Prof. dr hab. n. med. Piotr Jankowski opowiedział podczas odbywającego się w Dubaju Światowego Kongresu Kardiologii i Zdrowia Układu Krążenia 2018 (The World Heart Federation’s World Congress of Cardiology & Cardiovascular Health 2018) o wprowadzonym w Polsce rok temu programie KOS-zawał.
Z okazji 100-lecia odzyskania niepodległości Polski i 100-lecia uzyskania praw wyborczych przez kobiety, Komitet Organizacyjny 11. edycji Konferencji Sekcji Naukowej Prewencji i Epidemiologii Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego „Kardiologia Prewencyjna 2018” w Krakowie postanowił uhonorować najwybitniejsze polskie kardiolożki.
Nazwiska sześciu polskich naukowców, w tym aż pięciu kardiologów związanych z Polskim Towarzystwem Kardiologicznym, zamieszczono w tegorocznym rankingu Clarivate Analytics – prestiżowej liście najczęściej cytowanych naukowców świata.
Specjaliści z Górnośląskiego Centrum Medycznego (GCM) w Katowicach – Ochojcu przeprowadzili zabiegi przezcewnikowego wszczepienia zastawki aortalnej przy użyciu okularów HoloLens - obrazowania holograficznego 3D naczyń pacjenta. Technologię opracowała polska firma MedApp.
Dzięki współpracy Szpitala Uniwersyteckiego Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum w Krakowie oraz Instytutu Kardiologii w Aninie kardiolodzy dokonali innowacji w zakresie przezskórnego leczenia wad zastawkowych w niewydolności serca.
Zaniechanie stosowania leczenia przeciwpłytkowego przez pacjentów po przebytym zawale serca ma w wielu przypadkach śmiertelne konsekwencje. Dlaczego nawet połowa pacjentów przestaje stosować niezbędną terapię, mimo dostępności w Polsce nowoczesnych leków, zgodnych z wytycznymi europejskich towarzystw naukowych i co ma w tym kontekście do zrobienia środowisko lekarskie, mówi prof. dr hab. n. med. Andrzej Budaj, ordynator Oddziału Kardiologii, kierownik Kliniki Kardiologii CMKP w Szpitalu Grochowskim w Warszawie.
W I Klinice Kardiologii WUM we współpracy z Kliniką Kardiochirurgii WUM zespół operatorów w składzie: dr hab. n. med. Zenon Huczek, dr hab. n. med. , prof. ICZMP. Tomasz Moszura i dr n. med. Radosław Wilimski wykonał skuteczny zabieg przezcewnikowej implantacji zastawki pnia płucnego w zdegenerowanym homografcie płucnym (tzw. PAVTI, pulmonary artery valve transcatheter implantation).
„Nie mam wątpliwości, że edukacja w zakresie profilaktyki chorób układu krążenia to zadanie przede wszystkim lekarzy pierwszego kontaktu i ściśle z nimi współpracujących, dobrze przygotowanych do edukacji pielęgniarek” – mówi prof. dr. hab. n. med. Piotr Jankowski z Instytutu Kardiologii Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, sekretarz Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego.
Większość z nas wiąże ból w klatce piersiowej z zawałem lub inną chorobą serca. Ale już tylko co czwarta osoba w przypadku pojawienia się takich dolegliwości natychmiast wezwałaby pomoc – wynika z badań, przeprowadzonych w ramach kampanii „Zawał serca-czas to życie”.
Ministerstwo Zdrowia przekazało do konsultacji publicznych projekt rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu lecznictwa szpitalnego. Zgodnie z nowymi przepisami do koszyka miałoby trafić wszczepienie lub wymiana całkowicie podskórnego kardiowertera-defibrylatora.
Spożywanie niskotłuszczowych fermentowanych produktów mlecznych: jogurtów, kefirów czy zsiadłego mleka zmniejsza ryzyko incydentów wieńcowych, np. zawału serca - wynika z badania fińskich naukowców, o którym informuje "British Journal of Nutrition".
Firma Roche Diagnostics wycofuje z amerykańskiego rynku ponad 1,1 mln opakowań pasków testowych CoaguChek XS PT, wyprodukowanych i dystrybuowanych od 12 stycznia do 29 października 2018 r. Przyczyną są niedokładne wyniki pomiarów czasu krzepnięcia krwi u pacjentów przyjmujących warfarynę.
Kluczem do zdrowia, a nierzadko i do przeżycia chorego na hipercholesterolemię rodzinną (FH), jest wczesna diagnoza i szybkie wdrożenie leczenia. Powinno ono trwać przez całe jego życie. W Polsce średni wiek osób, u których wykrywa się FH, to ponad 50 lat — blisko siedem lat więcej niż na świecie. Jak rozpoznać hipercholesterolemię rodzinną, mówi prof. dr hab. n. med. Marcin Gruchała, kierownik I Katedry i Kliniki Kardiologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, Krajowego Centrum Diagnostyki i Leczenia Hipercholesterolemii Rodzinnej w Gdańsku.
O zmianach w budowie i pracy serca w następstwie jego niewydolności lewokomorowej oraz możliwościach leczenia tych pacjentów rozmawiamy z dr. hab. n. med. prof. nadzw. Przemysławem Leszkiem z Kliniki Niewydolności Serca i Transplantologii Instytutu Kardiologii w Aninie.
W Polsce świadomość społeczna na temat tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP) wciąż pozostaje na bardzo niskim poziomie. Z jakimi problemami borykają się chorzy? Jaką drogę odbyli, zanim postawiono im właściwą diagnozę? Na te i inne ważne pytania odpowiadają autorzy raportu, który powstał w ramach projektu edukacyjnego „Życie bez tchu”.
Tętnicze nadciśnienie płucne to schorzenie rzadkie, ale wywierające znaczny wpływ na życie chorych i ich opiekunów. W Polsce rocznie rozpoznaje się ok. 120 nowych przypadków TNP, a ogółem jest ok. 1100 chorych. Blisko 10 proc. pacjentów stanowią dzieci.
O przyczynach zwiększonego występowania niewydolności serca w polskiej populacji, braku wiedzy o tej chorobie, opiece koordynowanej nad pacjentem oraz sposobach poprawy efektów leczenia rozmawiamy z dr. hab. n. med. Andrzejem Gackowskim, prof. UJ, z Kliniki Choroby Wieńcowej i Niewydolności Serca UJCM, Krakowskiego Szpitala Specjalistycznego im. Jana Pawła II.
Należy walczyć z mitem, że osoby z niewydolnością serca (NS) są chorymi niskiego ryzyka zgonu sercowo-naczyniowego. Wielu z tych pacjentów nie otrzymuje właściwej terapii, która zapobiegłaby zgonowi i progresji niewydolności serca.
Jak leczyć pacjentów z nadciśnieniem tętniczym zgodnie z najnowszymi wytycznymi ESC/ESH? Trzy przypadki kliniczne omawiają prof. dr hab. n. med. Andrzej Januszewicz, kierownik Kliniki Nadciśnienia Tętniczego Instytutu Kardiologii w Warszawie i dr hab. n. med. Aleksander Prejbisz, prof. IK z Kliniki Nadciśnienia Tętniczego, prezes elekt Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego.
Prawej komorze serca (right ventricle, RV) poświęca się znacznie mniej uwagi niż komorze lewej (left ventricle, LV). Leczenie niewydolności prawokomorowej jest dużym wyzwaniem dla medycyny. „Podstawą wyboru właściwej strategii leczenia jest ustalenie przyczyny niewydolności prawej komory” — mówi prof. dr hab. n. med. Adam Torbicki, kierownik Kliniki Krążenia Płucnego, Chorób Zakrzepowo-Zatorowych i Kardiologii CMKP w Europejskim Centrum Zdrowia w Otwocku.
Podczas tegorocznego kongresu Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego dr hab. n. med. Piotr Rozentryt z III Katedry i Oddziału Klinicznego Kardiologii SUM Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu podkreślał złożoność problemu niewydolności serca oraz znaczenie, jakie ma ustalenie jej przyczyny dla skuteczności terapii.
Pacjent ma dolegliwości charakterystyczne dla niewydolności serca, ale na podstawie badania echokardiograficznego wydaje się, że frakcja wyrzutowa lewej komory jest zachowana (powyżej 50 proc.). U takiego chorego należy wdrożyć diagnostykę, która powinna wykazać, czy objawom towarzyszą zaburzenia budowy lub czynności serca.
„Stwierdzenie obniżonej frakcji wyrzucania lewej komory (LVEF), nawet przy braku objawów, zobowiązuje do rozpoczęcia działań, które będą zabezpieczały pacjenta przed rozwojem i postępem niewydolności serca. Dotyczy to zwłaszcza chorych z dysfunkcją skurczową, po przebytym zawale serca” — mówi prof. Jadwiga Nessler.
Czy wytyczne towarzystw naukowych, w tym Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego, dotyczące postępowania w niewydolności serca (NS), wyczerpują wszystkie przypadki, z jakimi lekarz może się spotkać w swojej praktyce? Czy należy się do nich ślepo stosować? „To niemożliwe” — twierdzi dr hab. n. med. Piotr Rozentryt z III Katedry i Oddziału Klinicznego Kardiologii SUM Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu.