Leczenie należy wprowadzić wtedy, gdy za pomocą modyfikacji diety kobieta nie osiąga odpowiedniego poziomu glikemii. Pacjentka sama prowadzi kontrolę glikemii, po odpowiednim przeszkoleniu w kwestii prawidłowej diety i obsługi glukometru - mówi specjalista ginekolog i perinatolog prof. Ewa Wender-Ożegowska.
Analogi GLP-1 i flozyny to leki, które poprawiają rokowanie w cukrzycy typu 2. Prof. Dorota Zozulińska-Ziółkiewicz, prezes Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego, wskazuje, że leki te powinny być stosowane w znacząco szerszej populacji chorych na cukrzycę typu 2, niż jest to obecnie.
Potrzeby pacjentów zmagających się z cukrzycą i otyłością mogą być w Polsce lepiej realizowane. Tylko wąska grupa chorych na cukrzycę typu 2 ma dziś dostęp do refundowanej terapii analogami GLP-1, które istotnie poprawiają rokowania chorych.
Ubocznym skutkiem trwającej niemal dwa lata pandemii oraz wymuszonej zmiany trybu życia i pracy Polaków jest m.in. zjawisko coraz częstszej wśród nich otyłości. A to znany czynnik ryzyka cukrzycy typu 2. Czy zmieniły się zasady leczenia chorych z nowo rozpoznaną chorobą? – pytamy diabetologa prof. dr. hab. n. med. Leszka Czupryniaka.
Liczba amputacji kończyn z powodu stopy cukrzycowej zwiększa się w Polsce z roku na rok, choć w innych krajach europejskich trend jest odwrotny. Tymczasem nawet 14 proc. chorych na cukrzycę musi liczyć się z tym powikłaniem. Jak je leczyć, by nie pozbawiać pacjentów kończyn? Co zmieniła w tym zakresie pandemia?
Cukrzyca i niewydolność serca często współistnieją, a każdy z tych stanów determinuje leczenie drugiego - zwraca uwagę dr Jan Ruxer, w rozmowie poświęconej występowaniu i patofizjologii tej wielochorobowości, a także rokowaniu, profilaktyce i terapii chorych.
Pośrednie porównanie wykazało statystycznie istotną redukcję wyjściowego HbA1c u chorych otrzymujących semaglutyd 1,0 mg w porównaniu z chorymi otrzymującymi dulaglutyd 3,0 mg oraz porównywalną redukcję HbA1c semaglutydem u chorych leczonych 1,0 mg vs dulaglutyd 4,5 mg.
Żeby pacjent uzyskał dostęp do nowoczesnej terapii w cukrzycy, musi być niestety źle wyrównany, czyli mieć przez dłuższy czas glikemię powyżej 200 mg/dl. To olbrzymi czynnik ryzyka ciężkiego przebiegu COVID-19 - mówił w czwartek (18 listopada) prof. Grzegorz Dzida z Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego w Lublinie.
Polacy od wielu lat spożywają sporo cukru i choć w ostatnich latach się to zmniejsza, to jednak skala zachorowań na choroby dietozależne na przykład na cukrzycę rośnie - zwraca uwagę prof. Krystyna Gutkowska, dyrektor Instytutu Nauk o Żywieniu Człowieka Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego.
Poprawa wyrównania metabolicznego może nastąpić przede wszystkim wtedy, kiedy zmotywujemy dobrze wyedukowanego pacjenta do stosowania zaleceń, które otrzymał od lekarza - powiedział prof. Krzysztof Strojek podczas debaty na temat opieki nad pacjentem diabetologicznym.
Mikrobiota jelitowa pacjentów z cukrzycą różni się od mikrobioty osób zdrowych. Zaburzenia równowagi metabolicznej mikrobioty jelitowej mogą wiązać się z występowaniem m.in. objawów klinicznych ze strony przewodu pokarmowego, nasilenia stanu zapalnego, insulinooporności i reakcji alergicznych.
Czy skuteczna kontrola częstotliwości rytmu serca i wartości glikemii u chorych z niewydolnością serca i cukrzycą typu 2 jest możliwa? I czy jest konieczna? Jak to wygląda w świetle najnowszych wytycznych leczenia zarówno niewydolności serca, jak i cukrzycy?
Rada Przejrzystości Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji w najbliższy poniedziałek (11 października) oceni m.in. lek Trulicity we wskazaniu: cukrzyca typu 2, po niepowodzeniu leczenia oraz lek Taltz w ramach programu lekowego dla chorych na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK).
Jednym z elementów nowoczesnego postępowania w cukrzycy stały się w ostatnim czasie także systemy ciągłego monitorowania glikemii. Są one wykorzystywane nie tylko u pacjentów z cukrzycą typu 1, ale coraz częściej również u chorych na cukrzycę typu 2.
Otyłość jest globalnym wyzwaniem zdrowotnym ze względu na rosnący odsetek osób z tą chorobą i charakter głównego czynnika ryzyka schorzeń sercowo-naczyniowych (s-n). Ostatnio zwrócono uwagę, że otyłość jest także związana ze zwiększoną liczbą hospitalizacji, koniecznością wentylacji mechanicznej i śmiercią osób z COVID-19.
Zaburzenia metabolizmu glukozy często idą w parze z nieprawidłowym metabolizmem lipidów. Wspólne podłoże patogenetyczne i następstwa niedoboru insuliny sprawiają, że dyslipidemia u chorych na cukrzycę występuje znacznie częściej niż w populacji ogólnej. Współistnienie tych dwóch stanów chorobowych znacznie zwiększa ryzyko rozwoju chorób układu krążenia.
Standard opieki nad pacjentem z cukrzycą - w postaci projektu rozporządzenia - powstał jako wynik prac zespołu powołanego przez ministra Radziwiłła jeszcze w 2018 r. Dokument trafił do MZ w 2019 r. i utknął w legislacyjnej zamrażarce.
Cele terapeutyczne w cukrzycy osiągają ci chorzy, którzy są świadomi ważności ich osiągania i przestrzegają zaleceń lekarskich – podkreśla w rozmowie z portalem pulsmedycyny.pl prof. Dorota Zozulińska-Ziółkiewicz. Dlatego tak ważna jest edukacja pacjenta diabetologicznego i wsparcie, jakie otrzymuje on ze strony zespołu terapeutycznego.
Z badań w Wielkiej Brytanii wynika, że szczepienia przeciwko COVID-19 u większości osób z chorobami współistniejącymi, jak cukrzyca, choroby sercowo-naczyniowe, astma, niewydolność nerek, są równie skuteczne, jak w całej populacji.
Monogenowe formy cukrzycy MODY (ang. maturity onset diabetes of the young) objawiają się m.in. hipoinsulinemią oraz brakiem insulinooporności. W zrozumieniu ich molekularnego podłoża nastąpił widoczny postęp. Znaczenie analizy genomu mitochondrialnego u pacjentów z podejrzeniem monogenowej formy cukrzycy jest ważne z punktu widzenia celów klinicznych.
Dane epidemiologiczne wskazują, że cukrzyca jest czynnikiem ryzyka wystąpienia nowotworów: przewodu pokarmowego, narządów kobiecych, dróg moczowych, krwi i układu limfatycznego. Kluczową rolę w modulowaniu tego ryzyka odgrywa otyłość oraz związane z nią: stan zapalny, zaburzenia metaboliczne i zła kontrola glikemii.
Otyłość, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, wysokie stężenie cholesterolu LDL i trójglicerydów, niskie cholesterolu HDL — to obraz przeciętnego pacjenta, który trafia do kardiologa lub diabetologa. Na jakie opcje terapeutyczne może liczyć taki chory? Między innymi na to pytanie odpowiadali specjaliści z tych dziedzin: prof. Anna Tomaszuk-Kazberuk oraz prof. Leszek Czupryniak w programie „Siła dialogu”.
Trwająca od półtora roku pandemia COVID-19 znacząco wpłynęła na wszystkie dziedziny medycyny. Z powodu utrudnionego kontaktu ze specjalistami, wielu chorych na cukrzycę przerwało leczenie przewlekłe, nie realizowało zaplanowanych wizyt i badań.