Diabetologia

Wiele badań wyjaśnia mechanizmy powstania dysfunkcji seksualnych wśród mężczyzn z cukrzycą. Ostatnia publikacja w Diabetes Care pozwala lepiej poznać przyczyny zaburzeń występujących u kobiet chorych na cukrzycę typu 1 i ich epidemiologię.

Ponad połowa mężczyzn chorujących na cukrzycę typu 2 cierpi na niedobór testosteronu, co oznacza, że częstość występowania tego zaburzenia jest u nich ponad pięciokrotnie wyższa niż wśród mężczyzn bez cukrzycy.

Styl życia wpływa na ryzyko zachorowania na cukrzycę także u ludzi w starszym wieku. W dużym badaniu naukowcy wykazali istnienie tej zależności w związku z aktywnością fizyczną, dietą, nikotynizmem, piciem alkoholu, wskaźnikiem BMI oraz obwodem talii.

U pacjentów z cukrzycą typu 2 przebieg choroby niedokrwiennej serca jest często bezobjawowy. Badanie DIAD oceniło skuteczność skryningu prowadzonego w tej grupie chorych. Do tego celu wykorzystywano badanie niedokrwienia przez ocenę perfuzji mięśnia sercowego (MPI).

Przeszczep komórek macierzystych u pacjentów chorych na cukrzycę typu 1 daje niezależność od insuliny. Wyniki są bardzo obiecujące, jednak wymagają potwierdzenia w dalszych badaniach.

W świetle przedstawionych w Diabetes Care wyników bezafibrat może mieć działanie zapobiegające rozwojowi cukrzycy typu 2. Rutynowo fibraty stosowane są w leczeniu dyslipidemi w celu zmniejszenia ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.

Składniki zawarte w kawie polepszają tolerancję glukozy. Takie wnioski pozwalają sądzić, że zwiększone spożycie kawy zmniejsza ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2.

Dążenie do znacznego obniżenia poziomu cukru we krwi może być niekorzystne u pacjentów krytycznie chorych. Według wyników badania NICE-SUGAR, przedstawionych podczas międzynarodowego sympozjum intensywnej opieki i medycyny ratunkowej (ISICEM), działanie takie prowadzi do zwiększenia umieralności pacjentów.

Przejście chorych ze źle kontrolowaną cukrzycą stosujących mieszanki insulinowe na leczenie insuliną długodziałającą glargine poprawia kontrolę glikemii. Doniesienie, jako jedno z pierwszych, dotyczy także korzyści odniesionych przez pacjentów z cukrzycą typu 1.

QDScore to narzędzie skryningowe, które pozwala obliczyć ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2. Algorytm korzysta z elektronicznej dokumentacji pacjenta, nie wymaga badań laboratoryjnych, a w porównaniu do swoich poprzedników uwzględnia czynnik przynależności etnicznej i socjoekonomiczny.

Problem depresji poporodowej dotyczy co najmniej 10 proc. matek. Występująca w trakcie ciąży cukrzyca, która dotyczy do 9 proc. kobiet, okazuje się korelować dodatnio z okołoporodowymi zaburzeniami depresyjnymi.

Zastosowanie skojarzonego leczenia perindoprilem i indapamidem u pacjentów z cukrzycą typu drugiego istotnie zmniejsza ryzyko chorób nerek. Zależność dotyczy także osób bez wysokiego ciśnienia tętniczego.

Wyższy niż normalny poziom insuliny w organizmie zwiększa ryzyko zachorowania na raka piersi u kobiet będących w wieku pomenopauzalnym - wynika z badania próbek krwi pochodzących od uczestniczek programu badawczego Women’s Health Initiative (WHI).

Analiza danych z badania ONTARGET i TRANSCEND pozwoliła na ocenę zależności między kontrolą glikemii a funkcjami poznawczymi pacjentów. Okazało się, że zburzenia metabolizmu glukozy zwiększają ryzyko pogorszenia percepcji.

W grudniowym wydaniu Journal of the American Medical Association przedstawiono rezultaty stosowania diety o niskim indeksie glikemicznym i diety bogatej w produkty zbożowe przez pacjentów z cukrzycą typu 2.

Są już dostępne wyniki z badania TRANSLATE nad skutecznością stosowania zaawansowanego systemu opieki nad pacjentami z cukrzycą. Przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych badanie udowodniło, że znacznie łatwiej jest osiągnąć cele terapeutyczne dzięki takim innowacjom.

Japońscy naukowcy z Kurume University School of Medicine twierdzą - na podstawie trwających 20 lat obserwacji – że przyspieszony rytm serca dwukrotnie zwiększa zagrożenie otyłością i ponad pięciokrotnie cukrzycą. A to, według nich, świadczy o udziale autonomicznego układu nerwowego w rozwoju otyłości, zespołu metabolicznego i cukrzycy.

W grupie pacjentów z zespołem obturacyjnego bezdechu sennego i współistniejącą cukrzycą typu 2 maski do oddychania typu CPAP stosowane w nocy poprawiają profil glikemiczny.

Monoterapia alogliptyną jest dobrze tolerowana i skutecznie polepsza kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2. Dodatkowo nie powoduje wzrostu zagrożenia hipoglikemią - donosi grudniowy Diabetes Care.

W grudniowym wydaniu Canadian Medical Association Journal opublikowano artykuł, w którym wykazano związek między stosowaniem rosiglitazonu lub pioglitazonu (leków hipoglikemizujących) a dwukrotnie zwiększonym ryzykiem złamań kości u kobiet.

Leki tiazydowe, które są lekami z wyboru w leczeniu nadciśnienia, związane są ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia cukrzycy. Być może wynika to ze zmniejszonego poziomu potasu w surowicy krwi w wyniku ich stosowania.

Jak pokazało badanie opublikowane w Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, w Massachusetts General Hospital w Bostonie około 20 proc. dorosłych pacjentów miało wyniki badań krwi sugerujące nierozpoznaną cukrzycę.

Obecne w czosnku aliksyna i wanadyl obniżają poziom glukozy we krwi i zdaniem naukowców z Japonii, można je wykorzystać w leczeniu cukrzycy, zarówno typu 1 jak i typu 2.

Okazuje się, że nieinwazyjny test na obecność białka w moczu pozwala na wykrycie utraty wydolności przeszczepionej nerki. Badanie takie pozwoliłoby na lepsze monitorowanie pacjentów po przeszczepie oraz na dobre dopasowanie terapii immunosupresyjnej.

Wyniki badania opublikowanego w internetowym wydaniu Hypertension wskazują na prawdopodobną rolę stosowania leków tiazydowych w zwiększeniu ryzyka zachorowania na cukrzycę typu 2. Bezpośrednim winowajcą ma być niskie stężenie potasu.

W Diabetes Care zostały opublikowane wyniki badania SERENADE nad korzyściami, jakie przynosi rimonabant w terapii pacjentów insulinozależnych z cukrzycą typu 2. Rimonabant (Acomplia) jest ostatnio przedmiotem kontrowersji w związku z ryzykiem, jakie stwarza jego stosowanie.

Zaburzenia oddychania w czasie snu (SDB) okazują się być związane z osłabieniem wrażliwości komórek na insulinę, odpowiedzi na glukozę i funkcji komórek beta trzustki. W konsekwencji może to powodować wzrost ryzyka wystąpienia insulinooporności i rozwoju cukrzycy typu 2.

Podanie antygenu GAD w postaci immunosupresyjnej szczepionki o nazwie Diamyd pozwala zachować zdolność do produkcji insuliny w wyspach trzustkowych u dzieci i młodzieży ze świeżo rozpoznaną cukrzycą typu 1.

U ludzi zdrowych intensywne uprawianie sportów pomaga w magazynowaniu glikogenu, który w razie potrzeby może być wykorzystany przez organizm. Na temat korzyści, jakie mogą odnieść pacjenci z cukrzycą typu 1 w wyniku treningu fizycznego, napisali australijscy naukowcy w ostatnim numerze Diabetes Care.

Randomizowane badanie pokazuje, że 36-miesięczna suplementacja witaminy K może zatrzymywać progresję oporności na insulinę. Odniesione korzyści dotyczyły grupy starszych mężczyzn.