Dyskusja wokół finansowania Krajowej Sieci Kardiologicznej - z budżetu państwa czy ze środków NFZ?

9 maja ustawę o Krajowej Sieci Kardiologicznej uchwalił Sejm. 27 maja senacka komisja zdrowia przegłosowała wprowadzenie do niej poprawek zasugerowanych przez biuro legislacyjne. 28 maja Senat wniósł w poprawki do ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej. Poprawki Senatu musi teraz rozpatrzyć Sejm.

Za ustawą o Krajowej Sieci Kardiologicznej zagłosowało 88 senatorów bez żadnych głosów sprzeciwu ani wstrzymania od głosu. Większość senatorów poparła również dziesięć poprawek biura legislacyjnego do ustawy wniesionych na etapie rozpatrywania ustawy przez senacką komisję zdrowia. Senat odrzucił dziewięć poprawek złożonych jak wnioski mniejszości.

Dyskusja wokół źródeł finansowania

Poparcia nie otrzymały poprawki zgłoszone przez senatora PiS Waldemara Kraskę. Zaproponował on m.in., by Krajowa Sieć Kardiologiczna finansowana była z budżetu państwa, a nie przez Narodowy Fundusz Zdrowia, jak założyli autorzy projektu. Taką samą poprawkę posłowie PiS wnieśli na etapie prac sejmowych, gdzie też została odrzucona. Poprawki senatora Kraski na etapie prac plenarnych są wnioskami mniejszości. Przeciwko ich wprowadzeniu opowiada się również Ministerstwo Zdrowia, w którym powstał projekt ustawy.

- Całe leczenie kardiologiczne było i powinno być nadal finansowane z Narodowego Funduszu Zdrowia - podkreślił wiceminister zdrowia Marek Kos.

Senatorka Koalicji Obywatelskiej Beata Małecka-Libera powiedziała, że przepisy są kompleksowe, ponieważ obejmują profilaktykę, leczenie i rehabilitację.

- Walczyliśmy o tę ustawę od wielu lat. Schorzenia układu sercowo-naczyniowego są główną przyczyną zgonów w Polsce. Te przewlekłe schorzenia trwają latami i wymagają stałej opieki nad pacjentami i stałego finansowania - podkreśliła senatorka. Dodała, że ustawa wsparcie całego środowiska medycznego.

Trzy poziomy opieki kardiologicznej

Ustawa o Krajowej Sieci Kardiologicznej ma być realizacją reformy zapisaną w Krajowym Planie Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO).

Zakłada wprowadzenie nowego modelu organizacji opieki kardiologicznej na terenie całego kraju. Ma to podnieść efektywność leczenia chorób układu krążenia. Każdy pacjent, niezależnie od miejsca zamieszkania, ma otrzymać opiekę kardiologiczną opartą o jednakowe standardy. System ma elastycznie odpowiadać na potrzeby pacjentów i zapewnić im ciągłość leczenia na etapach: diagnostyki, leczenia kardiologicznego, rehabilitacji i dalszego leczenia w poradniach specjalistycznych, w podstawowej opiece zdrowotnej lub w opiece długoterminowej.

Zgodnie z ustawą, KSK będzie miała trzy poziomy zabezpieczenia. Na pierwszym poziomie (OK I) pacjent ma mieć zapewnioną podstawową diagnostykę kardiologiczną. Na drugim poziomie (OK II) - koordynację i ciągłość opieki kardiologicznej w tym kompleksową diagnostykę kardiologiczną, leczenie kardiologiczne w tym z zakresu kardiologii interwencyjnej i leczenia ostrych zespołów wieńcowych oraz dostęp do rehabilitacji kardiologicznej. Na trzecim poziomie (OK III) ma być zapewniona koordynacja i ciągłość opieki kardiologicznej oraz będą przeprowadzane najbardziej skomplikowane procedury medyczne, np. z zakresu kardiochirurgii.

Podmioty lecznicze będą miały 3 lata na spełnienie wymagań przystąpienia do KSK na poszczególne poziomy zabezpieczenia opieki kardiologicznej. Pierwsza kwalifikacja zostanie przeprowadzona nie później niż 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Kwalifikacji ośrodków kardiologicznych będzie dokonywał NFZ.

Głosowanie w sprawie ustawy ma zostać przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu.