Blokada receptorów beta - konsensus ekspertów

Standardowe zalecenia komisji ESC dotyczące stosowania leków blokujących receptory beta-adrenergiczne, ogłoszone w sierpniu ub.r., oparte zostały na zasadzie klasyfikowania (klasa I - III) zgodności opinii ekspertów oraz poziomów wiarygodności (A - C) wyników badań klinicznych. Dotychczas zsyntetyzowane leki tej grupy dzieli się na: 1) nieselektywne - blokujące receptory beta 1 i beta 2 oraz selektywne - silniej wpływające na beta 1 (ale cecha ta zależy od dawkowania i przy wysokich dawkach maleje lub zanika w ogóle); 2) posiadające wewnętrzną aktywność sympatykomimetyczną (ISA) - czyli w pewnych warunkach zarówno blokujące, jak i pobudzające receptor beta, oraz bez ISA; 3) hydrofilne - o krótkim okresie półtrwania i lipofilne - o dłuższym okresie półtrwania, dawkowanych 1 raz dziennie; 4) blokujące zarówno beta, jak i alfa receptory adrenergiczne.Dokument zawiera tabelaryczne zestawienia wymienionych cech poszczególnych beta-blokerów oraz omówienie podstaw metabolizmu, mechanizmu działania i niepożądanych skutków ubocznych (na układ krążenia, ogólnoustrojowy metabolizm, układ oddechowy, o.u.n., libido), przeciwwskazania i ewentualne interakcje z innymi lekami. Kliniczne korzyści ze stosowania odpowiednich beta-blokerów są udowodnione analizami licznych, szeroko zakrojonych programów badawczych.W skojarzeniu z innymi lekami szczególne wskazanie do stosowania beta-blokerów stanowią: 1) ostry zawał serca - wskazanie kl.