Neurologia
Jakie są najważniejsze biomarkery w SM?
Opublikowano: Aktualizacja:
Dr hab. n. med. Alicja Kalinowska, prof. UMP, prezes elekt Sekcji Stwardnienia Rozsianego i Neuroimmunologii Polskiego Towarzystwa Neurologicznego, zawodowo związana z Katedrą i Kliniką Neurologii Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu oraz Kliniką Neurologii Mayo Clinic w Rochester (Minnesota, USA) Fot. Archiwum
Markery laboratoryjne stosowane w diagnostyce stwardnienia rozsianego mają dziś wciąż wiele ograniczeń. Należy jednak zaznaczyć, że biomarkery — wbrew powszechnej opinii — to nie tylko cząsteczki, które oznaczamy w płynach ustrojowych pacjentów, ale także parametry uzyskiwane np. z badań radiologicznych — tłumaczy dr hab. Alicja Kalinowska.
Notowała Katarzyna Matusewicz
Stwardnienie rozsiane (łac. sclerosis multiplex, SM) to choroba, dla której nie ma dostępnego jednego specyficznego biomarkera diagnostycznego. Rozpoznanie opiera się na analizie objawów klinicznych, badaniach radiologicznych z użyciem tomografii rezonansu magnetycznego (MR) oraz ocenie płynu mózgowo-rdzeniowego, które to elementy razem tworzą tzw. kryteria McDonalda. Ich aktualnie obowiązująca wersja została opublikowana w 2017 r.
Odblokuj pełny dostęp. Za darmo!
Czytaj więcej
Pacjentka ze stwardnieniem rozsianym u ginekologa: o czym lekarz musi pamiętać?
Ginekologia i położnictwo
Terapie immunosupresyjne stosowane w stwardnieniu rozsianym mogą prowadzić do reaktywacji wirusa HPV. Dane literaturowe potwierdzają realne korzyści z podania szczepionki przeciw HPV przed włączeniem takiego...
Udostępnij artykuł: