Firma Novartis uzyskała pozwolenie na dopuszczenie do obrotu w UE inklisiranu, pierwszego w swojej klasie leku siRNA do stosowania w celu obniżenia stężenia cholesterolu dzięki dwóm dawkom rocznie (po dawce początkowej i kolejnej dawce po 3 miesiącach).
Ponad 60 proc. Polaków ma za wysokie stężenie cholesterolu, gros o tym nie wie, a tylko nieliczni są leczeni skutecznie. Dzieje się tak m.in. za sprawą ruchów, które podważają sens leczenia hipolipemizującego. Z argumentami, które najczęściej podnoszą przeciwnicy radykalnego obniżania cholesterolu LDL, zmierzył się dr n. med. Krzysztof Chlebus z Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, który gościł w programie „Pro/Kontra”.
Listopadowa lista refundacyjna przynosi zmiany dla pacjentów z bardzo wysokim ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych. Co i kiedy zmieni się w leczeniu pacjentów po zawale? – zapytaliśmy prof. dr. hab. n. med. Macieja Banacha, przewodniczącego Polskiego Towarzystwa Lipidologicznego.
Od października dostępna będzie aplikacja mobilna "Kordian", która pomoże w diagnozowaniu choroby genetycznej - hipercholesterolemii rodzinnej. Pod tą trudną do wymówienia nazwą kryje się schorzenie polegające na znacznym zwiększeniu poziomu cholesterolu we krwi.
Prawie 19 mln Polaków ma zbyt wysoki poziom cholesterolu. Podstawowymi lekami w leczeniu hipercholesterolemii są statyny. Wokół tej grupy leków narosło jednak wiele mitów, z powodu których część chorych nie podejmuje terapii lub ją przerywa. Z najbardziej szkodliwymi „fake newsami” rozprawiamy się z pomocą dr. hab. n. med. Piotra Dobrowolskiego, adiunkta z Kliniki Nadciśnienia Tętniczego Narodowego Instytutu Kardiologii, kierownika Samodzielnej Poradni Lipidowej w Narodowym Instytucie Kardiologii w Warszawie, który był gościem programu „Oblicza Medycyny”.
Blisko 20 mln Polaków ma zaburzenia lipidowe. Czy leczenie dyslipidemii zgodnie w wytycznymi towarzystw naukowych jest w naszym kraju możliwe? Jak przebiega terapia chorych na hipercholesterolemię rodzinną? Jakie są potrzebne zmiany systemowe, by poprawić wykrywalność tej choroby i opiekę nad pacjentami? Czy program KOS-zawał wymaga optymalizacji i czy w Polsce potrzebny jest narodowy program zwalczania zaburzeń lipidowych? To tylko wybrane zagadnienia, które poruszono podczas debaty „Jak poprawić leczenie zaburzeń lipidowych w Polsce”, zorganizowanej przez „Puls Medycyny”.
Blisko 20 mln Polaków ma zaburzenia lipidowe. Czy leczenie dyslipidemii zgodnie w wytycznymi towarzystw naukowych jest w naszym kraju możliwe? Jak wygląda leczenie hipercholesterolemii rodzinnej - jakie są potrzebne zmiany systemowe, by poprawić wykrywalność tej choroby i ulepszyć opiekę nad pacjentami? Czy program KOS-zawał wymaga optymalizacji i czy w Polsce potrzebny jest narodowy programu zwalczania zaburzeń lipidowych? To tylko wybrane zagadnienia, które poruszono podczas debaty „Jak poprawić leczenie zaburzeń lipidowych w Polsce”, zorganizowanej przez „Puls Medycyny”.
Inhibitory PCSK9 to obecnie najskuteczniejsze leki hipolipemizujące. „Z ich pomocą możliwe jest obniżenie LDL-cholesterolu nawet o 60 proc., a w połączeniu ze statyną i ezetymibem - nawet o 85 proc.” – mówi prof. dr hab. n. med. Maciej Banach, przewodniczący Polskiego Towarzystwa Lipidologicznego, który był gościem programu „Oblicza Medycyny”.
Gościem kolejnego odcinka programu "Oblicza Medycyny" jest dr n. med. Krzysztof Chlebus, adiunkt w I Katedrze i Klinice Kardiologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, z którym rozmawiamy o diagnostyce i skutecznym leczeniu hipercholesterolemii rodzinnej.
Jakie grupy ryzyka sercowo-naczyniowego wśród pacjentów wymieniają najnowsze wytyczne Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC)? Jakie cele terapeutyczne stawiane są w każdej z tych grup i co najważniejsze — czy istnieją narzędzia, by je osiągnąć?
Nadciśnienie tętnicze i hipercholesterolemia odpowiadają za największą liczbę zgonów na świecie. Zarówno choroba niedokrwienna serca, jak i udar mózgu są bowiem skutkiem szkodliwego działania nadciśnienia tętniczego i hipercholesterolemii na duże i średnie naczynia tętnicze. Strategia redukcji globalnego ryzyka sercowo-naczyniowego polega na równocześnie przeprowadzonych: normalizacji ciśnienia tętniczego i zmniejszeniu stężenia cholesterolu frakcji LDL do pożądanych wartości. Optymalnym postępowaniem jest zastosowanie tzw. SPC (single-pill combination) hybrydowych.
