Na cukrzycę cierpi w Polsce ok 3 mln osób, ale aż 0,5 mln wciąż o tym nie wie i nie leczy się. Powikłania cukrzycy mogą skracać życie i powodować niesprawność, dlatego koniecznie raz w roku powinniśmy mierzyć poziom cukru we krwi – zaapelowali eksperci.
Często po przechorowaniu COVID-19 dochodzi do rozchwiania immunologicznego. Dzieci, u których występują dodatkowo predyspozycje genetyczne, są znacznie bardziej narażone na wystąpienie choroby autoagresywnej. Coraz częściej diagnozowana jest cukrzyca typu 1, ale również choroby reumatologiczne, zaburzenia w pracy tarczycy lub nerek oraz autoimmunologiczne zapalenie mózgu - mówi dr Lidia Stopyra, specjalista pediatrii i chorób zakaźnych.
Specjaliści z Uniwersyteckiego Dziecięcego Szpitala Klinicznego w Białymstoku chcą przebadać wszystkie dzieci w Podlaskiem w wieku 1-5 lat pod kątem cukrzycy typu 1. Lekarze obserwują "dramatyczny wzrost" przypadków cukrzycy typu I u dzieci i młodzieży - nawet o 300 proc. więcej zachorowań niż przewidują normy.
Według szacunków około 20 proc. chorych na cukrzycę nie wie, że choruje. Przewiduje się, że do 2030 roku cukrzyca dotknie ponad 10 proc. polskiej populacji. Podstawą optymalizacji opieki, a co za tym idzie, redukcji kosztów, powinno być prawidłowe monitorowanie glikemii - podkreślają autorzy raportu „Nowoczesna opieka nad chorymi na cukrzycę”.
Drugie półrocze przyniesie wręcz rewolucyjne zmiany w terapii pacjentów z cukrzycą. Od 1 września 2022 r. zostanie dodanych 7 nowych cząsteczko-wskazań w zakresie cukrzycy, dla 3 grup lekowych. Będą to rozszerzenia wskazań dla analogów GLP-1 (chodzi o dulaglutyd i semaglutyd), będzie rozszerzenie wskazań dla flozyn oraz inhibitorów DPP-4.
W ostatnich latach obserwuje się dynamiczny wzrost zachorowań na cukrzycę wśród dzieci – przekazała w poniedziałek (27 czerwca) Agencja Badań Medycznych. Najczęstszym typem cukrzycy rozpoznawanym u dzieci i młodzieży jest cukrzyca typu 1 (T1D).
Współistnienie cukrzycy i choroby tarczycy zwiększa ryzyko wystąpienia chorób układu sercowo-naczyniowego i pogarsza ich przebieg, co w konsekwencji może doprowadzić do śmierci. Choroby tarczycy mogą zaś przyczyniać się do rozwoju cukrzycy i odwrotnie. Jak leczyć te schorzenia, by nad nimi panować?
Jesteśmy w trakcie przygotowywania wytycznych Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego na 2023 r. Ponadto wspólnie z Polskim Towarzystwem Medycyny Rodzinnej opracowujemy zalecenia dla lekarzy POZ dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę - mówi prezes PTD, prof. Dorota Zozulińska-Ziółkiewicz.
Limfocyty T regulatorowe zostały odkryte dopiero w roku 1995, gdy dokładnie opisał je japoński naukowiec, prof. Shimon Sakaguchi. Po ponad 25 latach polska spółka PolTREG jest już na etapie badań klinicznych w obszarze terapii z wykorzystaniem komórek TREGS, mając jednocześnie bardzo ambitne plany na dalszy rozwój.
Osoby, które przechorowały COVID-19, są bardziej narażone na rozwój cukrzycy – wynika z badań, przeprowadzonych w USA i Niemczech na grupie ponad 180 tys. pacjentów. Ryzyko to wzrastało wraz z natężeniem objawów choroby i największe było u pacjentów hospitalizowanych z powodu zakażenia SARS-CoV-2 lub przyjętych na oddział intensywnej opieki medycznej.
Największe wyzwanie to wprowadzenie zmian w codziennym życiu chorego na cukrzycę, tego zwykle nikt nie chce – podkreśla dr nauk o zdrowiu Beata Stepanow. Dodaje, że - wbrew powszechnej opinii - niechętni zmianom wcale nie są seniorzy, a osoby czynne zawodowe, wychowujące dzieci.
Jak wynika z pracy zamieszczonej na łamach "Annals of Internal Medicine", przyjmowanie przez mężczyznę metforminy - leku stosowanego w leczeniu cukrzycy - może nieść ze sobą ryzyko wad rozwojowych u ich potomstwa.
Polska należy do krajów o największym wzroście zachorowań dzieci i młodzieży na cukrzycę typu 1. Wzrost ten sięga powyżej 7 proc. rocznie i dotyczy przede wszystkim najmłodszej grupy dzieci poniżej 5 lat - mówi prof. dr hab. n. med. Mieczysław Walczak.
