Prezydent podpisał ustawę o Krajowej Sieci Kardiologicznej

Prezydent o swej decyzji poinformował w poniedziałek (16 czerwca) na spotkaniu z ekspertami Rady ds. Ochrony Zdrowia Narodowej Rady Rozwoju podsumowującym dotychczasową działalność prac tego gremium – zaznaczyła Kancelaria Prezydenta w komunikacie opublikowanym w internecie.

Co zmieni ustawa o Krajowej Sieci Kardiologicznej

Ustawa o Krajowej Sieci Kardiologicznej (KSK) ma być realizacją reformy zapisanej w Krajowym Planie Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO).

Zakłada wprowadzenie w całym kraju nowego modelu organizacji opieki kardiologicznej, co ma podnieść skuteczność leczenia chorób układu krążenia. Każdy pacjent, niezależnie od miejsca zamieszkania, ma otrzymać opiekę kardiologiczną opartą na jednakowych standardach. System ma elastycznie odpowiadać na potrzeby pacjentów i zapewnić im ciągłość leczenia na etapach diagnostyki, leczenia kardiologicznego, rehabilitacji i dalszego leczenia w poradniach specjalistycznych, w podstawowej opiece zdrowotnej lub w opiece długoterminowej.

KSK będzie miała trzy poziomy zabezpieczenia. Na pierwszym (OK I) pacjent ma mieć zapewnioną podstawową diagnostykę kardiologiczną. Na drugim (OK II) – koordynację i ciągłość opieki kardiologicznej, w tym kompleksową diagnostykę kardiologiczną, leczenie kardiologiczne, w tym z zakresu kardiologii interwencyjnej i leczenia ostrych zespołów wieńcowych, oraz dostęp do rehabilitacji kardiologicznej. Na trzecim poziomie (OK III) ma być zapewniona koordynacja i ciągłość opieki kardiologicznej oraz będą przeprowadzane najbardziej skomplikowane procedury medyczne, np. z zakresu kardiochirurgii.

OK II i OK III wyznaczają koordynatora opieki kardiologicznej i zapewniają ciągłość opieki kardiologicznej.

Ośrodki kardiologiczne zakwalifikowane do KSK na poziomie OK II i OK III będą mogły mieć nadany przez prezesa NFZ status Centrum Doskonałości Kardiologicznej (CDK) jako wyspecjalizowane w diagnostyce i leczeniu określonego rodzaju lub grupy jednostek chorobowych z zakresu chorób układu krążenia.

Niezakwalifikowane do KSK podmioty lecznicze realizujące świadczenia opieki zdrowotnej z zakresu leczenia szpitalnego, AOS, POZ, rehabilitacji leczniczej lub opieki długoterminowej, współpracujące z ośrodkami zakwalifikowanymi do KSK będą stanowiły tzw. ośrodki współpracujące.

Ważną częścią sieci ma być monitorowanie jakości opieki kardiologicznej. Będzie je prowadzić NFZ we współpracy z ośrodkiem koordynującym KSK - Narodowym Instytutem Kardiologii Stefana Kardynała Wyszyńskiego – Państwowym Instytut Badawczy w Warszawie. Ustawa przewiduje szczegółowe zadania ośrodka koordynującego wraz ze wskazaniem corocznie ustalanego ryczałtu przysługującego za realizację tych zadań (pierwszy ryczałt należny będzie za 2026 r.).

Ustawa przewiduje także utworzenie Krajowej Rady Kardiologicznej, która będzie pełniła funkcję opiniodawczo-doradczą dla ministra zdrowia i prezesa NFZ. Kwalifikacja na poszczególne poziomy zabezpieczenia opieki kardiologicznej ma być procesem wystandaryzowanym, opartym na kryteriach odnoszących się m.in. do liczby i kwalifikacji personelu medycznego oraz potencjału diagnostyczno-terapeutycznego. W ocenie tego potencjału będą uwzględniane posiadane komórki organizacyjne oraz organizacja udzielania świadczeń zapewniająca ich odpowiednią jakość i bezpieczeństwo, a w przypadku CDK - również liczba wykonywanych procedur medycznych lub liczba świadczeniobiorców.

Pierwsza kwalifikacja na poszczególne poziomy zabezpieczenia opieki kardiologicznej zostanie przeprowadzona nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, na podstawie kryteriów określonych w ustawie i szczegółowych kryteriów określonych w rozporządzeniu ministra zdrowia wydanym na podstawie upoważnienia zawartego w ustawie. Przypomnijmy, że projekt rozporządzenia określającego szczegółowe kryteria kwalifikacji do sieci został niedawno przekazany do konsultacji.

CZYTAJ WIĘCEJ: Jakie będą szczegółowe kryteria kwalifikacji ośrodków do Krajowej Sieci Kardiologicznej? MZ opublikowało projekt

Co ważne, Krajowa Rada Kardiologiczna będzie regularnie sprawdzała, czy ośrodki już zakwalifikowane do KSK nadal spełniają wymagania określone w ustawie. Pierwszy wykaz podmiotów zakwalifikowanych do sieci będzie obowiązywać przez 3 lata, a weryfikacja osiągnięcia przez podmiot leczniczy minimalnej i docelowej wartości wskaźników jakości opieki kardiologicznej będzie dokonywana przez Radę co 2 lata na podstawie analizy przeprowadzanej przez NFZ, danych sprawozdanych przez ośrodki kardiologiczne do NFZ oraz wprowadzonych do systemu KSK, w tym za pośrednictwem elektronicznej Karty Opieki Kardiologicznej (e-KOK).

Zgodnie z ustawą, karta e-KOK będzie uprawniała do opieki kardiologicznej realizowanej przez ośrodki kardiologiczne i ośrodki współpracujące. Wystawi ją lekarz podstawowej opieki zdrowotnej albo lekarz udzielający świadczeń w ramach AOS, świadczeń szpitalnych albo programów zdrowotnych.

W przypadku nieosiągnięcia przez podmiot leczniczy minimalnej wartości wskaźnika jakości opieki kardiologicznej, podmiot będzie zobowiązany do opracowania i wdrożenia planu naprawczego, a następnie poddania się ponownej weryfikacji wskaźników. W przypadku ponownego nieosiągnięcia minimalnej wartości wskaźnika jakości opieki kardiologicznej podmiot będzie wykreślony decyzją prezesa NFZ z wykazu podmiotów zakwalifikowanych KSK.

Ustawa wejdzie w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia z wyjątkami wskazanymi w ustawie.