Firmy farmaceutyczne dążą do opracowania nowych sposobów podwyższania stężenia "dobrego" cholesterolu HDL. Mimo niepowodzenia z lekiem torcetrapib, które kosztowało koncern Pfizer miliardy, inne firmy farmaceutyczne kontynuują prace nad podobnymi substancjami. Wkrótce prawdopodobnie pojawi się nowy preparat z wypróbowanym, lecz rzadko stosowanym składnikiem podwyższającym poziom HDL, kwasem nikotynowym (Cordaptive, MSD).
Badanie kliniczne ENHANCE, dotyczące wpływu terapii skojarzonej ezetymibem i dużymi dawkami simwastatyny (10/80 mg) w porównaniu z monoterapią simwastatyną (80 mg) na przebieg procesu miażdżycowego u chorych z rodzinną hipercholesterolemią, przyniosło rozczarowujące wyniki. Nie wykazano statystycznie istotnej różnicy między leczonymi grupami w punktach końcowych badania, z których najważniejsza była zmiana grubości błony środkowo-wewnętrznej naczyń (IMT).
Na podstawie rekomendacji niezależnej komisji monitorującej wyniki badań oraz komitetu kierującego badaniem JUPITER, wydanej 29 marca 2008 r., firma AstraZeneca - producent zawierającego rosuwastatynę preparatu Crestor i główny sponsor badania - zadecydowała o przedwczesnym jego zakończeniu. Decyzję podjęto po uzyskaniu jednoznacznych dowodów na to, że u pacjentów otrzymujących rosuwastatynę w dawce 20 mg/dobę, w porównaniu z osobami otrzymującymi placebo, znamiennie zmniejsza się ryzyko zachorowania na chorobę wieńcową oraz śmiertelność z jej powodu. Swoją decyzję AstraZeneca ogłosiła podczas kongresu American College of Cardiology w Chicago.
Przez niewielkie nacięcie w klatce piersiowej wprowadzany jest cewnik, który nakłuwa wierzchołek serca. Za pomocą cewnika proteza zastawki umieszczana jest we właściwym miejscu. Czasopismo Dagens Medicin towarzyszyło lekarzom w Szpitalu Uniwersyteckim w Lund, którzy po raz pierwszy w Szwecji przeprowadzili operację wymiany zastawki aorty metodą transapikalną.
Liczne badania kliniczne wykazały skuteczność b-blokerów, inhibitorów konwertazy angiotensyny (inhibitorów ACE) i statyn we wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca. Obecnie są to leki pierwszego rzutu w prewencji ostrych epizodów sercowo-naczyniowych u osób z rozpoznaną chorobą wieńcową i faktycznie są przepisywane przez lekarzy opiekujących się takimi chorymi. Uwagę zwraca jednak rozdźwięk pomiędzy wynikami badań klinicznych tych leków a ich skutecznością w praktyce ambulatoryjnej.
Specjaliści z Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie pozyskali środki finansowe i koordynują opracowany przez siebie program OLAF, dotyczący wyznaczenia norm ciśnienia tętniczego dla populacji dzieci i młodzieży w Polsce. Do tej pory każdy region w kraju tworzył własne normy, a lekarze często korzystali z opracowań amerykańskich, zupełnie nie pasujących do standardów europejskich.
Znamienne zmniejszenie śmiertelności oraz częstości występowania incydentów sercowo-naczyniowych dzięki zastosowaniu leczenia przeciwnadciśnieniowego opartego na indapamidzie SR u pacjentów mających 80 i więcej lat to najistotniejsze wyniki badania klinicznego HYVET (Hypertension in the Very Elderly Trial). Ogłoszono je 31 marca br. podczas 57. dorocznej sesji naukowej American College of Cardiology (ACC) w Chicago i równocześnie opublikowano w New England Journal of Medicine.
Sezonowe wahania masy ciała, nastrojów oraz zmiany zachowania pozostają w ścisłym związku z prawdopodobieństwem wystąpienia zespołu metabolicznego - donoszą naukowcy z Fińskiego Instytutu Zdrowia na łamach styczniowego numeru czasopisma PLoS One.
Nadciśnienie tętnicze jest ważnym elementem zespołu metabolicznego. Współistnienie nadciśnienia tętniczego z zaburzeniami metabolicznymi stwarza szczególnie niekorzystną konstelację zmian dla układu sercowo-naczyniowego. W istotny sposób wpływa też na strategię leczenia nadciśnienia.
Obecnie wiadomo, że tkanka tłuszczowa zlokalizowana w obrębie jamy brzusznej jest istotnym narządem wydzielania wewnętrznego. Dlatego otyłość typu brzusznego uważa się za niezależny lub wręcz dominujący czynnik ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego. Kluczowe dla zrozumienia roli otyłości trzewnej były ogłoszone w 2006 roku wyniki zakrojonego na szeroką skalę badania IDEA (International Day of Evaluation of Abdominal Obesity).
Zespół metaboliczny (ZM) u dzieci jest poważnym zagrożeniem dla ich zdrowia jako osób dorosłych. Wielu rodziców, a także pediatrów nie wie jednak, czym jest zespół metaboliczny, jak go rozpoznawać i leczyć. Problemowi pediatrycznego zespołu metabolicznego poświęcony został lutowy numer czasopisma Journal of Pediatrics.
