Jak zmniejszyć ryzyko kardiotoksyczności po terapii przeciwnowotworowej

Włoska kardiolożka dr Daniela Cardinale jako pierwsza osoba na świecie użyła w 1996 r. w publikacji naukowej pojęcia „kardioonkologia”, odnosząc je do problemów kardiologicznych u chorych na nowotwory. Zaobserwowano bowiem, że wiele leków onkologicznych może prowadzić do powikłań kardiologicznych, także tych odległych. Dlatego zgodnie z pierwszymi wytycznymi w zakresie kardioonkologii, opracowanymi przez Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne, monitorowanie pacjenta onkologicznego z ryzykiem sercowo-naczyniowym (s-n) i kardioprotekcja powinny być prowadzone podczas całej jego ścieżki terapeutycznej, a także przez wiele lat po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego.