W celowany sposób osiągnięto regresję przerzutów czerniaka [PRZYPADEK KLINICZNY]

Oprac. Monika Rachtan
opublikowano: 05-08-2022, 16:30

Kolejne etapy rozwoju choroby nowotworowej i powikłań oraz diagnostyki i leczenia pacjenta z zaawansowanym czerniakiem z przerzutami, w tym do mózgu, dokumentuje lek. Katarzyna Woźniak, specjalista w dziedzinie onkologii klinicznej w Wojewódzkim Centrum Szpitalnym Kotliny Jeleniogórskiej.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna
EKSPERT
Fot. Archiwum

Lek. Katarzyna Woźniak, specjalista w dziedzinie onkologii klinicznej w Wojewódzkim Centrum Szpitalnym Kotliny Jeleniogórskiej.

PRZYPADEK PACJENTA

81-letni pacjent był w 2008 r. leczony z powodu czerniaka skóry okolicy lewej łopatki (III Ns0 według skali Clarka). U chorego wykonano wówczas resekcję zmiany, a następnie poszerzenie zabiegu i biopsję węzła chłonnego wartowniczego.

W wywiadzie chorobowym przebyta w 2018 r. radioterapia radykalna z powodu raka prostaty, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, zmiany śródmiąższowe płuc po przebytej w 2020 r. infekcji COVID-19.

Diagnostyka z powodu pogorszenia stanu zdrowia

W listopadzie 2021 r. pacjent był diagnozowany z powodu nawracających stanów gorączkowych. U chorego wykonano m.in. tomografię komputerową klatki piersiowej, jamy brzusznej i miednicy, stwierdzając limfadenopatię zaotrzewnową oraz lewego nadobojcza. W badaniu histopatologicznym z materiału pobranego z węzłów chłonnych lewego nadobojcza wykazano przerzut czerniaka, z obecnością mutacji BRAF potwierdzoną w badaniu genetycznym.

Rozsiew raka, przerzuty do mózgu, infekcja SARS-CoV-2

Pacjent zgłosił się na tutejszy Oddział Onkologii Klinicznej/Chemioterapii w styczniu 2022 r. Skarżył się na silne bóle w dolnej części brzucha, nawracające stany gorączkowe do 39,5 st. C, nasilający się okresowo kaszel, niewielkie zawroty głowy.

U mężczyzny wykonano ponowną diagnostykę, na podstawie której stwierdzono, oprócz zmian węzłowych, rozsiew czerniaka do wątroby oraz mnogie przerzuty do mózgu. Po konsultacji radioterapeutycznej pacjent został zakwalifikowany do paliatywnej radioterapii na obszar mózgowia. 10 i 14 stycznia otrzymał dawkę 20 Gy/5 fr.

16 stycznia stwierdzono dodatni test PCR w kierunku SARS-CoV-2, bez nasilenia dolegliwości ze strony układu oddechowego. Zadecydowano o odroczeniu rozpoczęcia leczenia celowanego do czasu zakończenia izolacji.

Pacjent został ponownie przyjęty na oddział 31 stycznia. Stan jego sprawności oceniono na ECOG 1. W wywiadzie stwierdzono niewielkie osłabienie, nadmierną potliwość, kaszel w nocy — z poprawą po zastosowaniu przez pulmonologa farmakoterapii w postaci leków wziewnych. Pacjent zgłaszał także niewielkie zawroty głowy.

Kwalifikacja do programu lekowego B.59

W badaniach laboratoryjnych stwierdzono nieco obniżone stężenia TSH, FT3, FT4, podwyższony poziom ALT — 1 st. według CTCAE oraz dehydrogenazy mleczanowej (LDH) — 833 U/l.

W badaniu fizykalnym wykryto pakiet węzłowy w lewym nadobojczu. Biorąc pod uwagę rozpoznanie histopatologiczne, wynik badania mutacji BRAF, dużą dynamikę procesu nowotworowego, wiek chorego oraz dobry stan sprawności, zakwalifikowano go do paliatywnego leczenia anty-BRAF/MEK enkorafenibem z binimetynibem. Chory spełniał wszystkie kryteria włączenia do programu lekowego B.59.

