Skuteczna terapia nietrzymania moczu u kobiety zależy od rozpoznania przyczyny dysfunkcji - cz.2

Leczenie naglącego n.m.Leczenie naglącego n.m. (z parcia) - polega głównie na stosowaniu tzw. terapii behawioralnej, fizykoterapii i farmakoterapii.Terapia behawioralna to zespół działań mających na celu wytworzenie u pacjentki świadomej kontroli i umiejętności modyfikacji mechanizmów związanych z utrzymywaniem moczu:1) trening pęcherza - polega na wymuszanym, ściśle kontrolowanym w ciągu doby oddawaniu moczu w określonych, wydłużanych odstępach czasu,2) ,biofeedback" - jest metodą, w której skurcz pęcherza (monitorowany urodynamicznie) jest komunikowany pacjentce w postaci sygnału akustycznego lub świetlnego w celu próby wymuszenia zahamowania skurczu wypieracza.Fizykoterapia - ćwiczenia mięśni miednicy (zwane też ćwiczeniami Kegela) - zestaw regularnie, przewlekle powtarzanych ćwiczeń, mających za zadanie wzmocnienie mięśni przepony moczowo-płciowej.Terapia behawioralna i fizykoterapia wymagają od pacjentki dużej motywacji, świadomości i cierpliwości w dążeniu do celu. Od personelu medycznego zaś wymagają dobrego przygotowania merytorycznego i dostępu do dobrze wyposażonej pracowni urodynamicznej. W Polsce metody te nie są jednak stosowane zbyt często w rutynowym postępowaniu klinicznym, przede wszystkim z powodów ekonomicznych.Neuromodulacja polega na elektrycznym pobudzaniu włókien nerwów dośrodkowych (głównie n. sromowego) i modyfikowaniu aktywności łuku odruchowego, którego skutkiem jest pobudzenie mięśni miednicy (przepony moczowo-płciowej) i wyhamowanie czynności skurczowej wypieracza.