Podwójna terapia przeciwpłytkowa po angioplastyce

Stenty w kardiologii interwencyjnej zaistniały na stałe w połowie lat 90. ubiegłego wieku. Wtedy to w bardzo krótkim czasie, zaledwie w ciągu roku, udało się nie tylko poprawić technikę implantacji stentów (głównie przez stosowanie wysokich ciśnień), ale jednocześnie wykazać, że dla lepszego efektu odległego trzeba także zmienić leczenie chroniące przed zakrzepicą w stencie. Po 1995 roku zrezygnowano z leczenia doustnymi antykoagulantami u tych chorych na rzecz zastosowania podwójnej terapii przeciwpłytkowej, czyli preparatami aspiryny (ASA) i tienopirydyną (przede wszystkim była to tiklopidyna).