Wiele czynników może zaburzyć rozwój dziecka

MK
opublikowano: 28-11-2018, 09:36

W Przemyślu odbyła się VIII Międzynarodowa Konferencja Medyczna (27 października), zorganizowana przez tamtejszą Fundację Pomocy Dzieciom Przewlekle Chorym „jerzyk”. Tematem tegorocznej konferencji były „Zaburzenia rozwojowe, dysfunkcje nabyte i choroby przewlekłe u dzieci i młodzieży”.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

Rozwój emocjonalny dzieci i młodzieży może zostać zachwiany wskutek zakłócających go czynników. Zaburzenia rozwojowe charakteryzują się poważnym zniekształceniem funkcjonowania intelektualnego (głębszego stopnia odchylenia od norm rozwojowych), emocjonalnego, społecznego i ruchowego. Proces rozpoznawania zaburzeń, a następnie wspomagania funkcjonowania jest złożony. Wymaga nie tylko znajomości kryteriów diagnozowania określonej dysfunkcji, ale również wiedzy z zakresu psychologii dziecka. O wybranych problemach rozwojowych oraz metodach terapii mówili w Przemyślu polscy i zagraniczni specjaliści.

Wykład inauguracyjny pt. „Wykorzystanie krwi pępowinowej — blaski i cienie” wygłosił stały uczestnik przemyskich konferencji i przyjaciel Fundacji „jerzyk” prof. dr hab. n. med. Jerzy Kowalczyk, kierownik Kliniki Hematologii, Onkologii i Transplantologii Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Lublinie. Profesor przedstawił w sposób bardzo ciekawy i rzeczowy zarówno zalety wykorzystania krwi pępowinowej w leczeniu dzieci, jak i cienie związane z możliwościami jej efektywnego zastosowania, prawdopodobieństwem użycia oraz warunkami i sposobami przechowywania. Temat wzbudził duże zainteresowanie i ożywioną dyskusję uczestników konferencji.

Z kolei dr n. med. Halyna Luń, zastępca dyrektora ds. Lecznictwa Centrum Rehabilitacji „Elita” we Lwowie, konsultant Międzynarodowej Kliniki Rehabilitacji w Truskawcu (Ukraina) przedstawiła autorską metodę prof. Volodymyra Kozyavkina w wykładzie pt. „System Intensywnej Rehabilitacji Neurofizjologicznej oraz ocena zmian funkcji ruchowych u pacjentów z mózgowym porażeniem dziecięcym”. Metodę prof. Kozyavkina można także stosować u osób z osteochondrozą, ze skutkami urazów i organicznymi uszkodzeniami układu nerwowego. Uzupełnieniem wykładu były bardzo interesujące filmy, które dokumentowały kolejne etapy rehabilitacji i jej efekty u małych pacjentów z różnych zakątków świata, w tym także z Polski.

Randomizowane badanie kliniczne oceniające wpływ spinalnej manipulacji na spastyczność mięśni u pacjentów z porażeniem mózgowym omówiła dr Natalia Hrabarchuk, również pracująca w Centrum Rehabilitacji „Elita” we Lwowie. Jej wystąpienie także było wzbogacone materiałami filmowymi obrazującymi przebieg leczenia u młodych pacjentów Centrum.

Kolejnym tematem przemyskiej konferencji były „Wybrane problemy zdrowotne będące efektem kontaktu dziecka z psem. Co nowego? Fakty i mity”, a przedstawił go specjalista pediatrii i pulmonologii lek. Wiesław Morawski ze Szpitala Wojewódzkiego w Przemyślu. Choć praktycznie każde dziecko miewa jakieś spotkania z psami (nawet jeśli nie ma tego zwierzęcia w domu), to większość rodziców czy opiekunów nie zdaje sobie sprawy, że bez zachowania odpowiednich środków ostrożności i higieny dziecko w bezpośrednim kontakcie z psem narażone jest na wiele niebezpieczeństw. A można ich uniknąć. Jednocześnie nie należy demonizować zagrożeń, jakie z tych kontaktów płyną.

O zaburzeniach ze spektrum autyzmu (autism spectrum disorders, ASD) mówiła z kolei dr n. med. Joanna Hyrnik ze Śląskiego Centrum Psychoterapii Nerwic w Katowicach oraz Oddziału Klinicznego Psychiatrii i Psychoterapii Wieku Rozwojowego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach, Centrum Pediatrii im. Jana Pawła II w Sosnowcu. Autyzm jest powszechnie postrzegany jako schorzenie dziecięce, w którym dochodzi do znacznych zaburzeń komunikacji dziecka z jego otoczeniem, stereotypowych zachowań oraz poważnych zaburzeń jego rozwoju. Zasadniczo wyróżnia się autyzm dziecięcy (zespół Kannera) oraz autyzm atypowy. Coraz częściej mówi się jednak o zaburzeniach ze spektrum autyzmu, w których pojawiają się różne powiązane z nim zaburzenia, a oprócz nich występują u pacjentów również inne problemy.

Dr Joanna Hyrnik wygłosiła też ostatni wykład: „Uzależnienia behawioralne, czyli kiedy i czego się obawiać”, który wzbudził duże zainteresowanie i żywą dyskusję. Do niedawna uzależnienia wiązano przede wszystkim z zażywaniem substancji psychoaktywnych. Dziś coraz częściej mamy do czynienia z uzależnieniami behawioralnymi, czyli od określonych czynności. Traktowane są one jako zachowania nałogowe (kompulsywne), nad którymi człowiek nie jest w stanie zapanować i które w sposób negatywny wpływają na wiele obszarów jego funkcjonowania. Ich celem jest nie tyle osiągnięcie przyjemności, ile zredukowanie złego samopoczucia i wewnętrznego napięcia. To rodzaj uzależnienia psychicznego (niesubstancjalnego), zaś o patologii świadczy przejawianie dużego zapotrzebowania na wykonywanie tych czynności, ich częstotliwość i intensywność.

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: MK

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.