Potrzebne skuteczniejsze miary zdrowia psychicznego dzieci [BADANIE]

Szkoły i inne organizacje pracujące z dziećmi doświadczają gwałtownego wzrostu liczby młodych ludzi przejawiających oznaki stresu, zmartwienia i pesymizmu. Specjaliści zauważają też niepokojące oznaki emocjonalne wśród młodzieży, a przedłużające się blokady i ograniczenia wprowadzone na czas pandemii COVID-19 zwiększają obawy o samopoczucie dzieci.

Metodologia wykorzystana w analizie

Naukowcy przeanalizowali szereg metod służących do pomiaru negatywnych emocji dzieci. Ich celem było znalezienie najbardziej odpowiednich narzędzi i testów, których nauczyciele i inni specjaliści mogliby użyć podczas działań diagnostycznych i interwencyjnych, aby pomóc swoim podopiecznym.

Badacze przyjrzeli się treści i kryteriom, jakie były zastosowane w miarach, a także temu, jak trafnie mogą być zinterpretowane podane przez dziecko informacje. Wzięto pod uwagę również łatwość w ponownym użyciu testu.

Po przeanalizowaniu prawie 100 dostępnych i używanych na całym świecie kwestionariuszy, badacze stwierdzili, że zaledwie 8 z nich nadawało się do stosowania przez nauczycieli i specjalistów pracujących z dziećmi i wstępnej diagnozy ich stanu psychicznego.

Brak narzędzia o charakterze kompleksowym

Spośród wyselekcjonowanych 8 testów, badacze zwrócili szczególną uwagę na 2 z nich - Child Adolescent Perfectionism Scale (CAPS) i Children's Automatic Thoughts Scale (CATS). Pierwszy z nich mierzy indywidualne przekonania na temat perfekcyjnych zachowań dzieci i młodzieży, drugi jest ogólną miarą negatywnych stwierdzeń na temat samego siebie, jak i tych odbieranych z otoczenia. Nie znaleziono jednak żadnej miary, która dostarczyłaby wszystkich elementów wymaganych do pełnego i rzetelnego pomiaru emocji dziecka odnoszących się w pełni do niego samego.

“Organy rządowe wzywają do interwencji w zakresie zdrowia psychicznego młodych ludzi, jednak aby dobrać odpowiednie i skuteczne metody do pracy z nimi, specjaliści muszą mieć dostęp do rzetelnych i trafnych pomiarów ich dobrostanu” - tłumaczy jeden z autorów badania.

Badacze zauważają, że wiele z przeanalizowanych przez nich testów to niekliniczne narzędzia pomiarowe, jednak najważniejsze jest zrozumienie, jak rzetelny i wiarygodny był każdy pomiar. Bez tego profesjonaliści nie będą mogli odpowiednio dobrać metod pracy z podopiecznymi.

Według autorów analiz, wiele z dostępnych miar było dość ogólnych i żaden test nie pozwolił na zmierzenie elementów emocjonalnych, które dziecko odnosi do siebie samego, takich jak pesymizm, złość, stres, samotność czy samokrytyka.

Więcej o badaniu tutaj.

PRZECZYTAJ TAKŻE: “Oblicza Medycyny”. Jak lekarz lub pielęgniarka mogą rozpoznać przemoc wobec dzieci

Diagnoza psychologiczna może stanowić uzupełnienie całości procesu diagnostycznego zaburzeń psychicznych