Bruksizm i stawy skroniowo-żuchwowe: dlaczego sam efekt anatomiczny leczenia to za mało

Leczenie stomatologiczne bardzo rzadko postrzegane jest w kategoriach czynnika mogącego wpływać na funkcjonowanie całego układu mięśniowo-szkieletowego. W codziennej praktyce klinicznej uwaga skupiona jest na efekcie anatomicznym – poprawnym ustawieniu zębów, stabilnym zwarciu czy prawidłowo wykonanej rekonstrukcji protetycznej. – Fizjoterapia stomatologiczna odgrywa kluczową rolę zarówno w profilaktyce, jak i leczeniu powikłań po leczeniu stomatologicznym oraz ortodontycznym, ponieważ patrzy na pacjenta w sposób całościowy, a nie wyłącznie przez pryzmat zgryzu czy pojedynczego zęba – podkreśla mgr Dorota Piórkowska, fizjoterapeutka .

Dodaje, że adaptacje mięśni żucia czy przedłużone utrzymywanie otwarcia ust podczas zabiegów mogą prowadzić do przeciążeń, zaburzeń pracy stawów skroniowo-żuchwowych oraz kompensacji w odcinku szyjnym kręgosłupa.