Chlamydioza - najpowszechniejsza choroba przenoszona drogą płciową

Oprac. Iwona Kazimierska
opublikowano: 17-05-2017, 00:00

Każdego roku WHO rejestruje ok. 357 mln przypadków chorób przenoszonych drogą płciową. Wśród nich najczęściej występująca jest chlamydioza (131 mln). Zakażenie chlamydią może przebiegać bezobjawowo, doprowadzając jednak do poważnych powikłań zdrowotnych, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

Chlamydioza to jedna z najczęstszych chorób przenoszonych drogą płciową i jednocześnie jedna z głównych przyczyn niepłodności na świecie. Chorobę wywołuje bakteria Chlamydia trachomatis. Do zarażenia najczęściej dochodzi poprzez stosunek pochwowy lub analny, gdy jeden z partnerów jest nosicielem. 

Na zakażenie chlamydią najbardziej narażone nastolatki i kobiety w wieku 20-24 lat

Objawy, jeżeli wystąpią, pojawiają się na ogół po tygodniu do trzech od zakażenia. Chlamydioza jest jednak chorobą podstępną, która często nie daje w ogóle o sobie znać, a już wtedy sieje spustoszenie w organizmie nosiciela. 

„Zgodnie ze statystykami, ok. 75 proc. kobiet i 50 proc. mężczyzn nie ma objawów zakażenia. Infekcja szybko się rozprzestrzenia, a osoby zakażone bakterią nieświadomie przenoszą ją na swoich partnerów seksualnych” — mówi dr n. med. Dariusz Mercik, ginekolog z Kliniki Leczenia Niepłodności i Diagnostyki Prenatalnej Gyncentrum w Katowicach.

Według badań Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego najbardziej narażone na zakażenie są nastolatki (46 proc. ryzyka rozwoju chlamydiozy) oraz kobiety między 20. a 24. rokiem życia (33 proc.). Ponieważ młode osoby często nie są świadome skali ryzyka infekcji seksualnych, wczesne zakażenia chlamydią są powszechne. Stąd potrzeba odpowiednich działań edukacyjnych i diagnostyki. 

Objawy chlamydiozy

„U kobiet o obecności chlamydii może świadczyć zwiększenie wydzieliny z pochwy, zmiana jej zapachu, świąd i pieczenie dróg rodnych. Ponadto powinny zaniepokoić: krwawienie międzymiesiączkowe, bolesne okresy, nawracające upławy świadczące o zapaleniu szyjki macicy, bóle w podbrzuszu i towarzysząca im gorączka, dyskomfort przy oddawaniu moczu, ból podczas współżycia. Z kolei u mężczyzn niepokojące objawy to m.in.: swędzenie, pieczenie i obrzęk penisa, bóle jąder, śluzowo-ropna wydzielina z cewki moczowej oraz dyskomfort podczas oddawania moczu” — wyjaśnia dr Mercik. 

Chlamydioza to jeden z głównych czynników ryzyka niepłodności żeńskiej

Nawet wtedy, gdy objawy nie występują, a pacjentka/pacjent prowadzą aktywne życie seksualne, warto, by raz w roku wykonali test. Jest to szczególnie istotne w przypadku: częstych infekcji narządów rodnych, kobiet poniżej 25. r.ż., kłopotów z poczęciem dziecka (u kobiet i mężczyzn), częstej zmiany partnerów seksualnych. Co ważne, badaniu powinni się poddać oboje partnerzy.

Chlamydia, rozprzestrzeniając się w organizmie, może zainfekować wiele narządów i prowadzić do groźnych powikłań, szczególnie u kobiet. 

„U kobiet nieleczona chlamydioza może skutkować zapaleniem cewki moczowej, zapaleniem wątroby (zespół Fitz-Hugh-Curtisa), zapaleniem gruczołu Bartholina. To także jeden z głównych czynników ryzyka niepłodności żeńskiej. Dzieje się tak, gdy chlamydia prowadzi do zapalenia narządów miednicy mniejszej, a w efekcie do bliznowacenia i niedrożności jajowodów. Średnio u jednej na pięć kobiet zakażonych tą bakterią może dojść do zaburzeń płodności” — wyjaśnia dr Mercik. 

Nieleczone zakażenie zwiększa również ryzyko ciąży pozamacicznej, przedwczesnego porodu, zapalenia błon płodowych i ich przedwczesnego pęknięcia. Kobiety z ciężkim przebiegiem chlamydiozy mogą wymagać hospitalizacji, antybiotyków stosowanych dożylnie oraz leków przeciwbólowych. Zakażenie może również przejść z matki na noworodka podczas porodu i spowodować u niego zapalenie gałki ocznej, spojówek, gardła, ucha środkowego lub zapalenie płuc.

U mężczyzn skutki zakażenia są równie poważne: nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, zapalenia najądrza, gruczołu krokowego, błony śluzowej odbytnicy, niepłodność.

Inne możliwe konsekwencje u obu płci to m.in. bóle i zapalenie stawów, astma, alergie, zespół Reitera, zmiany w układzie nerwowym, ziarnica weneryczna pachwin (zazwyczaj rzadka w Europie), a także zwiększone ryzyko zarażenia się ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV).

Jak przebiega diagnostyka i leczenie chlamydiozy

W celu sprawdzenia, czy nastąpiło zakażenie chlamydią u kobiety lekarz pobiera wymaz z szyjki macicy lub pochwy, albo próbkę moczu, u mężczyzn —  wymaz z cewki moczowej. Jeszcze pewniejszy, praktycznie na poziomie 100 proc. skuteczności, jest bardzo czuły test genetyczny PCR, który na poziomie molekularnym wykrywa DNA bakterii. Takie badanie wykonywane jest w wyspecjalizowanych ośrodkach. 

W przypadku pozytywnego wyniku testu na obecność chlamydii, warto wykonać także badania w kierunku innych chorób przenoszonych drogą płciową, m.in. HIV, kiły, wirusowego zapalenia wątroby typu B oraz rzeżączki. 

Leczenie chlamydiozy przebiega podobnie u kobiet i mężczyzn. „Stosuje się doustne antybiotyki, najczęściej azytromycynę lub doksycyklinę. Kuracji musi się poddać także partner zakażonej osoby, w celu uniemożliwienia ponownego zarażenia i rozprzestrzeniania się choroby. Raz wyleczona infekcja ma jednak tendencję do nawrotów. Dlatego należy zachować wstrzemięźliwość seksualną aż do uzyskania pewności wyleczenia, czyli powtórnych badań diagnostycznych” — mówi ginekolog.

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Oprac. Iwona Kazimierska

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.