Ustalanie wysokości renty wypadkowej przez ZUS: który wariant jest korzystniejszy dla uprawnionego

Sławomir Molęda
21-05-2003, 00:00

?Pobieram rentę wypadkową. Dowiedziałem się, że od 1 stycznia tego roku została zniesiona bariera wysokości podstawy renty wynosząca 250 proc. Mój wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynosi 300 proc. ZUS poinformował mnie, że przy zastosowaniu tego wyższego wskaźnika moja renta ulegnie zmniejszeniu. Jak to możliwe?" - zastanawia się Czytelnik.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna
Od początku tego roku obowiązują nowe przepisy dotyczące ustalania wysokości świadczeń przysługujących z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Związane jest to z wejściem w życie nowej ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Zastąpiła ona poprzednio obowiązującą ustawę z 12 czerwca 1975 r.. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.
Nowe kontra stare
Dawne przepisy stanowiły, że wysokość renty z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową ustala się zgodnie z zasadami przewidzianymi dla zwykłych rent z zastrzeżeniem, że renta wypadkowa nie może być niższa niż 80 proc. podstawy jej wymiaru - dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy, bądź 60 proc. podstawy jej wymiaru - dla osoby częściowo niezdolnej do pracy. Obliczając wysokość renty wypadkowej należało zastosować ograniczenie wskaźnika wysokości podstawy wymiaru renty, który zgodnie z przepisem art. 15 ust. 5 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych nie mógł być wyższy niż 250 proc.
Przepisy nowej ustawy wypadkowej dopuściły możliwość ustalenia podstawy wymiaru renty wypadkowej bez zastosowania ograniczenia wskaźnika wysokości podstawy do 250 proc. Zarazem jednak wprowadziły zasadę, że ustalając rentę wypadkową bez zastosowania tego ograniczenia, nie bierze się pod uwagę gwarancji minimalnych wysokości renty, które nadal wynoszą odpowiednio 80 i 60 proc. podstawy jej wymiaru. Może to sprawić, że renta ustalona przy zastosowaniu wskaźnika wyższego niż 250 proc. okaże się niższa od renty wyliczonej na dawnych zasadach, z zastosowaniem ograniczenia.
Jak obliczyć wysokość renty
Obecnie istnieją zatem dwa warianty ustalania wysokości renty i aby przekonać się, który z nich jest korzystniejszy, należy dokonać odpowiednich obliczeń i porównać wyniki.
Dla obliczenia wysokości renty należy ustalić podstawę jej wymiaru, a następnie zsumować: 24 proc. kwoty bazowej + po 1,3 proc. podstawy wymiaru za każdy rok okresów składkowych + po 0,7 proc. podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów nieskładkowych + po 0,7 proc. podstawy jej wymiaru za każdy rok okresu brakującego do pełnych 25 lat okresów składkowych oraz nieskładkowych, przypadających od dnia zgłoszenia wniosku o rentę do dnia, w którym rencista ukończyłby 60 lat. Jeżeli będzie to renta dla osoby częściowo niezdolnej do pracy, to uzyskany wynik należy jeszcze przemnożyć przez 75 proc.
Przyjmując dla przykładu, iż Czytelnik jest osobą całkowicie niezdolną do pracy oraz posiada 20 lat okresów składkowych i 5 lat okresów nieskładkowych, to przy jego wskaźniku wynoszącym 300 proc. i kwocie bazowej, która obecnie wynosi 1862,62 zł, obliczenia przedstawiają się następująco:
Podstawa wymiaru:
300% x 1862,62 zł = 5587,86 zł
24% kwoty bazowej:
24% x 1862,62 zł = 447,03 zł
Za okresy składkowe: 20 x 1,3% x 5587,86 zł = 1452,80 zł
Za okresy nieskładkowe:
5 x 0,7% x 5587,86 zł = 195,60 zł
Wysokość renty:
447,03 zł +1452,80 zł + 195,60 zł = 2095,43 zł.
Natomiast stosując ograniczenie wskaźnika podstawy wymiaru do 250 proc. otrzymujemy:
Podstawa wymiaru:
250% x 1862,62 zł = 4656,55 zł
Wysokość gwarantowana (80% podstawy wymiaru):
80% x 4656,55 zł = 3652,44 zł.
W podanym przykładzie korzystniejsze okazuje się zastosowanie ograniczonego wskaźnika podstawy wymiaru renty. Dla ustalenia wysokości renty ZUS powinien przyjąć wariant korzystniejszy dla uprawnionego.

Podstawa prawna:
1) art. 17 ust. 3 i art. 18 ustawy z 28 listopada 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. nr 199, poz. 1673, ze zm.),
2) art. 15, 19 i 62 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. nr 162, poz. 1118 ze zm.),
3) Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 11 lutego 2003 r. w sprawie kwoty bazowej w czwartym kwartale 2002 r. (M. P. nr 9, poz. 137).


Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Sławomir Molęda

Puls Medycyny
Prawo / Ustalanie wysokości renty wypadkowej przez ZUS: który wariant jest korzystniejszy dla uprawnionego
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.