Kardiologia
Odelektrodowa dysfunkcja zastawki trójdzielnej jako przyczyna odwracalnej niewydolności serca
Opublikowano:
Podparcie płatka zastawki trójdzielnej przez elektrodę prawokomorową należy do względnie rzadkich lub prawdopodobnie zbyt rzadko rozpoznawanych niekorzystnych następstw stałej stymulacji serca. Poprzez istotne nasilenie dysfunkcji aparatu trójdzielnego powoduje ono typowy obraz niewydolności prawokomorowej serca.
prof. dr hab. n. med. Andrzej Kutarski, Klinika Kardiologii UM w Lublinie; lek. Dorota Nowosielecka Oddział Kardiologiczny Samodzielnego Publicznego Szpitala Wojewódzkiego im. Papieża Jana Pawła II w Zamościu
Leczenie tak powstałej niewydolności prawokomorowej za pomocą leków moczopędnych przynosi przez pewien czas ustąpienie bądź redukcję objawów. Po dłuższym okresie (lata) prawa komora ulega jednak rozstrzeni, a pierścień trójdzielny rozciągnięciu, co nasila wielkość fali zwrotnej i w efekcie zmniejsza skuteczność leczenia farmakologicznego. Podparty, częściowo unieruchomiony płatek zastawki trójdzielnej ulega włóknieniu, a tkanka łączna na stałe przytwierdza go do elektrody w miejscu kontaktu z nią.
Odblokuj pełny dostęp. Za darmo!
Wszystkie artykuły bez ograniczeń
Brak ukrytych opłat
Rejestracja w 1 minutę
Masz już konto? Zaloguj się
Udostępnij artykuł: