Długotrwałe przyjmowanie aspiryny przez pacjentów z rozpoznaną chorobą układu sercowo-naczyniowego zmniejsza ryzyko wystąpienia ostrych powikłań: zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu oraz zgonu wskutek chorób tego układu. Mimo tego u wielu pacjentów leczonych aspiryną i tak dochodzi do zagrażających życiu powikłań.
Podanie aspiryny pacjentowi z podejrzeniem zawału mięśnia sercowego jest złotym standardem już od wielu lat. Działanie takie sprawia, że znamiennie obniża się ryzyko wystąpienia ponownego zawału lub udaru mózgu oraz ryzyko zgonu. Nie ma natomiast pełnej zgodności, co do dawki tego leku.
Badania nad nowymi metodami leczenia nadciśnienia zaczynają przynosić obiecujące rezultaty. Wstępne, pozytywne wyniki badań klinicznych nad szczepionką stymulującą produkcję przeciwciał skierowanych przeciwko angiotensynie II przedstawili naukowcy ze szwajcarskiej firmy biotechnologicznej Cytos Biotechnology AG podczas zjazdu Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego (American Heart Association) w listopadzie 2007 roku. Amerykańskim badaczom udało się natomiast wyizolować ludzki hormon odpowiedzialny za redukcję poziomu sodu. Naukowcy mają nadzieję, że hormon ten w przyszłości będzie można stosować zamiast tradycyjnych leków obniżających stężenie sodu, a tym samym ciśnienie tętnicze krwi.
Osoby starsze przyjmujące rosiglitazon (Avandia, GlaxoSmithKline) są bardziej narażone na zawał serca, zastoinową niewydolność serca oraz zgon z jakiejkolwiek przyczyny, niż pacjenci z tej samej grupy wiekowej leczeni innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Niekorzystne wyniki opublikowano w najnowszym wydaniu Journal of American Medical Association (2007, 298: 2634-2643).
Operacja serca u pacjenta po 75 i 80 roku życia nie jest już rzadkością. Pomimo zwiększonego ryzyka okołooperacyjnego, wyniki są zachęcające. Tego typu ingerencje u starszych chorych niosą jednak zwiększone ryzyko powikłań neurologicznych, takich jak udar lub encefalopatia.
Badanie kliniczne WISDOM wykazało, że hormonalna terapia zastępcza (HTZ) rozpoczynana kilka lat po menopauzie zwiększa ryzyko wystąpienia zakrzepów oraz incydentów sercowo-naczyniowych. HTZ wydaje się bezpieczna, jeżeli stosuje się ją przez krótki czas u kobiet w okresie okołomenopauzalnym w celu złagodzenie dokuczliwych objawów klimakterium i poprawienia jakości życia.;
Częstość występowania nadciśnienia tętniczego znamiennie rośnie u kobiet po menopauzie, co sugeruje, że niedobór żeńskich hormonów płciowych może być czynnikiem ryzyka tego schorzenia. Ponieważ nie tylko nadciśnienie, ale i inne choroby układu krążenia są częstsze u kobiet w wieku pomenopauzalnym, przez wiele lat rekomendowano stosowanie hormonalnej terapii zastępczej jako środka zmniejszającego ryzyko ich występowania.
"Wiele wskazuje na to, że wpływ leków hipotensyjnych na parametry hemodynamiczne układu tętniczego, decydujące o zachowaniu się fali tętna, a przez to na generowane ciśnienie centralne w aorcie, jest większy niż przypuszczano" - mówi prof. Andrzej Tykarski z Katedry i Kliniki Hipertensjologii, Angiologii i Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, omawiając ; praktyczne znaczenie wyników badania CAFE, analizującego różnice pomiędzy strategiami leczenia hipotensyjnego w ciśnieniu centralnym.
W Orlando na Florydzie odbywał się 4-7 listopada zjazd naukowy Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego (American Heart Association, AHA). Zaprezentowano wyniki kilku dużych badań klinicznych i populacyjnych, nie zabrakło też ciekawych nowinek ze świata nauki.
Grupa ekspertów opracowała właśnie nową, uniwersalną definicję zawału mięśnia sercowego i zaproponowała, by stosować ją konsekwentnie we wszystkich krajach. Definicję oraz uzasadnienie jej stworzenia zawarto w artykule "Universal definition of myocardial infarction", opublikowanym na stronie internetowej pisma Circulation (//circ. ahajournals. org).
