katedry i Zakładu Profilaktyki Zdrowotnej Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu.
„Podatność na infekcje u osób z cukrzycą zależy przede wszystkim od tego, jak choroba jest wyrównana metabolicznie. Są dowody, że im gorsza jest ta kontrola, tym większe zaburzenia w zakresie funkcjonowania układu odpornościowego. Natomiast dobrze wyrównana cukrzyca nie będzie czynnikiem zwiększającym istotnie ryzyko wystąpienia powikłań w przypadku zakażenia” – mówi prof. dr hab. n. med. Dorota Zozulińska-Ziółkiewicz, prezes Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego.
Przeprowadzone w dwóch chińskich szpitalach badania pozwoliły zidentyfikować czynniki zwiększające ryzyko zgonu w przypadku zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2 - informuje "The Lancet". Okazało się, że to ryzyko było większe u osób z cukrzycą, chorobą niedokrwienną serca i u ludzi starszych.
Według danych Narodowego Funduszu Zdrowia, w Polsce w 2018 r. na cukrzycę chorowało 2,9 mln dorosłych (9,1 proc. populacji dorosłych ogółem). W ostatnich kilku latach notuje się jednak wzrost liczby nowo zdiagnozowanych przypadków cukrzycy typu 2 rocznie. Rok 2019 przyniósł wiele zmian, które pozwalają lepiej leczyć i kontrolować cukrzycę. Szczególnie refundacja flozyn to przełom, na który chorzy czekali od wielu lat.
2019 r. w diabetologii podsumowuje prof. dr hab. n. med. Dorota Zozulińska-Ziółkiewicz, kierownik Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych i Diabetologii oraz Oddziału Diabetologii i Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, prezes Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego.
„To był rok współpracy i zaangażowania wielu środowisk — pacjentów, klinicystów, instytucji oraz resortów — które zaowocowały m.in. kampaniami edukacyjnymi, takimi jak #NieCukrz, inauguracją globalnego programu walki z cukrzycą Cities Changing Diabetes, powołaniem Koalicji Serce dla Cukrzycy” — mówi Beata Ambroziewicz, prezes Polskiej Unii Organizacji Pacjentów. Wraz z Markiem Kustoszem z Koalicji Serce dla Cukrzycy ocenia ona w rozmowie z „Pulsem Medycyny” sytuację oraz potrzeby polskich chorych na cukrzycę.
Intencją Ministerstwa Zdrowia było to, aby dzięki włączeniu flozyn w proces refundacyjny ograniczyć stosowanie insuliny. Nie można ich jednak uznać za cudowne tabletki, które rozwiążą wszystkie problemy w diabetologii - przestrzega prof. dr hab. n. med. Krzysztof Strojek, konsultant krajowy w dziedzinie diabetologii.
W cukrzycy możemy mieć wiele terapii, ale bez systematycznej edukacji chorych lekarze nie osiągną celu terapeutycznego. W przypadku inhibitorów SGLT-2 (flozyn) istotne jest wytłumaczenie pacjentowi, że nadmiar glukozy wydalany jest z moczem. Jakie są z tego korzyści, jak te substancje wpływają na organizm — to właśnie lekarz powinien wyjaśnić osobie chorej w trakcie wizyty. Natomiast w kwestii edukacji diabetologicznej warto podkreślić kilka zasad, związanych ze stosowaniem flozyn.
Ponad połowa pacjentów z cukrzycą umiera z powodu chorób układu sercowo-naczyniowego. Przede wszystkim są to choroby serca, ale także naczyń mózgowych. Według aktualnej stratyfikacji ryzyka s-n, u wszystkich chorych na cukrzycę jest ono określane przynajmniej jako umiarkowane, co oznacza, że ryzyko zgonu z powodu chorób układu krążenia w ciągu 10 lat wynosi 2-5 proc.
Po wprowadzeniu leków z grupy flozyn na listę refundacyjną zapewne nic się nie wydarzy, jeśli chodzi o pracę lekarzy POZ. Sądzę, że płynnie przejdziemy do naszych zadań. Dzięki refundacji otrzymaliśmy jednak znakomite narzędzie do leczenia pacjentów z cukrzycą typu 2. I bardzo dobrze, że ministerstwo podjęło tę decyzję. Lekarze i pacjenci przyjęli ją z ulgą i zadowoleniem - komentuje lek. Michał Sutkowski, rzecznik prasowy Kolegium Lekarzy Rodzinnych w Polsce.
Ryzyko odstawienia leków z metforminą znacznie przewyższa wszelkie ewentualne skutki, jakie wiążą się z występowaniem w niektórych z nich niewielkiej ilości nitrozoaminy (NDMA) - podała Europejska Agencja Leków (EMA).
Nie zmieniamy zaleceń dotyczących stosowania metforminy – powiedział 4 grudnia dziennikarzom prof. dr hab. n. med. Krzysztof Strojek, konsultant krajowy w dziedzinie diabetologii. Stwierdził, że nie ma żadnych potwierdzonych informacji, że domieszki w leku są szkodliwe dla zdrowia, a korzyści wynikające z zastosowania metforminy mają decydujące znaczenie i lek nie powinien być odstawiony.
Przełomowa terapia z użyciem komórek układu odpornościowego minimalizuje ryzyko powikłań u dzieci z cukrzycą typu 1. Pozwala też zmniejszyć dawki insuliny, którymi są leczone. Nową metodę leczenia, określaną jako TREG, opracowali naukowcy z Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Terapia przechodzi do trzeciej fazy badań klinicznych i będzie dostępna komercyjnie w drodze wyjątku szpitalnego.
1 listopada 2019 r. na liście leków refundowanych pojawiły się trzy leki z grupy inhibitorów SGLT2 (flozyn): dapagliflozyna, emagliflozyna i kanagliflozyna. Na taką decyzję chorzy na cukrzycę typu 2 oraz ich lekarze czekali od lat. Jaką możliwość poprawy leczenia dają te leki pacjentom, rozmawiamy z prof. dr. n. med. Edwardem Frankiem.
Analogi GLP-1 redukują u pacjentów z cukrzycą ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych o charakterze zakrzepowo-zatorowym. Niektóre inkretyny obniżają ryzyko udaru mózgu o 40 proc. - powiedział prof. dr hab. n. med. Grzegorz Dzida podczas VIII konferencji "Polityka Lekowa".