Są poprawki do ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej. Jakich zmian chcieli senatorowie?

Senacka komisja zdrowia 27 maja zgłosiła do ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej, którą 9 maja uchwalił Sejm, dziesięć poprawek biura legislacyjnego.

Poprawki zgłoszone, ale odrzucone

Poparcia komisji nie otrzymały poprawki zgłoszone przez senatora PiS Waldemara Kraskę. Zaproponował on m.in., by Krajowa Sieć Kardiologiczna finansowana była z budżetu państwa, a nie przez Narodowy Fundusz Zdrowia, jak założyli autorzy projektu. Taką samą poprawkę posłowie PiS wnieśli na etapie prac sejmowych, gdzie też została odrzucona.

Poprawki senatora Kraski będą przedstawione na etapie prac plenarnych Senatu jako wnioski mniejszości.

Komisja nie przyjęła też poprawki złożonej przez senatora Wadima Tyszkiewicza (niezależny). Wniósł ją w interesie wykonującego specjalistyczne świadczenia kardiologiczne szpitala ze swojego regionu w Nowej Soli (był przez wiele lat prezydentem tego miasta), by mógł on w przyszłości ubiegać się o trzeci stopień referencyjności.

Podczas dyskusji nad ustawą wiceminister zdrowia Marek Kos podkreślił, że celem Krajowej Sieci Kardiologicznej jest m.in. zapewnienie ciągłości opieki kardiologicznej od diagnostyki przez leczenie i rehabilitację, opiekę specjalistyczną i w podstawowej opiece zdrowotnej, a w niektórych przypadkach opiekę długoterminową.

- To także stworzenie w ramach Krajowej Sieci Kardiologicznej nowej struktury organizacyjnej i nowego modelu zarządzania opieką kardiologiczną; monitorowanie jakości opieki kardiologicznej, a także poprawa jakości życia pacjentów w trakcie leczenia kardiologicznego, jak również po zakończeniu tego leczenia - dodał wiceminister zdrowia.

Krajowa sieć kardiologiczna - co zmieni?

Nowy model organizacji opieki kardiologicznej na terenie całego kraju ma podnieść efektywność leczenia chorób układu krążenia. Każdy pacjent, niezależnie od miejsca zamieszkania, ma otrzymać opiekę kardiologiczną opartą o jednakowe standardy. System ma elastycznie odpowiadać na potrzeby pacjentów i zapewnić im ciągłość leczenia na etapach: diagnostyki, leczenia kardiologicznego, rehabilitacji i dalszego leczenia w poradniach specjalistycznych, w podstawowej opiece zdrowotnej lub w opiece długoterminowej.

Zgodnie z projektem ustawy, KSK będzie miała trzy poziomy zabezpieczenia. Na pierwszym poziomie (OK I) pacjent ma mieć zapewnioną podstawową diagnostykę kardiologiczną. Na drugim poziomie (OK II) - koordynację i ciągłość opieki kardiologicznej w tym kompleksową diagnostykę kardiologiczną, leczenie kardiologiczne w tym z zakresu kardiologii interwencyjnej i leczenia ostrych zespołów wieńcowych oraz dostęp do rehabilitacji kardiologicznej. Na trzecim poziomie (OK III) ma być zapewniona koordynacja i ciągłość opieki kardiologicznej oraz będą przeprowadzane najbardziej skomplikowane procedury medyczne, np. z zakresu kardiochirurgii.

Podmioty lecznicze będą miały 3 lata na spełnienie wymagań przystąpienia do KSK na poszczególne poziomy zabezpieczenia opieki kardiologicznej. Pierwsza kwalifikacja zostanie przeprowadzona nie później niż 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Kwalifikacji ośrodków kardiologicznych będzie dokonywał prezes NFZ.