Wskazania i standardy
Bifosfoniany a martwica kości żuchwy
Opublikowano:
Doustne leczenie bifosfonianem (tu: alendronian; Fosamaz, Merck) stosowane jest w leczeniu m.in. osteoporozy, choroby Pageta, nowotworów z przerzutami do kości. Przewlekłe ich stosowanie zwiększa ryzyko martwicy szczęki.
Opublikowane w tym roku wyniki potwierdzają wnioski z poprzednich badań, związanych z występowaniem martwicy kości szczękowej i żuchwowej, jako powikłania stosowania leczenia bifosfonianami.Wśród 208 pacjentów przyjmujących alendronian, u 9 (4%) stwierdzono aktywną martwicę szczęki. Wszystkie te osoby były kobietami w wieku od 63 do 80 lat, które stosowały lek doustnie w dawce 70 mg raz na tydzień przez okres od 12 do 120 miesięcy.W grupie pozostałych 13522 pacjentów niestosujących wspomnianych leków, nie stwierdzono martwicy szczęki.Naukowcy zalecają, aby pacjenci przyjmujący doustnie bifosfoniany byli pouczani o zagrożeniu takiego powikłania i zachęcani do lepszej higieny jamy ustnej celem zmniejszenia obciążenia mikrobiologicznego. Proponowane jest także używanie chlorheksydyny.
Udostępnij artykuł: