Supertalent w medycynie 2015 - lista laureatów

opublikowano: 20-05-2015, 00:00

Oto pełna lista dziesięciu laureatów konkursu "Supertalent w medycynie 2015".

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

1. prof. nazdw. dr n. med. Bartosz Karaszewski

>>>  SYLWETKA I WYWIAD ZE ZWYCIĘZCĄ KONKURSU SUPERTALENT MEDYCYNY 2015

2. dr hab. n. med. Marek Koziński
kierownik Zakładu Podstaw Medycyny Klinicznej Katedry Kardiologii i Chorób Wewnętrznych Collegium Medicum im. L. Rydygiera, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Bydgoszczy

Znakomicie łączy funkcje naukowca, lekarza klinicysty i nauczyciela akademickiego. W wieku 36 lat jest już 2 lata po habilitacji, posiada wybitny dorobek naukowy oraz 2 specjalizacje (choroby wewnętrzne i kardiologia), jest doświadczonym kardiologiem interwencyjnym. Kieruje własną jednostką akademicką, opracował program i zorganizował nauczanie nowego przedmiotu na kierunku lekarskim dla studentów polsko- i anglojęzycznych (Podstawy medycyny klinicznej), od 2 lat stara się rozwijać nowe anglojęzyczne uczelniane czasopismo naukowe („Folia Medica Copernicana”), w którym pełni funkcję zastępcy redaktora naczelnego. Czasopismo publikuje artykuły z zakresu medycyny i biologii medycznej oraz współpracuje z licznymi międzynarodowymi autorytetami naukowymi. Współpracuje z ośrodkami kardiologicznymi w Wiedniu, w Pavii i w Rzymie, z Centrum Badań nad Zakrzepicą w Baltimore i Narodowym Uniwersytetem Gyeongsang w Jinju.

Jego zainteresowania naukowe skupiają się na roli płytek krwi i osoczowych czynników krzepnięcia w patogenezie zakrzepowych powikłań choroby wieńcowej i przezskórnych interwencji wieńcowych. „Nowatorski charakter prowadzonych badań oraz doskonały warsztat naukowy (badania kliniczne, eksperymentalne oraz metaanalizy) stwarzają realne nadzieje, że dr Marek Koziński zostanie wkrótce jednym z liderów polskiej, a prawdopodobnie także europejskiej kardiologii” — uważa prof. dr hab. Jacek Kubica, dziekan Wydziału Lekarskiego CM UMK.

3. dr hab. n. med. Paweł Szychta
adiunkt w Klinice Chirurgii Onkologicznej i Chorób Piersi w Instytucie Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi

Zajmuje się leczeniem pacjentów w zakresie chirurgii plastycznej i chirurgii onkologicznej piersi, wdrażając nowoczesne metody terapii do codziennej praktyki lekarskiej. W swojej pracy tworzy algorytmy postępowania diagnostycznego i chirurgicznego dla korekcji wrodzonych i ponowotworowych deformacji wybranych części ciała istotnych z punktu widzenia estetyki, takich jak twarz czy piersi.

Umiejętność samodzielnego tworzenia programów komputerowych umożliwiła mu utworzenie użytecznych narzędzi do planowania i przeprowadzania prac badawczych. Jest autorem 3 programów komputerowych w języku programowania Delphi do zastosowania w medycynie. Skonstruował własnego pomysłu skaner 3D, który jest chroniony na podstawie wniosków patentowych opublikowanych w Biuletynie Urzędu Patentowego RP.

„Opisane przez niego nowe metody diagnostyki i technik chirurgicznych są stosowane w niektórych ośrodkach w Wielkiej Brytanii i w Polsce” — podkreśla dr hab. n. med., prof. nadzw., Marek Zdrożny, kierownik Kliniki, w której pracuje dr Szychta.

Na podstawie badań z zakresu chirurgii nosa opracował metodę analizy antropometrycznej przy użyciu obrazowania 3D do planowania przedoperacyjnego korekcji nosa i leczenia bólu po zabiegu. Zajmuje się także badaniami dotyczącymi chirurgii małżowin usznych, leczeniem laserem zmian wrodzonych barwnikowych twarzy i szyi, opracowaniem podstaw biologicznych fototerapii laserowej, oceną wyników leczenia operacyjnego dzieci z rozszczepem wargi przy użyciu skanera 3D, badaniami guzów złośliwych powiek.

4. dr hab. n. med. prof. PUM Miłosz Parczewski

„Jest aktualnie najmłodszym profesorem uniwersyteckim w Pomorskim Uniwersytecie Medycznym oraz najmłodszym kierownikiem Kliniki Chorób Zakaźnych w Polsce, specjalistą w zakresie chorób zakaźnych, aktywnym lekarzem oraz konsultantem wojewódzkim w zakresie chorób zakaźnych dla województwa lubuskiego” — wymienia dr n. med. Jolanta Niścigorska-Olsen, koordynator Oddziału Obserwacyjno-Zakaźnego SP WSZ w Szczecinie.

