W największym badaniu epidemiologicznym dotyczącym alergicznego nieżytu nosa (ANN), przeprowadzonym w Europie w XXI wieku — ECAP (Epidemiologia Chorób Alergicznych w Polsce) częstość ANN określono na 36,08 proc. badanej populacji. Wykazano także znaczne różnice występowania ANN w zależności od miejsca zamieszkania. Porównanie danych epidemiologicznych dotyczących ANN dla populacji polskiej z danymi z innych krajów dowodzi, że należymy do grupy najsilniej zalergizowanych społeczeństw.
Tuż przed sezonem infekcyjnym cztery towarzystwa medyczne opracowały i wydały wytyczne dotyczące postępowania w ostrym zapaleniu zatok przynosowych. Dokument jest przeznaczony dla lekarzy rodzinnych. O idei opublikowania takich rekomendacji rozmawiamy z dr hab. n. med. Agnieszką Mastalerz-Migas, która uczestniczyła w ich opracowaniu.
Statystycznie dorośli przeziębiają się 5-7 razy w roku. Co dziesiąty przypadek kończy się ostrym zapaleniem zatok. W kolejno opracowywanych wytycznych postępowania ostre zapalenie zatok przynosowych zmienia swą definicję i nazewnictwo. Według najnowszych rekomendacji EPOS, nazwę rhinitis zmieniono na rhinosinusitis, czyli „ostry nieżyt nosa i zatok przynosowych” lub „ostre zapalenie błony śluzowej nosa i zatok przynosowych”.
Nos stanowi początkowy fragment górnego odcinka dróg oddechowych. Podstawową funkcją nosa jest pośredniczenie w wymianie gazowej. Równie ważną jego funkcją jest zabezpieczanie dróg oddechowych przed wpływem bardzo zmiennych zewnętrznych warunków atmosferycznych oraz substancji fizycznych i chemicznych zawartych we wdychanym powietrzu.
Czy wycinać przerośnięte migdałki? Takie pytanie z pewnością się pojawi, jeśli u dziecka często będą się powtarzały choroby górnych dróg oddechowych. Specjaliści przestrzegają, aby przerośniętych migdałków (zarówno gardłowego, tzw. trzeciego, jak i podniebiennych) nie usuwać zbyt pochopnie. Wskazaniem do operacji nie jest wielkość migdałków, ale objawy.
Krtań jest częścią górnych dróg oddechowych i jednocześnie narządem głosu. Wytworzenie głosu jest możliwe dzięki współdziałaniu układu oddechowego, krtani, drogi głosowej i narządów artykulacyjnych, przy koordynacji ze strony mózgu. Drganie fałdów głosowych jest wywołane przez strumień przechodzącego powietrza. Układ nerwowo-naczyniowy krtani modyfikuje sprężystość i kształt szpary głośni, a fałdy głosowe ulegają skracaniu, napinaniu i przywodzeniu.
Liczne podziały i definicje zapaleń zatok przynosowych, jakie obowiązywały w XX wieku, utrudniały opracowanie schematów diagnostycznych i leczniczych. Dlatego w 2005 roku grupa ekspertów z Europejskiej Akademii Alergologii i Immunologii Klinicznej opracowała konsensus diagnostyki i leczenia zapaleń zatok przynosowych. Konsensus ten został zaktualizowany w 2007 roku i pod nazwą EPOS 2007 (ang. European Position Paper on Rhinosinusitis and Nasal Polyps) opublikowany w czasopiśmie „Rhinology”.
Alergiczny nieżyt nosa (ANN) znacząco obniża jakość życia chorych, wpływa na ich życie społeczne oraz zmniejsza wydajność podczas nauki i pracy. Nieleczony lub nieprawidłowo leczony ANN może być przyczyną powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych, zatok przynosowych i uszu.
Wysiękowe zapalenie ucha środkowego, a w szczególności postać przewlekła tej choroby stanowi problem nie tylko zdrowotny, ale także społeczny i ekonomiczny. Ze względu na występujący w chorobie niedosłuch niezbędne jest jej wczesne wykrywanie i prowadzenie działań profilaktycznych.
Chorzy z chrypką, która nie ustępuje po dwóch tygodniach standardowego leczenia przeciwzapalnego i przeciwobrzękowego, powinni mieć wykonane przez laryngologa badanie krtani w celu wykluczenia zmiany nowotworowej. Chrypka może być składową dysfonii lub izolowaną cechą głosu. Jest bardzo ważnym objawem, świadczącym o nieprawidłowej fonacji w obrębie krtani.
Prawidłowe funkcjonowanie zatok znajduje się w kręgu zainteresowań lekarzy kilku specjalności, zarówno stomatologicznych, jak i laryngologicznych. Dobra współpraca implantologów, ortodontów, periodontologów (zajmują się chorobami błony śluzowej jamy ustnej i przyzębia) czy chirurgów twarzowo-szczękowych z otorynolaryngologami może ograniczyć potencjalne problemy oraz zwiększa szansę na sukces terapeutyczny
Ostre zapalenie jamy nosowej i zatok przynosowych (dawna nazwa - ostre zapalenie zatok przynosowych, OZZP) to stan zapalny o nagłym początku, trwający nie dłużej niż miesiąc, obejmujący jamę nosa oraz zatoki przynosowe. Często obecnie używane określenie rhinosinusitis wprowadzono w 1999 roku w USA. W Polsce nadal stosowany jest termin OZZP, który należy uważać za równoważny z rhinosinusitis.