W bazach danych znajduje się kilkaset publikacji opisujących skutki działania terapii przeciwpłytkowych, ale jedynie sześć z nich dotyczy działania aspiryny u osób ze stabilną chorobą wieńcową. W czterech z tych prac badano skutki działania aspiryny u osób po incydencie mózgowym, jednej - po zawale mięśnia sercowego i jednej - u osób z przewlekłą stabilną chorobą wieńcową. Wszystkie te badania były randomizowane i kontrolowane placebo.
Udar mózgu jest trzecią po chorobie wieńcowej i chorobie nowotworowej przyczyną zgonów w krajach wysoko rozwiniętych. Około 30 proc. osób, które go przeżyją, staje się inwalidami, a 20 proc. wymaga stałej pomocy osób trzecich. Około 15 proc. udarów poprzedzanych jest przemijającym niedokrwieniem mózgu (TIA). Osoby, które przeszły TIA, mają 19 proc. ryzyka wystąpienia udaru, zawału mięśnia sercowego lub zgonu z przyczyn naczyniowych w ciągu następnych 10 lat. Dlatego też bardzo istotne jest podjęcie działań, które mogą to ryzyko zmniejszyć.
5 lutego br. na łamach prestiżowego czasopisma Journal of the American College of Cardiology ukazała się publikacja polsko-amerykańskiego zespołu naukowego porównująca wczesne i późne wyniki leczenia choroby pnia lewej tętnicy wieńcowej metodą przezskórnej implantacji stentu (PCI) lub pomostowania aortalno-wieńcowego (CABG).
Długotrwałe przyjmowanie aspiryny przez pacjentów z rozpoznaną chorobą układu sercowo-naczyniowego zmniejsza ryzyko wystąpienia ostrych powikłań: zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu oraz zgonu wskutek chorób tego układu. Mimo tego u wielu pacjentów leczonych aspiryną i tak dochodzi do zagrażających życiu powikłań.
Podanie aspiryny pacjentowi z podejrzeniem zawału mięśnia sercowego jest złotym standardem już od wielu lat. Działanie takie sprawia, że znamiennie obniża się ryzyko wystąpienia ponownego zawału lub udaru mózgu oraz ryzyko zgonu. Nie ma natomiast pełnej zgodności, co do dawki tego leku.
Badania nad nowymi metodami leczenia nadciśnienia zaczynają przynosić obiecujące rezultaty. Wstępne, pozytywne wyniki badań klinicznych nad szczepionką stymulującą produkcję przeciwciał skierowanych przeciwko angiotensynie II przedstawili naukowcy ze szwajcarskiej firmy biotechnologicznej Cytos Biotechnology AG podczas zjazdu Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego (American Heart Association) w listopadzie 2007 roku. Amerykańskim badaczom udało się natomiast wyizolować ludzki hormon odpowiedzialny za redukcję poziomu sodu. Naukowcy mają nadzieję, że hormon ten w przyszłości będzie można stosować zamiast tradycyjnych leków obniżających stężenie sodu, a tym samym ciśnienie tętnicze krwi.
Operacja serca u pacjenta po 75 i 80 roku życia nie jest już rzadkością. Pomimo zwiększonego ryzyka okołooperacyjnego, wyniki są zachęcające. Tego typu ingerencje u starszych chorych niosą jednak zwiększone ryzyko powikłań neurologicznych, takich jak udar lub encefalopatia.
Osoby starsze przyjmujące rosiglitazon (Avandia, GlaxoSmithKline) są bardziej narażone na zawał serca, zastoinową niewydolność serca oraz zgon z jakiejkolwiek przyczyny, niż pacjenci z tej samej grupy wiekowej leczeni innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Niekorzystne wyniki opublikowano w najnowszym wydaniu Journal of American Medical Association (2007, 298: 2634-2643).
Badanie kliniczne WISDOM wykazało, że hormonalna terapia zastępcza (HTZ) rozpoczynana kilka lat po menopauzie zwiększa ryzyko wystąpienia zakrzepów oraz incydentów sercowo-naczyniowych. HTZ wydaje się bezpieczna, jeżeli stosuje się ją przez krótki czas u kobiet w okresie okołomenopauzalnym w celu złagodzenie dokuczliwych objawów klimakterium i poprawienia jakości życia.;
Częstość występowania nadciśnienia tętniczego znamiennie rośnie u kobiet po menopauzie, co sugeruje, że niedobór żeńskich hormonów płciowych może być czynnikiem ryzyka tego schorzenia. Ponieważ nie tylko nadciśnienie, ale i inne choroby układu krążenia są częstsze u kobiet w wieku pomenopauzalnym, przez wiele lat rekomendowano stosowanie hormonalnej terapii zastępczej jako środka zmniejszającego ryzyko ich występowania.
W Orlando na Florydzie odbywał się 4-7 listopada zjazd naukowy Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego (American Heart Association, AHA). Zaprezentowano wyniki kilku dużych badań klinicznych i populacyjnych, nie zabrakło też ciekawych nowinek ze świata nauki.