Wyniki badań rzucają nowe światło na terapię nocnych napadów astmy. Pomimo postępów w leczeniu, zaburzenia snu i senność w ciągu dnia pozostają istotnym problemem dla wielu astmatyków. Sonda przeprowadzona wśród 35 tysięcy dorosłych Europejczyków z astmą wykazała, że ponad 94 proc. z nich budzi się z objawami choroby co najmniej raz w miesiącu, a trzy czwarte co najmniej raz w tygodniu.
Zastosowanie formoterolu, należącego do klasy długo działających beta2-agonistów, okazało się bezpieczne u dzieci i nastolatków chorujących na astmę, którzy wcześniej byli leczeni wziewnymi glikokortykosteroidami. Takie wyniki metaanalizy 53 badań klinicznych z udziałem 12 tys. pacjentów zaprezentowano 7 października br. podczas kongresu European Respiratory Society. Podobne rezultaty we wrześniu br. zamieszczono online w European Respiratory Journal.
Otyli astmatycy są pięciokrotnie częściej hospitalizowani z powodu niewydolności oddechowej niż pacjenci z astmą i normalną wagą ciała. Poza tym, przyjmują oni więcej doustnych kortykosteroidów i zdecydowanie częściej cierpią na refluks żołądkowo-przełykowy.
Chorzy na uogólnioną chorobę nowotworową mają obecnie lepszą opiekę niż chorzy w końcowym etapie POChP - twierdzi prof. Anna Doboszyńska, przewodnicząca komitetu naukowego konferencji "Astma-Alergia-POChP. Chory-Lekarz-Pielęgniarka. Edukacja Chorych", która odbędzie się 25-28 czerwca w Warszawie.
Astma, charakteryzująca się przewlekłym stanem zapalnym dróg oddechowych, zwiększoną gotowością skurczową oskrzeli i ich obniżoną drożnością, jest schorzeniem potencjalnie niebezpiecznym. Obecnie uważa się, że dla kobiety ciężarnej i jej dziecka aktywne leczenie tej choroby stwarza znacznie mniejsze niebezpieczeństwo niż nieleczenie, którego skutkiem może być ciężkie niedotlenienie.
Rada Konsultacyjna Agencji Oceny Technologii Medycznych (AOTM) zarekomendowała finansowanie ze środków publicznych budezonidu w leczeniu zaostrzeń choroby Leśniowskiego-Crohna. Decyzja ta stwarza możliwość stosowania w ramach programu terapeutycznego dwóch preparatów: Entocortu i Budenofalku.
Trwają prace nad syntezą i wprowadzeniem nowych leków w leczeniu astmy lub nad lekami dawno znanymi i badanymi, które być może znajdą nowe zastosowanie. Wciąż jednak najważniejsze jest indywidualne podejście do chorych na astmę, ocena ich oczekiwań wobec leczenia i możliwości aktywnego udziału w terapii.
Środowisko immunologów i alergologów skoncentrowane jest obecnie na badaniach dotyczących roli mechanizmów regulacyjnych układu odpornościowego. W Davos odbyły się konferencje z cyklu World Immune Regulating Meeting (WIRM I i II), organizowane przez Swiss Institute of Allergy and Astma Research (SIAF). Na spotkaniach kompleksowo omówiono mechanizmy regulacji układu odpornościowego w kontekście rozwoju nowatorskich metod leczenia jego zaburzeń.
Jak wskazują najnowsze przewodniki, konsensusy i raporty dotyczące diagnostyki i terapii astmy (GINA 2007, Expert Panel Report 3 2007, PRACTAAL 2008), długo działające beta2-mimetyki w postaci inhalacyjnej są po glikokortykosteroidach wziewnych stosowanych u dorosłych i lekach antyleukotrienowych u dzieci najważniejszymi lekami kontrolującymi przebieg kliniczny astmy przewlekłej.
Doświadczenie w pracy z pacjentem z astmą oskrzelową pokazuje, że sposób postrzegania choroby przez pacjenta i lekarza, jak i ocena sposobu jej leczenia są zasadniczo odmienne. Największe obawy wzbudza przewlekła glikokortykosteroidoterapia. Takie wnioski płyną z opracowania GAPP, które na podstawie danych kwestionariuszowych przedstawiło obraz współpracy lekarza i chorego na astmę w 16 krajach świata.
Astma oskrzelowa zaliczana jest do chorób społecznych z powodu przewlekłości procesu, rozpowszechnienia w populacji i wysokich kosztów społeczno-ekonomicznych. Według najnowszych szacunków Światowej Organizacji Zdrowia, na astmę choruje obecnie 300 mln osób, a do roku 2025 liczba ta wzrośnie o kolejne 100 mln. Choroba ta dotyka ludzi w różnym wieku, często rozpoczyna się we wczesnym dzieciństwie, nie zależy ani od płci, ani od rasy.
Podczas XXVI Kongresu European Academy of Allergology and Clinical Immunology, który odbył się tego lata w Göteborgu w Szwecji, alergolodzy, immunolodzy i pulmonolodzy zastanawiali się nad wpływem mikroorganizmów chorobotwórczych i elementów ich struktury na rozwój alergii i astmy.
Beklometazon w wysokich dawkach jest skuteczny w leczeniu przewlekłego kaszlu - wykazują wyniki badania prowadzonego przez dr. M. Ribeiro z Federal University w Sao Paulo, Brazylia. Celem pracy była ocena efektywności beklometazonu w zmniejszaniu przewlekłego kaszlu.
Kwestia manifestacji klinicznej poszczególnych chorób u osób uczulonych budzi wiele wątpliwości. Nadal nie potrafimy precyzyjnie określić, jakie czynniki powodują ujawnienie się choroby u osoby uczulonej. O ile unikanie kontaktu z alergenem w prewencji wtórnej ma logiczne uzasadnienie, o tyle pytanie: czy w prewencji pierwotnej znaczenie ochronne ma ekspozycja, czy unikanie alergenu, pozostaje nadal otwarte.
Przedstawiamy omówienia kilku tematów poruszanych podczas niedawnej I Konferencji Szkoleniowej Polskiego Towarzystwa Alergologicznego w Wiśle. Pierwsza relacja opublikowana została w Pulsie Medycyny nr 9/2007 (pt. "Ciężka astma alergiczna").