Na ostatnim kongresie Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego w Paryżu ogłoszono nowe wytyczne dotyczące leczenia zaburzeń lipidowych. Osiągnięcie niższych, ambitnych celów terapii daje pacjentom i lekarzom szansę na ograniczenie ryzyka sercowo-naczyniowego. Jednak u części chorych sukces terapeutyczny nie będzie możliwy bez zastosowania inhibitorów PCSK9. To leki, do których dostęp jest w Polsce ograniczony.
Po pozytywnej rekomendacji Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji resort zdrowia podjął prace nad włączeniem do programu lekowego dla pacjentów z hipercholesterolemią rodzinną drugiego, nierefundowanego dotychczas przeciwciała monoklonalnego przeciwko białku PCSK9.
Opisane przypadki hipercholesterolemii rodzinnej pochodzą z praktyki klinicznej prof. dr. hab. n. med. Jarosława Kaźmierczaka, kierownika Pracowni Elektrofizjologii Klinicznej Kliniki Kardiologii PUM SPSK nr 2 oraz prof. dr. hab. n. med. Marcina Gruchały, kierownika I Katedry i Kliniki Kardiologii GUMed
Hipercholesterolemia to najczęściej występujący, modyfikowalny czynnik ryzyka chorób serca i naczyń wśród Polaków. Nowe wytyczne dotyczące leczenia dyslipdemii stawiają przed lekarzami i pacjentami ambitne cele. Do jakich stężeń LDL-cholesterolu należy dążyć? W programie „Oblicza Medycyny” pytamy o to dr. hab. n. med. Filipa M. Szymańskiego, specjalistę kardiologii.
Rolą prewencji pierwotnej i wtórnej w kardiologii jest redukcja powikłań sercowo-naczyniowych, których najczęstszym czynnikiem ryzyka jest nadciśnienie tętnicze (NT). „Jednak ciśnieniocentryczny cel leczenia pacjentów z NT nie jest wystarczający. Sukces można osiągnąć nie tylko normalizując ciśnienie, ale równie skutecznie kontrolując pozostałe czynniki ryzyka, w tym hipercholesterolemię” — uważa prof. Stefan Grajek.
Wzrasta długość życia człowieka i przybywa pacjentów w podeszłym wieku, z chorobami współistniejącymi, przyjmujących wiele leków, wymagających także leczenia hipolipemizującego. Według danych amerykańskich stosowane w tej terapii satyny są jednymi z najczęściej odstawianych leków w przypadku ograniczania politerapii, a stosowanie się do terapii obniżającej poziom cholesterolu wynosi zaledwie 40 proc. po 2 latach leczenia. Co więcej, aby leczenie było skuteczne, lekarze potrzebują nowych narzędzi do oceny ryzyka sercowo-naczyniowego, przede wszystkim w prewencji wtórnej.
Kluczem do zdrowia, a nierzadko i do przeżycia chorego na hipercholesterolemię rodzinną (FH), jest wczesna diagnoza i szybkie wdrożenie leczenia. Powinno ono trwać przez całe jego życie. W Polsce średni wiek osób, u których wykrywa się FH, to ponad 50 lat — blisko siedem lat więcej niż na świecie. Jak rozpoznać hipercholesterolemię rodzinną, mówi prof. dr hab. n. med. Marcin Gruchała, kierownik I Katedry i Kliniki Kardiologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, Krajowego Centrum Diagnostyki i Leczenia Hipercholesterolemii Rodzinnej w Gdańsku.
Dwa schorzenia cywilizacyjne — nadciśnienie tętnicze i hipercholesterolemia — są najczęściej występującymi i współistniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego: zawału i niewydolności serca, udaru mózgu czy choroby tętnic obwodowych.
Pacjent z cukrzycą i hipercholesterolemią należy do grupy bardzo dużego ryzyka sercowo-naczyniowego. Docelowe stężenie cholesterolu LDL powinno u niego wynosić poniżej 70 mg/dl. Jeśli jest wyższe, zaleca się zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL o co najmniej 50 proc. za pomocą statyn jako leków pierwszego wyboru.
O tym, którzy pacjenci mogliby wziąć udział w programie lekowym dotyczącym inhibitora PCSK9, alirokumabu, oraz o lepszym diagnozowaniu hipercholesterolemii, rozmawiamy z prof. dr. hab. n. med. Maciejem Banachem, kierownikiem Zakładu Nadciśnienia Tętniczego Katedry Nefrologii i Nadciśnienia Tętniczego UM w Łodzi, przewodniczącym Polskiego Towarzystwa Lipidologicznego.
125-150 tys. – według szacunków tyle żyje w Polsce osób z rodzinną hipercholesterolemią (FH). Wczesne wykrycie tej choroby, odpowiednio wczesne rozpoczęcie właściwego leczenia daje szansę tym chorym na zrównanie ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (zawał serca, udar mózgu, zgon) z populacją ogólną.
"Hiperlipidemia jest chorobą, która rozwija się skrycie. Zaledwie ok.1-2 proc. chorych jest zdiagnozowanych. Pacjenci żyją z tykającą bombą - mają bardzo wysoki poziom cholesterolu, który może doprowadzić do zaawansowanej miażdżycy już w młodym wieku, a co za tym idzie - przedwczesnych zawałów, udarów. Ci ludzie mają też dużo krótszy oczekiwany czas życia" - powiedziała w rozmowie z "Pulsem Medycyny" Beata Ambroziewicz, prezes Polskiej Unii Organizacji Pacjentów.