Nadciśnienie tętnicze oporne: fakty i mity

Należy podkreślić, że pojęcie opornego nadciśnienia odnosi się do chorych na nadciśnienie tętnicze, którzy:-właściwie współpracują z lekarzem,-wykorzystali wszystkie możliwości niefarmakologicznego leczenia nadciśnienia,-w dotychczas prowadzonym schemacie leczenia przyjmują diuretyk, zwłaszcza gdy jego rodzaj i dawka są odniesione do stopnia wydolności nerek.Jest wiele przyczyn słabej odpowiedzi na leczenie hipotensyjne (patrz ramka). W jednym z badań obejmujących chorych, u których mimo stosowania trzech leków hipotensyjnych, wysokość ciśnienia tętniczego przekraczała 140/90 mmHg, za oporność na leczenie odpowiedzialny był w 43 proc. przypadków niewłaściwy schemat leczenia (głównie dotyczyło to zbyt małych dawek leków moczopędnych). Zła tolerancja leków w 22 proc. przypadków powodowała oporność, w 10 proc. - nieprzestrzeganie zaleceń, a u 11 proc. pacjentów - obecność nadciśnienia wtórnego.Największe prawdopodobieństwo niepowodzenia prowadzonej terapii, mogącej być przyczyną opornego nadciśnienia tętniczego, występuje u osób starszych, pacjentów niepoinstruowanych o celu leczenia, przyjmujących wiele leków lub takich, u których wystąpiły działania niepożądane, a także u chorych na cukrzycę.