Zdrowie
Jak zwiększyć bezpieczeństwo leczenia przeciwkrzepliwego
Opublikowano:
Leczenie przeciwkrzepliwe jest kluczowe w zabezpieczaniu chorych z migotaniem przedsionków przed udarem mózgu, a także w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz w prewencji nawrotów tych chorób. Terapie przeciwkrzepliwe wiążą się jednak z ryzykiem wystąpienia powikłań krwotocznych.
Migotanie przedsionków jest najczęstszym utrzymującym się zaburzeniem rytmu serca, które ma związek z około 3 mln udarów mózgu rocznie. U chorych z migotaniem przedsionków występuje zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów krwi, a to pięciokrotnie podnosi zagrożenie udarem mózgu.
Ryzyko udaru mózgu związane z migotaniem przedsionków można zmniejszyć przez zastosowanie terapii przeciwkrzepliwej antagonistami witaminy K (ang. vitamin K antagonists, VKA), takimi jak warfaryna, lub doustnymi antykoagulantami, niebędącymi antagonistami witaminy K (NOAC), takimi jak dabigatran.
Odblokuj pełny dostęp. Za darmo!
Czytaj więcej
Nadciśnienie tętnicze a migotanie przedsionków. Strategia AF-CARE w praktyce kardiologicznej
Kardiologia
Wytyczne Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego mocno stawiają na kompleksowe podejście do pacjenta z migotaniem przedsionków, pozycjonując kontrolę czynników ryzyka jako fundament terapii. - Migotanie przedsionków jest...
Udostępnij artykuł: