Wpływ ograniczeń związanych z pandemią COVID-19 na planowe operacje onkologiczne [BADANIE]

lek. Bartosz Spławski, Klinika Nowotworów Głowy i Szyi Narodowego Instytutu Onkologii
opublikowano: 10-12-2021, 17:22

Z badania przeprowadzonego z udziałem ponad 20 tys. pacjentów z 466 szpitali w 61 krajach wynika, że chirurgia onkologiczna na całym świecie była podatna na pandemiczne ograniczenia. Jeden na siedmiu pacjentów, którzy przebywali w regionach z pełnym lockdownem, nie przechodził planowej operacji i doświadczał dłuższych opóźnień przedoperacyjnych.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna
archiwum

Podczas pandemii COVID-19 wprowadzane przez rządy ograniczenia miały na celu kontrolę transmisji wirusa SARS-CoV-2 w społeczeństwie i obejmowały m.in. zredukowanie ruchu ludności, zamykanie obiektów publicznych czy limitowanie zgromadzeń. Ograniczenia różniły się na świecie pod względem rygorystyczności, przy czym najpoważniejsze prowadziły do tzw. lockdownów.

W związku z nimi uwaga opinii publicznej i mediów w dużej mierze koncentrowała się na aspekcie ekonomicznym, natomiast szerszy wpływ lockdownów na ogólny stan zdrowia społeczności jest słabo poznany. Lockdowny wpływały na zmiany zarówno w zachowaniu publicznym, jak i w wydajności systemu opieki zdrowotnej. Zrozumienie tych zależności umożliwi ukierunkowane wzmocnienie systemu ochrony zdrowia, ponieważ na poziomie globalnym przewiduje się dalsze ograniczenia w życiu społecznym.

Wpływ ograniczeń związanych z pandemią COVID-19 na planowe operacje onkologiczne: cel badania, obserwowana grupa, użyte kryteria oceny

Chirurgia jest główną metodą leczenia nowotworów litych i była traktowana priorytetowo podczas epidemii COVID-19. Prezentowane badanie miało na celu zidentyfikowanie obszarów systemu opieki zdrowotnej, które wymagałyby poprawy, poprzez porównanie wykonania planowych operacji onkologicznych podczas pandemii COVID-19 w okresach lockdownów i w czasie lżejszych ograniczeń.

Do badania włączono 20 006 pacjentów (≥18 lat) z 466 szpitali w 61 krajach z 15 typami nowotworów litych, które zdecydowano usunąć chirurgicznie podczas pandemii COVID-19.

Uwzględniono najczęstsze typy nowotworów litych, w tym: raka jelita grubego, przełyku, żołądka, raki głowy i szyi (jamy ustnej, ustnej część gardła, krtani, gardła dolnego, gruczołów ślinowych, zatok przynosowych), tarczycy, klatki piersiowej (płuc, opłucnej, śródpiersia, ściany klatki piersiowej), wątroby, trzustki, prostaty, pęcherza moczowego, nerek i górnych dróg moczowych, nowotwory ginekologiczne (macicy, jajników, szyjki macicy, sromu, pochwy), piersi, mięsaki tkanek miękkich, mięsaki kości i nowotwory wewnątrzczaszkowe.

Pacjenci byli obserwowani do momentu operacji lub zakończenia okresu follow-up (31 sierpnia 2020 r.).

Średnie krajowe wskaźniki rygorystyczności obostrzeń według Oxford COVID-19 Stringency Index zostały obliczone w celu określenia odpowiedzi rządów poszczególnych państw na pandemię i sklasyfikowane jako:

  • lekkie ograniczenia (wskaźnik <20),
  • umiarkowane ograniczenia (20-60),
  • pełne lockdowny (>60).

Pierwszorzędowym punktem końcowym badania był odsetek pacjentów niezoperowanych (definiowany jako odsetek pacjentów, którzy nie przeszli zaplanowanej operacji). Odstępy między diagnozą choroby nowotworowej a operacją porównano w zależności od wprowadzonych obostrzeń związanych z pandemią.

Wyniki przeprowadzonego badania

Spośród kwalifikujących się pacjentów oczekujących na zabieg, 2003 (10,0 proc.) z 20 006 nie przeszło operacji po medianie obserwacji wynoszącej 23 tygodnie (IQR 16-30). U wszystkich przyczyna nieprzeprowadzenia operacji była związana z COVID-19:

  • lekkie restrykcje były związane z 0,6 proc. nieprzeprowadzenia operacji (26 z 4521),
  • umiarkowane ograniczenia z 5,5 proc. [201 z 3646; skorygowany współczynnik ryzyka (HR) 0,81, 95 proc. CI 0,77-0,84; p<0,0001],
  • pełny lockdown z 15 proc. nieprzeprowadzania operacji (1775 z 11 827; HR 0,51, 0,50-0,53; p<0,0001).

