Kardiologia
Niewydolność serca: zalety terapii resynchronizującej
Opublikowano:
Wprowadzana w ostatnich latach terapia resynchronizująca polepsza rokowanie pacjentów z niewydolnością serca. Zmniejszone ryzyko zdarzeń sercowych dotyczy przede wszystkim chorych ze skąpoobjawową niewydolnością serca, z niską frakcją wyrzutową i poszerzonym zespołem QRS
W ramach badania MADIT-CRT oceniono skuteczność połączonej terapii resynchronizującej (CRT) z wszczepieniem kardiowertera-defibrylatora (ICD). Grupa badanych pacjentów chorowała na niewydolność serca w klasie NYHA I/II z niską frakcją wyrzutową (≤30%) i szerokim zespołem QRS (>130ms).Pierwotnym punktem końcowym w badaniu był zgon lub zdarzenie sercowe w przebiegu niewydolności serca. W średnio 2,4 letniej obserwacji zdarzał się on istotnie częściej w grupie chorych leczonych tylko wszczepieniem ICD w porównaniu z leczonymi łącznie CRT i ICD.Pacjenci leczeni terapią resynchronizującą połączoną ze wszczepieniem kardiowertera-defibrylatora mieli przede wszystkim mniejsze ryzyko zdarzeń związanych z niewydolnością serca w porównaniu do leczonych samym ICD.
Udostępnij artykuł: