Firma biotechnologiczna Bioheart Inc., zajmująca się opracowaniem metod poprawy funkcji niewydolnego mięśnia sercowego opartych na przeszczepieniu autologicznych komórek pacjenta w uszkodzone okolice serca, 1 kwietnia 2008 r. podczas zjazdu American College of Cardiology ogłosiła zakończenie badania SEISMIC (Safety and Effects of Implanted (Autologous) Skeletal Myoblasts (MyoCell) using an Injection Catheter).
Osoby starsze przyjmujące rosiglitazon (Avandia, GlaxoSmithKline) są bardziej narażone na zawał serca, zastoinową niewydolność serca oraz zgon z jakiejkolwiek przyczyny, niż pacjenci z tej samej grupy wiekowej leczeni innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Niekorzystne wyniki opublikowano w najnowszym wydaniu Journal of American Medical Association (2007, 298: 2634-2643).
Zakończone duże wieloośrodkowe badania kliniczne dostarczają dowodów na znaczące korzyści ze stosowania inhibitorów konwertazy angiotensyny (IKA) lub antagonistów receptora angiotensyny II (ARB) u chorych na nadciśnienie tętnicze z wysokim ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych (i bez takich powikłań), chorobą układu sercowo-naczyniowego oraz z cukrzycą.
Nowe standardy dotyczące postępowania z chorymi na nadciśnienie tętnicze (NT) dopuszczają kojarzenie inhibitorów konwertazy angiotensyny i antagonistów receptora angiotensyny II. Taka terapia skojarzona dwiema grupami leków powoduje silniejszą blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron.
Od opublikowania europejskich i polskich zaleceń dotyczących postępowania w nadciśnieniu tętniczym minęły już prawie 4 lata. W tym czasie wiedza na temat leków hipotensyjnych znacznie się poszerzyła, co bez wątpienia będzie miało wpływ na opracowanie kolejnych wytycznych. Przyczyniły się do tego m.in. przedstawione poniżej metaanalizy, których wyniki mogą wpłynąć na postępowanie z chorym na nadciśnienie tętnicze.
W różnych miastach w Polsce odbywają się konferencje "Diagnosis" poświęcone chorobom sercowo-naczyniowym. "Prezentacja ma charakter interaktywny. Uczestnicy spotkania wybierają opcje diagnostyczne i terapeutyczne, a prowadzący spotkanie ekspert omawia ich wybory w relacji do obowiązujących zaleceń postępowania. Myślę, że ten aktywny udział lekarzy w spotkaniu ma największą wartość edukacyjną" - mówi prof. Grzegorz Opolski, konsultant krajowy ds. kardiologii.
Coraz popularniejsze na świecie i w Polsce staje się nowe, kompleksowe podejście do opieki nad pacjentami z ciężką niewydolnością serca. Duży nacisk, oprócz optymalnej terapii leczenia interwencyjnego, kładziony jest na maksymalne zaangażowanie dobrze wyszkolonych pielęgniarek i rehabilitantów oraz na szeroką edukację chorych i ich rodzin.
W ciągu ostatnich sześciu dekad dokonał się znaczny postęp w farmakologicznym leczeniu nadciśnienia tętniczego. Nowe możliwości terapii, jakie powstały w czasie ostatnich kilkunastu lat, są wynikiem wszechstronnego podejścia i pogłębionej wiedzy o złożonej patofizjologii nadciśnienia pierwotnego. ;
Częstość występowania zapalenia mięśnia sercowego nie jest znana. Zmiany wykazywane w badaniach elektrokardiograficznych pozwalają szacować, że przechodzi je ok. 3,5-5 procent populacji. Jednak ten odsetek jest raczej mocno zaniżony, ponieważ przypuszcza się, że w większości przypadków zapalenie mięśnia sercowego pozostaje nierozpoznane i mija bez śladu.
Peptydy natriuretyczne wytwarzane są przez serce i naczynia krwionośne. Mają działanie diuretyczne, natriuretyczne i naczyniorozszerzające oraz hamują aktywność układu renina-angiotensyna i szlaku endoteliny (N. Engl. J. Med., 2002; 347: 158). Peptyd typu A wytwarzany jest przez przedsionki, peptyd typu B - przez komory serca w odpowiedzi na wzrost ciśnienia i objętości końcoworozkurczowej. ;
W nowej analizie wyników badania CHARM-Added wykazano, że podawanie blokera receptora angiotensynowego (kandesartanu) pacjentom z przewlekłą niewydolnością serca, leczonym już wcześniej różnymi dawkami inhibitorów ACE dodatkowo obniża ryzyko śmierci sercowo-naczyniowej oraz prawdopodobieństwo hospitalizacji z powodu zaostrzenia niewydolności serca. wiadczy to o odmiennych, nie nakładających się na siebie mechanizmach działania tych dwóch grup leków.
Leki beta-adrenolityczne (beta-blokery) należą do podstawowych leków stosowanych w chorobach układu sercowo-naczyniowego i znajdują istotne miejsce w terapii nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, niewydolności serca i zaburzeń rytmu. Stosowane są również w innych jednostkach chorobowych, takich jak jaskra, nadciśnienie wrotne, drżenia mięśniowe, alkoholowy zespół abstynencyjny.
Zapadalność na niewydolność serca u chorych na cukrzycę jest dwukrotnie większa u mężczyzn i aż pięciokrotnie większa u kobiet w porównaniu z populacją ogólną. Wyraźnie większej predyspozycji towarzyszy gorsze rokowanie. Nie bez przyczyny zatem leczenie niewydolności serca jest jednym z największych wyzwań kardiodiabetologii.
Chory z niewydolnością serca to trudny pacjent, ponieważ rzadko można u niego uzyskać spektakularną poprawę, a on sam często wymaga pomocy lekarskiej. Warto jednak przestrzegać standardów terapii, które dają szansę na długotrwałą remisję choroby.
Nowe perspektywy w walce z niewydolnością serca stworzył - według kardiologów - opublikowany w 2001 roku przez ekspertów obydwóch amerykańskich towarzystw kardiologicznych nowy podział, oparty na stadiach A, B, C i D. Uzupełnia on stosowaną dotychczas w praktyce klinicznej klasyfikację niewydolności serca według NYHA.
Pod koniec sierpnia w Wiedniu, podczas dorocznego kongresu Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego przedstawiono wyniki programu EUROPA, którego celem było określenie wpływu perindoprylu na przebieg choroby wieńcowej. Wykazano m. in., że pacjenci przyjmujący ten lek mogą liczyć na zmniejszenie ryzyka zawału serca o 24 proc.