W mijającym roku ukazało się też ważne stanowisko Amerykańskiego Towarzystwa Diabetologicznego i Europejskiego Towarzystwa Badań Nad Cukrzycą dotyczące opieki nad dorosłym chorym na cukrzycę typu 1 - mówi prof. dr hab. n. med. Dorota Zozulińska-Ziółkiewicz, prezes Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego.
Dziś więcej dzieci jest przyjmowanych w stanie ciężkim i bardzo ciężkim na oddziały diabetologiczne i OIOM-y. Mamy u siebie 40 proc. dzieci z ciężką kwasicą ketonową. To rozpacz - mówi prof. Agnieszka Szypowska, mazowiecki konsultant w dziedzinie diabetologii.
Od pewnego czasu już wiadomo, że wirusy mogą być aktywatorami cukrzycy. Mogą sprawić, że proces autoagresji się rozpocznie, przyśpieszy proces niszczenia komórek beta, a tym samym ten moment, kiedy pojawi się pełnoobjawowa cukrzyca - mówi prof. Agnieszka Szypowska.
Żeby pacjent uzyskał dostęp do nowoczesnej terapii w cukrzycy, musi być niestety źle wyrównany, czyli mieć przez dłuższy czas glikemię powyżej 200 mg/dl. To olbrzymi czynnik ryzyka ciężkiego przebiegu COVID-19 - mówił w czwartek (18 listopada) prof. Grzegorz Dzida z Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego w Lublinie.
Poprawa wyrównania metabolicznego może nastąpić przede wszystkim wtedy, kiedy zmotywujemy dobrze wyedukowanego pacjenta do stosowania zaleceń, które otrzymał od lekarza - powiedział prof. Krzysztof Strojek podczas debaty na temat opieki nad pacjentem diabetologicznym.
Mikrobiota jelitowa pacjentów z cukrzycą różni się od mikrobioty osób zdrowych. Zaburzenia równowagi metabolicznej mikrobioty jelitowej mogą wiązać się z występowaniem m.in. objawów klinicznych ze strony przewodu pokarmowego, nasilenia stanu zapalnego, insulinooporności i reakcji alergicznych.
Standard opieki nad pacjentem z cukrzycą - w postaci projektu rozporządzenia - powstał jako wynik prac zespołu powołanego przez ministra Radziwiłła jeszcze w 2018 r. Dokument trafił do MZ w 2019 r. i utknął w legislacyjnej zamrażarce.
Cele terapeutyczne w cukrzycy osiągają ci chorzy, którzy są świadomi ważności ich osiągania i przestrzegają zaleceń lekarskich – podkreśla w rozmowie z portalem pulsmedycyny.pl prof. Dorota Zozulińska-Ziółkiewicz. Dlatego tak ważna jest edukacja pacjenta diabetologicznego i wsparcie, jakie otrzymuje on ze strony zespołu terapeutycznego.
„Wiemy, że niewiele wiemy na temat patogenezy cukrzycy typu 1”. To sokratejskie podejście w kontekście heterogennej cukrzycy typu 1 jest uzasadnione, bo niewiele wiemy na temat patogenezy jej postaci autoimmunologicznej, co jest powodem niskiej efektywności terapii prewencyjnych. Tylko lepsze poznanie roli układu odporności, procesu autoimmunizacyjnego i roli komórek β ma szansę zwiększyć efektywność terapii prewencyjnych cukrzycy.
Monogenowe formy cukrzycy MODY (ang. maturity onset diabetes of the young) objawiają się m.in. hipoinsulinemią oraz brakiem insulinooporności. W zrozumieniu ich molekularnego podłoża nastąpił widoczny postęp. Znaczenie analizy genomu mitochondrialnego u pacjentów z podejrzeniem monogenowej formy cukrzycy jest ważne z punktu widzenia celów klinicznych.
Obecnie chory na cukrzycę typu 1 ma dostęp do szeregu nowoczesnych technologii, pozwalających na podawanie insuliny i monitorowanie glikemii. Czy jednak sama technologia wystarczy do osiągnięcia celów leczenia? Czy w dalszym ciągu ważne są zdrowy styl życia i edukacja chorych?
Frederick Banting miał zaledwie 30 lat, gdy wyizolował insulinę. Odbierając dwa lata później Nagrodę Nobla, był najmłodszym w historii jej laureatem w dziedzinie medycyny i fizjologii. W tym roku mija setna rocznica odkrycia, które cukrzycę, będącą kiedyś wyrokiem śmierci, uczyniło schorzeniem przewlekłym.
Ze względu na wielokrotnie większe ryzyko ciężkiego przebiegu COVID-19 wśród osób z cukrzycą typu 1 i 2 należy wprowadzić priorytetowe szczepienia nową szczepionką tej właśnie grupy pacjentów - przekonują naukowcy z Vanderbilt University Medical Center.
Chorzy na cukrzycę typu 1 stosujący insulinę insulinę glargine 300 j.m./ml charakteryzowali się dłuższym parametrem Time-in-Range* w ciągu nocy w porównaniu z insuliną degludec. Wskazano również na porównywalną wartość TIR/24 godziny dla obu metod leczenia - wynika z badania OneCARE.