Opracowano czujnik sprawdzający działanie antybiotyków na pacjenta

Czujnik, w postaci małego plastra z rzędami mikroigieł na spodniej stronie, jest w stanie na bieżąco wskazywać poziom antybiotyku w organizmie, kontrolując, jak pacjent reaguje na konkretny podawany mu środek. Według ekspertów niezbędne są dalsze prace, zanim metoda będzie mogła być wykorzystana w leczeniu szpitalnym, ale wydaje się ona obiecująca. Jest bardziej komfortowa dla pacjenta, może też przyczynić się do znacznego zredukowania liczby zakażeń opornymi na leczenie "superbakteriami" - oceniają.

Uczestniczący w pracach zespołu dr Timothy Rawson podkreślił, że informacje o tym, jak pacjent reaguje na leczenie, zbierane są przez czujnik znacznie szybciej niż przy obecnych metodach monitorowania, wymagających stałego badania krwi.

"Dzięki użyciu zwykłego plastra naklejonego na skórę ramienia czy w miejscu infekcji możemy widzieć, jak lekarstwo jest przyswajane w ciele pacjenta i na bieżąco otrzymywać istotne medyczne informacje" - podkreślił. Igły czujnika są wielokrotnie cieńsze niż ludzki włos i pokryte enzymami reagującymi na substancje lecznicze. Mogą wniknąć między komórki skóry i pobrać płyny ustrojowe krążące między nimi. Pobierają próbki 200 razy na sekundę, dzięki czemu mogą wykryć drobne zmiany wskazujące, jak pacjent reaguje na podany zastrzyk z antybiotykiem. To daje możliwość kontroli, czy dawka leku jest właściwa, oraz szybkiego wykrycia działań niepożądanych antybiotyku.

W testach monitorowano reakcje na penicylinę, ale według naukowców igły mogą być powlekane enzymami odpowiednimi dla wielu rodzajów antybiotyków.

Dotąd czujników mikroigłowych używano do monitorowania poziomu cukru we krwi, prace zespołu z Imperial College są pierwszym ich zastosowaniem do kontrolowania reakcji na antybiotyki. Szczegóły badań medycznych dot. tej nieinwazyjnej techniki opublikowano w czasopiśmie "Lancet". Naukowcy zastrzegają jednak, że przed wdrożeniem tej technologii potrzeba jeszcze wielu badań i testów klinicznych na określonych grupach pacjentów, np. z ryzykiem sepsy.

ZOBACZ TAKŻE: NIK: Bakterie lekooporne coraz większym zagrożeniem