Leczenie przy użyciu ICD w wybranych sytuacjach klinicznych

Dysfunkcja lewej komory po zawale serca

Leczenie przy użyciu ICD jest wskazane u chorych po zawale serca z upośledzoną funkcją skurczową lewej komory (EF mniejszy lub równy 30-40 proc.), z zastrzeżeniem, że od ostrej fazy zawału minęło co najmniej 40 dni, chory pozostaje w klasie czynnościowej II lub III wg NYHA (klasa I wskazań) albo I (klasa IIa), a przewidywane przeżycie w dobrym stanie ogólnym wynosi rok i więcej.W komentarzu do powyższego wskazania autorzy zaleceń sugerują (zgodnie z wynikami badań MADIT, MADIT II, MUSTT i SCD-HeFT), aby w grupie z obniżoną w wyniku zawału frakcją wyrzutową ?30 proc. stosować terapię przy użyciu ICD. W grupie z frakcją 30-40 proc. terapię taką stosować natomiast u chorych z samoistnym nieutrwalonym VT (nsVT), u których w trakcie programowanej stymulacji komór udaje się wyindukować jednokształtny utrwalony VT.