Projekt ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej przekazany do konsultacji

Zgodnie z projektem podmioty lecznicze spełniające kryteria kwalifikacyjne określone w ustawie utworzą Krajową Sieć Kardiologiczną (KSK). Strukturę KSK mają tworzyć ośrodki kardiologiczne I poziomu zabezpieczenia oraz ośrodki kardiologiczne II poziomu zabezpieczenia.

Placówki medyczne zakwalifikowane do KSK będą mogły tworzyć centra doskonałości kardiologicznej, wyspecjalizowane w diagnostyce i leczeniu określonego rodzaju lub grupy jednostek chorobowych układu krążenia. Niezakwalifikowane do KSK jednostki, które mają umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia na diagnostykę i leczenie pacjentów z chorobami układu krążenia będą mogły współpracować z ośrodkami zakwalifikowanymi do KSK w zakresie sprawowania i koordynacji opieki kardiologicznej, stanowiąc tzw. ośrodki współpracujące. Jednak do realizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu elektrofizjologii i elektroterapii uprawnione mają być wyłącznie podmioty lecznicze wchodzące w skład KSK.

Z kolei, jeśli chodzi o świadczenia gwarantowane kardiologii interwencyjnej (np. leczenie zawału serca), uprawnione mają być wyłącznie podmioty lecznicze wchodzące w skład KSK, ale z wyjątkiem świadczeń udzielanych w stanach nagłych.

Monitorowanie jakości opieki kardiologicznej w ramach KSK ma prowadzić NFZ, we współpracy z ośrodkiem koordynującym KSK - Narodowym Instytutem Kardiologii Stefana kardynała Wyszyńskiego - PIB w Warszawie. Projekt ustawy przewiduje utworzenie Krajowej Rady Kardiologicznej, która będzie pełniła funkcję opiniodawczo-doradczą dla ministra zdrowia i prezesa NFZ.

Kryteria kwalifikacji na poszczególne poziomy w KSK mają uwzględniać m.in. liczbę i kompetencje personelu medycznego i potencjał diagnostyczno-terapeutyczny danego ośrodka, liczbę i rodzaj wykonywanych procedur medycznych lub liczbę pacjentów leczonych przez dany ośrodek. Kwalifikacji ośrodków kardiologicznych na poszczególne poziomy KSK i okresowej weryfikacji spełniania kryteriów przez podmioty zakwalifikowane do KSK ma dokonywać prezes NFZ. Weryfikacja ma być dokonywana co 2 lata.

Projekt przewiduje okres 2-letniej karencji na spełnienie przez podmioty lecznicze wymagań niezbędnych do przystąpienia do KSK na poszczególne poziomy.

Podmioty lecznicze, które zawarły z NFZ umowę na diagnostykę i leczenie chorób układu krążenia przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy, wejdą do KSK, a umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zawarte przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy, zachowają ważność. Pierwsza kwalifikacja na poszczególne poziomy zabezpieczenia opieki kardiologicznej zostanie przeprowadzona w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, w oparciu o kryteria określone w ustawie i szczegółowe kryteria określone w rozporządzeniu ministra właściwego do spraw zdrowia, wydanego na mocy upoważnienia zawartego w ustawie.

Projektowana ustawa ma wejść w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, z wyjątkiem kilku zapisów, dotyczących konkretnych typów świadczeń, które mają wejść w życie po upływie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

ZOBACZ TAKŻE: Pierwsza kwalifikacja do Krajowej Sieci Kardiologicznej w lutym/marcu 2025 r.? MZ o założeniach i przyszłości ustawy o KSK