2 lutego rozpoczęto podawanie I kursu. Chory miał zlecone stosowanie deksametazonu w dawce 6 mg/dobę. Ustąpiła u niego nawracająca gorączka, jednak przy próbie zmniejszenia dawek leków objawy powróciły.

Onkologia
Ekspercki newsletter z najważniejszymi informacjami dotyczącymi leczenia pacjentów onkologicznych
ZAPISZ MNIE
×
Onkologia
Wysyłany raz w miesiącu
Ekspercki newsletter z najważniejszymi informacjami dotyczącymi leczenia pacjentów onkologicznych
ZAPISZ MNIE
Administratorem Twoich danych osobowych będzie Grupa Rx sp. z o.o. Klauzula informacyjna w pełnej wersji dostępna jest tutaj

2 marca pacjent zgłosił się na oddział w celu kontynuacji leczenia. W wywiadzie stwierdzono niewielkie osłabienie i zawroty głowy, nadmierną potliwość, kaszel w nocy. Apetyt miał dobry, odnotowano przyrost masy ciała. W badaniach laboratoryjnych nie dopatrzono się przeciwwskazań do kontynuacji leczenia celowanego. W badaniu fizykalnym wyczuwalne były węzły chłonne lewego nadobojcza.

Dobre efekty leczenia, niewielkie objawy niepożądane

Rozpoczęto podawanie II kursu enkorafenibu z binimetynibem. 25 marca wykonano kontrolne badanie rezonansu magnetycznego głowy, stwierdzając znaczną regresję wszystkich zmian przerzutowych w mózgowiu.

30 marca pacjent zgłosił się w wyznaczonym terminie na badanie kontrolne. W wywiadzie nadal utrzymywały się niewielkie osłabienie i zawroty głowy, ponadto wystąpiły: brak apetytu, utrata masy ciała na poziomie 2 kg, ustąpiła potliwość, okresowo pacjent zgłaszał niewielki kaszel. W badaniach laboratoryjnych nie stwierdzono przeciwwskazań do kontynuacji leczenia. W badaniu fizykalnym utrzymuje się kliniczna całkowita odpowiedź na leczenie w zakresie węzłów chłonnych lewego nadobojcza.

Rozpoczęto podawanie III kursu enkorafenibu z binimetynibem. Zalecono powolną redukcję dawek i odstawienie sterydów.

Kolejne skuteczne kursy terapii skojarzonej

26 kwietnia pacjent zgłosił się na oddział celem kontynuacji leczenia. W wywiadzie stwierdzono stabilizację wydolności wysiłkowej, utrzymujące się zawroty głowy, poprawę apetytu, zaburzenia smaku, wzrost masy ciała, nie występowała gorączka.

Badania laboratoryjne nie ujawniły przeciwwskazań do kontynuacji leczenia. Odnotowano spadek stężenia LDH do 197 U/l. W badaniu fizykalnym bez cech progresji procesu nowotworowego. Rozpoczęto podawanie IV kursu enkorafenibu z binimetynibem.

24 maja chory miał wykonaną kontrolną tomografię klatki piersiowej, jamy brzusznej i miednicy. Stwierdzono całkowitą regresję zmian węzłowych w lewym nadobojczu, wyraźną regresję wielkości oraz liczby węzłów chłonnych w okołoaortalnej przestrzeni zaotrzewnowej. W wywiadzie: dalsza poprawa apetytu, bez kaszlu, bez gorączki. Utrzymuje się dobry stan sprawności. W badaniach laboratoryjnych bez istotnych odchyleń od stanu prawidłowego.

Zdecydowano o kontynuacji leczenia. Pacjent jest obecnie w trakcie V kursu terapii celowanej.

PRZECZYTAJ TAKŻE: Czerniak - dopasowanie dawki leków systemowych poprawiło tolerancję terapii [PRZYPADEK KLINICZNY]

Skuteczne zahamowanie progresji przerzutowego czerniaka [PRZYPADEK KLINICZNY]

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.