Nowa definicja zawału mięśnia sercowego

Eksperci uważają, że określenie "zawał mięśnia sercowego" powinno być używane w sytuacji, gdy objawom klinicznym niedokrwienia towarzyszą dowody na nekrozę mięśnia sercowego.W takiej sytuacji spełnienie któregokolwiek z poniżej wymienionych warunków wypełnidefinicję ostrego zawału:1) wykrycie wzrostu i/lub spadku stężenia biomarkerów uszkodzenia mięśnia sercowego, optymalnie - troponiny, z dowodami na niedokrwienie mięśnia sercowego z co najmniej jedną z następujących zmian:- objawy kliniczne niedokrwienia,- zmiany w EKG wskazujące na nowe niedokrwienie [nowe zmiany odcinka ST-T lub nowy blok lewej odnogi pęczka Hisa (LBBB)],- pojawienie się patologicznego załamka Q w odpowiednich odprowadzeniach EKG,- dowody na nową utratę żywych komórek mięśnia sercowego lub nowe zaburzenia ruchomości ściany serca widoczne w badaniach obrazowych;2) nagły, nieoczekiwany zgon z przyczyn sercowych, z zatrzymaniem krążenia, często z objawami klinicznymi niedokrwienia mięśnia sercowego, z towarzyszącymi najprawdopodobniej nowymi zmianami w EKG pod postacią uniesienia odcinka ST-T, LBBB i/lub dowodami na świeży zakrzep w tętnicy wieńcowej w koronarografii i/lub w autopsji; zgon następuje zanim można było pobrać krew do badania biomarkerów uszkodzenia mięśnia sercowego lub był zbyt wczesny, by stężenie tych biomarkerów zmieniło się w sposób specyficzny;3) u pacjentów po przezskórnej angioplastyce wieńcowej (PCI) z normalnym wyjściowym stężeniem troponiny, wzrost biomarkerów uszkodzenia mięśnia sercowego powyżej górnej granicy normy - jako wskaźnik nekrozy mięśnia; wzrost stężenia biomarkerów trzykrotnie ponad górną granicę normy - jako wskaźnik zawału będącego powikłaniem procedury;4) u pacjentów po pomostowaniu aortalno-wieńcowym (CABG) z prawidłowym wyjściowym stężeniem troponiny, wzrost biomarkerów uszkodzenia mięśnia sercowego powyżej górnej granicy normy - jako wskaźnik nekrozy mięśnia; wzrost stężenia biomarkerów pięciokrotnie ponad górną granicę normy plus nowy patologiczny załamek Q albo nowy LBBB, albo udokumentowany w angiografii nowy zakrzep w grafcie lub w nieoperowanej części tętnicy wieńcowej, albo cechy martwicy mięśnia sercowego w badaniach obrazowych - jako wskaźnik zawału będącego powikłaniem procedury;5) histopatologiczne cechy ostrego zawału mięśnia sercowego.Z kolei przebyty zawał mięśnia sercowego można rozpoznać na podstawie jednego z poniższych kryteriów:1) powstanie nowego patologicznego załamka Q z objawami klinicznymi niedokrwienia lub bez nich;2) utrata żywotności części mięśnia sercowego w badaniach obrazowych - fragment ściany serca jest ścieńczały, nie kurczy się. Zmianom tym nie towarzyszą inne niż niedokrwienne przyczyny takiego stanu;3) histopatologiczne zmiany w mięśniu sercowym pod postacią gojącej się zmiany lub już wytworzonej blizny.Autorzy opracowania zauważają, że znacząco zmieniły się możliwości diagnostyczne; przede wszystkim obecnie znacznie bardziej swoiste są biomarkery uszkodzenia mięśnia sercowego. W przeszłości w diagnozowaniu zawału wykorzystywano wzrost stężenia aminotransferaz, potem dehydrogenazy mleczanowej, następnie kinazy kreatynowej i jej frakcji sercowej, a obecnie najbardziej specyficznym markerem jest troponina T i I.