Podstawą leczenia pacjentów z chorobą niedokrwienną serca jest właściwa diagnostyka. Zgodnie z zaleceniami Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego z 2019 r., powinna ona także obejmować ocenę mikrokrążenia naczyniowego.
Obawiam się, że w czwartej fali zakażeń po raz kolejny możemy mieć syndemię, czyli nałożenie chorób kardiologicznych i onkologicznych na pandemię COVID-19 - ostrzega były prezes Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego prof. Adam Witkowski.
Szacuje się, że migotanie przedsionków jest przyczyną nawet 30 proc. udarów niedokrwiennych. Rozwojowi tej groźnej arytmii sprzyja nadciśnienie. Dlatego prawidłowe leczenie migotania przedsionków uwzględnia dobrą kontrolę ciśnienia tętniczego.
Wraz z pandemią — poza dotychczasowymi problemami z diagnozowaniem oraz terapią wielu chorób — pojawiły się nowe, mające zarówno bezpośredni, jak i pośredni związek z zakażeniami SARS-CoV-2. Sprawiło to, że stopniowo zmieniają się wytyczne dotyczące postępowania m.in. u pacjentów z migotaniem przedsionków.
Hiperurykemia zwiększa ryzyko rozwoju chorób sercowo-naczyniowych. Ocena stężenia kwasu moczowego weszła do panelu badań w programie „Profilaktyka 40 plus”. O wadze tej decyzji zaproszeni goście dyskutowali w programie „Siła dialogu”.
Czy skuteczna kontrola częstotliwości rytmu serca i wartości glikemii u chorych z niewydolnością serca i cukrzycą typu 2 jest możliwa? I czy jest konieczna? Jak to wygląda w świetle najnowszych wytycznych leczenia zarówno niewydolności serca, jak i cukrzycy?
Spadek w erze pandemii liczby procedur inwazyjnych u pacjentów z przewlekłymi zespołami wieńcowymi obliguje nas do jak najbardziej optymalnej farmakoterapii u naszych chorych - podkreśla prof. Agnieszka Tycińska z Katedry i Kliniki Kardiologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku.
Migotanie przedsionków to najczęstsza forma arytmii, zwłaszcza w populacji osób starszych. Ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca zwiększa nadciśnienie tętnicze, szczególnie gdy jest źle kontrolowane. Badania dotyczące migotania przedsionków wykazały, że nadciśnienie tętnicze występuje u od 60 do nawet 90 proc. pacjentów jako choroba współistniejąca.
Powikłania u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym bywają bardzo różnorodne. Kardiolog w praktyce klinicznej spotka się przeważnie z tymi związanymi z tętnicami wieńcowymi, czyli m.in. przedwczesnym rozwojem choroby wieńcowej i ostrymi zespołami wieńcowymi.
„Przypadki kliniczne. Okiem praktyka” to nowy program wideo, w którym zaproszeni goście analizują przedstawione przypadki pacjentów i zastanawiają się, w jaki sposób chorych można leczyć jeszcze skuteczniej. Przeprowadzana analiza jest także pretekstem do przytoczenia wyników najnowszych badań klinicznych czy przybliżenia aktualnych wytycznych postępowania w różnych jednostkach chorobowych.
COVID-19 jest związany ze zwiększonym ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych, szczególnie u chorych z ciężkim przebiegiem zakażenia i hospitalizowanych na oddziałach intensywnej terapii. To ryzyko może także dotyczyć pacjentów wypisanych ze szpitala.
Organizacje pacjenckie odgrywają ważną rolę w kreowaniu polityki zdrowotnej państwa. Obecnie najważniejsze jest to, aby miały one umocowanie prawne, aby miały możliwość wyrażania opinii, wysuwania własnych wniosków, inicjatyw - nawet ustawodawczych - postulują eksperci.
W leczeniu pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi kluczową rolę zarówno w prewencji pierwotnej, jak i wtórnej odgrywają statyny. Aby jednak terapia tymi lekami była skuteczna, muszą być przyjmowane regularnie. W przypadku pacjenta z podejrzeniem nietolerancji statyn warto posiłkować się skalą SAMS (statin associated muscle symptoms), która pomaga w ustaleniu, czy występujące bóle mięśniowe są związane z przyjmowaniem leku hipolipemizującego.
Ocenę albuminurii jako uznanego markera subklinicznych powikłań narządowych nadciśnienia tętniczego zalecają wytyczne Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego i Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego - mówi dr hab. Piotr Dobrowolski, prof. inst., wyjaśniając powody takiego podejścia.
Potrzeba budowania świadomości zdrowotnej Polaków, większy dostęp do innowacyjnych leków hipolipemizujących oraz zmiany systemowe w zakresie organizacji opieki nad pacjentami z hipercholesterolemią są niezbędne, by poprawić leczenie zaburzeń lipowych w Polsce. Takie wnioski płyną z debaty, zorganizowanej przez “Puls Medycyny”.
Badania potwierdzają związek pomiędzy zaburzeniami psychicznymi i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym oraz śmiertelnością z powodu chorób układu krążenia. Skąd takie zjawisko i jak wpływa na standard opieki nad pacjentem psychiatrycznym?
Wytyczne jednoznacznie wskazują, że prawidłowe leczenie migotania przedsionków powinno uwzględniać dobrą kontrolę ciśnienia tętniczego. Jak osiągnąć ten cel? Pytamy hipertensjologów: prof. Aleksandra Prejbisza i prof. Marcina Grabowskiego.
Pacjenci z albuminurią są bardziej zagrożeni rozwojem powikłań sercowo-naczyniowych. Dlatego eksperci zwracają uwagę na potrzebę częstszego oceniania tego parametru w codziennej praktyce i podejmowanie działań, które zmniejszą u pacjentów wydalanie białka z moczem.
Najnowsze doniesienia wskazują na związek spożywania nawet małych ilości alkoholu ze zwiększonym ryzykiem zgonu. Wiadomo również, że spożycie alkoholu jest związane z niebezpieczeństwem wystąpienia migotania przedsionków zarówno de novo, jak i kolejnego napadu AF.