Utajone nadciśnienie rozpoznawane jest wówczas, gdy wartości ciśnienia mierzonego pod kontrolą lekarską są prawidłowe, a mierzonego w domu - podwyższone. Wyniki opublikowanych dotychczas badań sugerują, że tę formę nadciśnienia ma około 10 proc. populacji.
Jak wynika z najnowszego raportu Eurobarometru, 62 proc. mieszkańców Unii Europejskiej zgłasza się na coroczną kontrolę stomatologiczną (a 52 proc. robi to z własnej inicjatywy), 59 proc. ma przynajmniej raz w roku mierzone przez profesjonalistę ciśnienie krwi, 38 proc. oznaczane stężenie cholesterolu i 38 proc. wykonywane kontrolne badanie okulistyczne. Mieszkańcy Unii zaniedbują jednak profilaktykę raka prostaty i raka jelita grubego.
W październikowym wydaniu czasopisma Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego Stroke (2007, 38: 2652) ukazały się wyniki prawdopodobnie pierwszego badania, które bezpośrednio wiązało zaprzestanie leczenia statynami ze zwiększoną śmiertelnością. U pacjentów, którzy zrezygnowali z farmakoterapii nacelowanej na obniżenie stężenia cholesterolu, w ciągu roku po przebyciu udaru mózgu wystąpiło dwukrotnie wyższe ryzyko śmierci niż u osób kontynuujących leczenie.
Przewlekłe zapalenie odgrywa ważną rolę w patogenezie chorób naczyń krwionośnych, w tym nadciśnienia, co potwierdza podwyższone stężenie białka C-reaktywnego u pacjentów z tym schorzeniem. Statyny są lekami, które mają działanie przeciwzapalne. Celem badania było określenie, czy przyjmowanie statyn kojarzy się z lepszą kontrolą ciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem oraz czy proces zapalny, oceniany na podstawie poziomu białka C-reaktywnego, jest jednym z mechanizmów pośredniczących.
Nowe standardy dotyczące postępowania z chorymi na nadciśnienie tętnicze (NT) dopuszczają kojarzenie inhibitorów konwertazy angiotensyny i antagonistów receptora angiotensyny II. Taka terapia skojarzona dwiema grupami leków powoduje silniejszą blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron.
Zakończone duże wieloośrodkowe badania kliniczne dostarczają dowodów na znaczące korzyści ze stosowania inhibitorów konwertazy angiotensyny (IKA) lub antagonistów receptora angiotensyny II (ARB) u chorych na nadciśnienie tętnicze z wysokim ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych (i bez takich powikłań), chorobą układu sercowo-naczyniowego oraz z cukrzycą.
Występowanie cukrzycy u chorego z nadciśnieniem tętniczym, niezależnie od innych czynników ryzyka, jest wystarczające do zaklasyfikowania go do grupy wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego. Konieczne jest jak najwcześniejsze wprowadzenie skutecznej terapii hipotensyjnej.
Powszechne zastosowanie protez syntetycznych w chirurgii naczyniowej spowodowało zwiększenie liczby operowanych chorych i tym samym zwiększenie częstości infekcji związanych z użyciem sztucznych materiałów. Niezależnie od zastosowanej taktyki postępowania chirurgicznego i profilaktyki antybiotykowej, zakażenia protez naczyniowych obejmują ok. 5 proc. operowanych chorych. Niejednokrotnie prowadzą do zgonu chorego.
Właśnie ukazały się wytyczne TASC II i doszliśmy do wniosku, że warto byłoby przedstawić je w przystępny sposób lekarzom rodzinnym. Prezentowane będą one ze szczególnym uwzględnieniem chromania przestankowego, występującego w przebiegu przewlekłego niedokrwienia kończyn dolnych. Ci pacjenci w pierwszej kolejności trafiają do lekarzy pierwszego kontaktu i dlatego zależy nam, aby już u nich otrzymali stosowną pomoc - mówi o cyklu konferencji Diagnosis prof. Arkadiusz Jawień, kierownik Katedry i Kliniki Chirurgii Ogólnej Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera UMK w Bydgoszczy.