W analizach z korektą odsetka zgłaszanych przypadków SARS-CoV-2 umiarkowane ograniczenia (HR 0,84, 95 proc. CI 0,80-0,88; p<0,001) i pełny lockdown (HR 0,57, 0,54-0,60; p<0,001) pozostały niezależnie związane z nieprzeprowadzeniem planowych operacji onkologicznych.

Onkologia
Ekspercki newsletter z najważniejszymi informacjami dotyczącymi leczenia pacjentów onkologicznych
ZAPISZ MNIE
×
Onkologia
Wysyłany raz w miesiącu
Ekspercki newsletter z najważniejszymi informacjami dotyczącymi leczenia pacjentów onkologicznych
ZAPISZ MNIE
Administratorem Twoich danych osobowych będzie Bonnier Business (Polska). Klauzula informacyjna w pełnej wersji dostępna jest tutaj

Zabiegi chirurgiczne po 12 tygodniach od diagnozy u pacjentów bez terapii neoadjuwantowej wzrosły:

  • dotyczyły 374 (9,1 proc.) z 4521 pacjentów w obszarach o lekkich restrykcjach,
  • 317 (10,4 proc.) z 3646 pacjentów w rejonach o umiarkowanych ograniczeniach,
  • 2001 (23,8 proc.) z 11 827 pacjentów w krajach z pełnym lockdownem, chociaż nie zaobserwowano różnic we wskaźnikach resekcyjności przy dłuższych opóźnieniach.

Ważna identyfikacja grup pacjentów najbardziej narażonych na nieprzeprowadzenie operacji onkologicznej w związku z pandemią

Na podstawie danych z przytaczanego badania można stwierdzić, że chirurgia onkologiczna na całym świecie była podatna na pandemiczne ograniczenia, a jeden na siedmiu pacjentów, którzy przebywali w regionach z pełnym lockdownem, nie przechodził planowej operacji i doświadczał dłuższych opóźnień przedoperacyjnych. Chociaż krótkoterminowe wyniki onkologiczne nie były zagrożone u osób poddanych operacji, jednak opóźnienie oraz nieprzeprowadzenie operacji mogą prowadzić do długoterminowego skrócenia czasu przeżycia pacjentów.

Dlatego też identyfikacja grup ryzyka umożliwi ukierunkowane wzmocnienie systemu ochrony zdrowia zarówno podczas obecnych ograniczeń związanych z COVID-19, jak i przyszłych pandemii.

  • Po pierwsze, szczególne grupy pacjentów (np. osoby w gorszym stanie ogólnym, z większą liczbą chorób układu sercowo-naczyniowego lub z zaawansowanymi nowotworami) rzadziej przechodzą zaplanowaną operację.
  • Po drugie, niektóre rodzaje operacji, wymagające intensywniejszej opieki okołooperacyjnej, w tym operacje raka przełyku i trzustki, są obarczone zwiększonym ryzykiem odstąpienia od zabiegu.
  • Po trzecie, pacjenci w krajach o niższych średnich dochodach są bardziej narażeni na nieprzeprowadzenie operacji podczas lockdownów.

Poprawa dostępności do chirurgii onkologicznej może być zapewniona poprzez stworzenie chronionych ścieżek wolnych od COVID-19 (w tym wyspecjalizowanego personelu chirurgicznego, anestezjologicznego i wspomagającego) w większych szpitalach lub mniejszych jednostkach chirurgii, które działają jako część sieci onkologicznej.

Konieczne są także zmiany w zakresie opieki chirurgicznej w stanach nagłych, bez jednoczesnych zakłóceń w opiece planowej. Odpowiednia organizacja systemu i zapewnienie planowej zdolności chirurgicznej mogą umożliwić przeprowadzanie niezbędnych (planowych) operacji onkologicznych, pomimo wstrząsów w systemie ochrony zdrowia związanych z pandemiami.

Źródło: COVIDSurg Collaborative — Effect of COVID-19 pandemic lockdowns on planned cancer surgery for 15 tumour types in 61 countries: an international, prospective, cohort study. The Lancet Oncology, Nov. 01, 2021; vol. 22, issue 11, 1507-1517.

PRZECZYTAJ TAKŻE: Śmiertelność u hospitalizowanych pacjentów z chorobą nowotworową i infekcją SARS-CoV-2

Wielkopolskie: spadła liczba pacjentów podejmujących leczenie onkologiczne w szpitalach

Rak piersi: Polska jedynym krajem w Europie, gdzie rośnie umieralność

Źródło: Puls Medycyny

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.