Wskazania i standardy
Pod maską hipochondrii może przebiegać wiele groźnych chorób
Opublikowano:
Pacjent hipochondryk jest dla większości lekarzy jak zły sen. Chcieliby, by pojawiał się możliwie jak najrzadziej, a najlepiej dręczył kolegę. Tymczasem dobra komunikacja między leczącym a leczonym to podstawowy warunek sukcesu w terapii hipochondrii i zarazem jedyna szansa na wykrycie poważnych chorób somatycznych, rozpoczynajacych się w mało charakterystyczny sposób.
Czym jest hipochondria?
Mianem hipochondrii (łac. hipochondriasis), nerwicy hipochondrycznej, tudzież zgodnie z tradycyjną terminologią - "angielskiej choroby", określa się zaburzenie psychiczne, przejawiające się nadmierną troską o własne zdrowie i zaabsorbowaniem rozmaitymi objawami, co prowadzi do przeświadczenia, że jest się poważnie chorym. Rozpoznanie staje się prawdopodobne, gdy taki stan trwa przynajmniej pół roku, nie ma charakteru i intensywności urojenia, i nie ogranicza się do zaobserwowanych przez pacjenta nieprawidłowości we własnym wyglądzie.
Odblokuj pełny dostęp. Za darmo!
Wszystkie artykuły bez ograniczeń
Brak ukrytych opłat
Rejestracja w 1 minutę
Masz już konto? Zaloguj się
Czytaj więcej
Udostępnij artykuł: