Choroba niedokrwienna serca

Nowoczesne biomarkery zmieniają obraz ryzyka sercowo-naczyniowego, pozwalają nam na „wyłapanie” miażdżycy, czyli potencjalnego ryzyka znacznie wcześniej niż wystąpią objawy. U wielu osób miażdżyca jest zupełnie bezobjawowa. Większość z nich nie wie, że mają w sobie pewien ładunek ryzyka wynikającego z miażdżycy, które może doprowadzić do incydentu sercowego – mówi dr hab. n. med. Michał Hawranek, kardiolog.

Rada Przejrzystości Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji pozytywnie oceniła wykorzystanie leku Mizetam (ezetymib + atorwastatyna) we wskazaniu związanym z zapobieganiem zdarzeniom sercowo-naczyniowym. Zdaniem Rady zastosowanie Mizetamu w miejsce pojedynczych tabletek zawierających ezetymib i atorwastatynę jest tańsze z perspektywy wspólnej.

Naukowcy z Uniwersytetu Calgary przeanalizowali 4288 niezamierzone utonięcia, zarówno dzieci, jak i dorosłych, do których doszło na terenie Kanady w latach 2007-2016. Odkryli, że najczęściej nieszczęścia takie przytrafiały się osobom z chorobą niedokrwienną serca oraz z różnymi zaburzeniami napadowymi.

Podstawą leczenia pacjentów z chorobą niedokrwienną serca jest właściwa diagnostyka. Zgodnie z zaleceniami Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego z 2019 r., powinna ona także obejmować ocenę mikrokrążenia naczyniowego.

Liczne randomizowane badania kliniczne potwierdzają wysoką kardioprotekcyjność jednego z beta-adrenolityków trzeciej generacji o właściwościach wazodylatacyjnych. Wykazano m.in., że u pacjentów z chorobą wieńcową zwiększał on rezerwę wieńcową nawet o 20 proc. „To niezwykle pożądany mechanizm, biorąc pod uwagę, że w tej chorobie stwierdzamy obniżoną rezerwę wieńcową” — stwierdza prof. dr hab. n. med. Grzegorz Opolski, z którym rozmawiamy o stosowaniu beta-adrenolityków w przewlekłych zespołach wieńcowych.

Wobec niepokojących danych dotyczących wzrostu częstości zgonów związanych z nadciśnieniem tętniczym, warto przypomnieć fakty wskazujące na znaczenie kontroli ciśnienia tętniczego oraz stosowania się do zaleceń lekarskich w prewencji wtórnej zdarzeń wieńcowych.

Zdaniem analityków Narodowego Funduszu Zdrowia od kilku lat notujemy systematyczny spadek liczby pacjentów z chorobą niedokrwienną serca (ChNS), którym udzielane są świadczenia zdrowotne w związku z głównym rozpoznaniem. Wartość świadczeń udzielonych pacjentom z ChNS wyniosła w minionym roku 1,9 mld złotych.

Komfort życia pacjentów z chorobą niedokrwienną serca zależy od objawów, czyli obecności dławicy. Rewaskularyzacja przezskórna lub kardiochirurgiczna to najbardziej skuteczne formy leczenia dławicy, jednak nawet u 20-30 proc. pacjentów konieczna jest ponowna procedura inwazyjna. Nie ma silnych dowodów EBM na tradycyjny podział leków na I i II linię w leczeniu przeciwdławicowym. Warto stosować terapię złożoną, kojarzyć leczenie metaboliczne z hemodynamicznym. W farmakoterapii dławicy należy uwzględniać jej prawdopodobny patomechanizm i schorzenia współistniejące.

Chorobę wieńcową można rozpoznać poprzez szereg badań. Scyntygrafia zapewnia jej precyzyjną i głęboką diagnostykę. Wielu pacjentom promieniowanie kojarzy się w następujący sposób: „Stop! Promieniowanie to zło, ja dziękuję!” Niesłusznie.

Zawał serca przez próchnicę? Badanie fińskich naukowców potwierdza, że nieleczone ogniska zapalne w jamie ustnej mają wpływ na układ krążenia i pracę tętnic wieńcowych, które doprowadzają krew do serca. Najgroźniejsze są te niewidoczne.

Jeszcze niedawno mylnie łączono chorobę niedokrwienną serca z chorobą wieńcową. Choroba niedokrwienna serca jest pojęciem szerszym. Standardy ESC poświęcone są chorobie wieńcowej (CAD). „Warto o tym pamiętać, ponieważ niektóre z zalecanych leków mogą w ogóle nie dawać efektu w chorobie niedokrwiennej serca lub działać słabo” — mówi prof. dr hab. n. med. Marek Kuch.