Częste wizyty w toalecie to dla 80 proc. Polaków główne objawy przewlekłej choroby nerek. Zaledwie co czwarty wskazał w badaniu bóle mięśni i stawów a 17,7 proc. pojawiający się często ból oraz zawroty głowy - wynika z badania przeprowadzonego w ramach ruszającej kampanii edukacyjnej "Dializa domowa- życie bez granic".
Tegorocznym laureatem nagrody "Hanysa" otrzymał proc. Paweł Buszman. Lekarz i zarazem przewodniczący Rady Nadzorczej Polsko-Amerykańskich Klinik Serca. Nagrodę otrzymał za wybitne osiągnięcia w dziedzinie kardiologii i wdrażanie nowoczesnych technologii do praktyki klinicznej.
W połowie czerwca otrzymałam zaproszenie na konferencję zorganizowaną przez Polskie Towarzystwo Chirurgii Naczyniowej. Z nieukrywanym zainteresowaniem wybrałam się na spotkanie. W trakcie konferencji zainaugurowano ogólnopolską kampanię „Ocal nogę”, która ma nie tylko uświadamiać społeczeństwo o istocie problemu, ale również zachęcać personel medyczny do wczesnego diagnozowania i właściwego leczenia schorzeń niedokrwiennych kończyn.
Zaburzenia funkcji seksualnych, a w szczególności zaburzenia wzwodu prącia, mogą być wczesnym markerem wielu chorób, takich jak: cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, zespół metaboliczny i depresja. Ponadto stopień nasilenia zaburzeń funkcji seksualnych może być wskaźnikiem zaawansowania zmian u pacjentów z chorobą wieńcową.
Na otyłość i nadwagę w populacji 7-18 lat cierpi 18 proc. chłopców i 14 proc. dziewcząt – wynika z badań Fundacji BOŚ. 20 lat temu statystyki te były niemal czterokrotnie niższe. Łącznie problem dotyczy co piątego dziecka między 9. a 18. rokiem życia.
Niewydolność serca pociąga za sobą 30-procentowy wzrost ryzyka złamań osteoporotycznych - tak wynika z badań zaakceptowanych do publikacji w Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. Praca na ten temat ukaże się w kwietniowym wydaniu czasopisma.
U chorych na cukrzycę cholesterol LDL ulega glikacji, a powstała w wyniku tego procesu forma MGmin-LDL łatwiej i silniej przylega do ścian tętnic, co przyczynia się do szybszego odkładania blaszki miażdżycowej. To wyjaśnia, dlaczego cukrzyca eskaluje ryzyko sercowo-naczyniowe, a także tłumaczy mechanizm kardioprotekcyjnego działania metforminy.
Obniżanie ciśnienia tętniczego oraz stężenia cholesterolu LDL wydaje się korzystne u wszystkich chorych na cukrzycę typu 2, gdyż znajdują się oni w grupie podwyższonego ryzyka sercowo-naczyniowego. Badanie kliniczne SANDS zostało tak zaprojektowane, aby wykazać bezpośredni wpływ intensywnego leczenia hipotensyjnego i hipolipemizującego na subkliniczną progresję miażdżycy u tych pacjentów.
Obecnie wiadomo, że tkanka tłuszczowa zlokalizowana w obrębie jamy brzusznej jest istotnym narządem wydzielania wewnętrznego. Dlatego otyłość typu brzusznego uważa się za niezależny lub wręcz dominujący czynnik ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego. Kluczowe dla zrozumienia roli otyłości trzewnej były ogłoszone w 2006 roku wyniki zakrojonego na szeroką skalę badania IDEA (International Day of Evaluation of Abdominal Obesity).
Naukowcy chcą opracować jednocześnie lek i szczepionkę przeciwko miażdżycy. Jak dowodzą szwedzkie badania, u ludzi z wysokim stężeniem pewnego typu przeciwciał występuje mniejsze ryzyko chorób sercowo-naczyniowych. Unia Europejska przeznaczyła ok. 3 mln euro na projekt, którego celem jest zbadanie, czy przeciwciała te mogą być stosowane zarówno jako narzędzie diagnozowania, jak i metoda leczenia.
Efekty leczenia chromania przestankowego zależą przede wszystkim od skuteczności działania lekarzy poz, od tego, na ile potrafią wymóc na swoich podopiecznych właściwe postępowanie zdrowotne, zaproponować im szybką diagnostykę i odpowiednie leczenie zachowawcze. Takie wnioski przynoszą najnowsze wytyczne TransAtlantic InterSociety Consensus II (TASC II).
Sztywność tętnic i zależne od niej wysokie ciśnienie tętna jest ważnym determinantem ryzyka sercowo-naczyniowego. Chorzy z hipercholesterolemią mają wyższe centralne ciśnienie tętna i sztywniejsze naczynia w porównaniu z osobami zdrowymi, pomimo podobnych wartości ciśnienia tętniczego krwi.
Wieloletnie obserwacje skłaniały już od dawna do wspólnej analizy etiopatogenezy obu chorób. Cukrzyca wiąże się z 2-4-krotnym wzrostem ryzyka rozwoju choroby niedokrwiennej. W grupie chorych na cukrzycę obserwuje się takie samo ryzyko wystąpienia zawału mięśnia sercowego, jak w grupie chorych bez cukrzycy, którzy przebyli wcześniej zawał serca. Stało się to podstawą stwierdzenia, że cukrzyca stanowi ekwiwalent choroby niedokrwiennej serca.