Jest członkiem Senackiej Komisji ds. Nauki Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego. Zaangażowany w walkę z HIV/AIDS. Ma istotny wkład w poznanie epidemiologii molekularnej zakażenia HIV, bada mechanizmy genetyczne związane z przeżyciem pacjentów w trakcie terapii anty-HIV oraz opornością na leki antyretrowirusowe. Jest wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Naukowego AIDS oraz członkiem międzynarodowych towarzystw naukowych, m.in. European AIDS Clinical Society, European Society for Antiviral Research. Poza odznaczeniami naukowymi, został uhonorowany Czerwoną Wstążeczką — wyróżnieniem przyznawanym przez Krajowe Centrum ds. AIDS osobom, które w szczególny sposób przyczyniły się do poprawy życia osób z HIV/AIDS.

W najbliższych latach prof. Parczewski zamierza rozwijać współpracę międzynarodową w zakresie transmisji wariantów lekoopornych HIV oraz prowadzić badania nad opornością HCV, a także badania w zakresie chorób tropikalnych. Ma szansę stać się jedną z kluczowych osób w dziedzinie chorób zakaźnych w Polsce, opiniujących programy lekowe oraz program opieki nad osobami żyjącymi z HIV/AIDS.

5. dr n. med. Agnieszka Mastalerz-Migas
kierownik Katedry i Zakładu Medycyny Rodzinnej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu; wieloletni współpracownik śp. prof. Andrzeja Steciwko, od wielu lat zaangażowana jest w pracę na rzecz rozwoju medycyny rodzinnej; od 2 lat wiceprezes ZG Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej, odpowiedzialna za szkolenia i współpracę z innymi towarzystwami


6. dr n. med. Filip Marcin Szymański
związany z I Kliniką Kardiologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego w Centralnym Szpitalu Klinicznym

Jest autorem kilkudziesięciu rozdziałów w podręcznikach oraz autorem lub redaktorem 3 podręczników i monografii. Ich tematyka dotyczyła oceny ryzyka sercowo-naczyniowego, zwłaszcza przy użyciu nowoczesnych biomarkerów oraz z uwzględnieniem nieklasycznych czynników ryzyka, a także nowej jednostki chorobowej — zespołu OSAFED. Bada związki przyczynowo-skutkowe: migotania przedsionków, obturacyjnego bezdechu sennego oraz zaburzeń erekcji — nowych, nieklasycznych czynników ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego.

Jest kierownikiem i wykonawcą wielu projektów badawczych, w tym finansowanych ze środków Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego.

„Dr Filip Marcin Szymański jest jednym z najprężniej rozwijających się młodych naukowców zajmujących się prewencją chorób układu sercowo-naczyniowego, działających w ostatnich latach w Polsce” — uważa prof. Krzysztof Filipiak, prodziekan ds. Nauki I Wydziału Lekarskiego WUM. Jest pomysłodawcą, kierownikiem oraz głównym wykonawcą badania RACER, programu objętego patronatem Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego oraz Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Ma ono na celu ocenę ryzyka sercowo-naczyniowego polskich kierowców zawodowych oraz opracowanie programu prewencji kardiologicznej adresowanego do tej grupy zawodowej, by obniżyć zachorowalność i umieralność z powodu chorób układu krążenia w tej grupie osób.

7. dr n. med. Michał Grąt
lekarz rezydent (chirurgia ogólna) w Klinice Chirurgii Ogólnej, Transplantacyjnej i Wątroby Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Jeden z najbardziej wyróżniających się młodych absolwentów warszawskiej uczelni. Jako student otrzymał 2-krotnie stypendium ministra zdrowia za wyniki w nauce. W niespełna rok od ukończenia studiów uzyskał stopień doktora nauk medycznych. Jest laureatem projektu badawczego „Diamentowy Grant” Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Za swoją pracę naukową był wyróżniony 13 nagrodami i wyróżnieniami na międzynarodowych konferencjach dla młodych naukowców, a ponadto Nagrodą Polskiej Akademii Nauk: „Laur Medyczny im. Doktora Wacława Mayzla” (2011), Nagrodą Polskiego Towarzystwa Lekarskiego (2012).

Jest członkiem międzynarodowych towarzystw naukowych, m.in.: International Hepato-Pancreato-Biliary Association, International Association of Surgeons, Gastroenterologists and Oncologists.

„Dr Grąt pracuje także ze studentami w ramach nauczania chirurgii w naszej klinice, był opiekunem obozu naukowego w Starogardzie Gdańskim dla studentów ze studenckiego koła naukowego, bierze aktywny udział w organizacji konferencji naukowych i warsztatów szycia chirurgicznego dla studentów” — podkreśla prof. Marek Krawczyk, kierownik Katedry i Kliniki Chirurgii Ogólnej, Transplantacyjnej i Wątroby WUM.
Oprócz pracy klinicznej, dr Michał Grąt zaangażował się także w prace w uczelnianym Laboratorium Środowiskowym Centrum Badań Przedklinicznych i Technologii.

8. lek. Jan Borysowski
Pracuje w Zakładzie Immunologii Klinicznej Instytutu Transplantologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Był promotorem i głównym redaktorem pierwszej książki poświęconej terapii fagowej, wydanej przez międzynarodową oficynę wydawniczą Caister Academic Publications.

„Paradoksalnie, Jan Borysowski dopiero teraz kończy swój doktorat, mimo że de facto dysponuje dorobkiem tożsamym z habilitacją (vide indeks Hirscha i cytowania). Jest to spowodowane jego pracą pro publico bono (działalność propagatorska terapii fagowej, w tym przygotowanie bardzo wartościowych prac poglądowych, opublikowanych przez poważne periodyki międzynarodowe, dydaktyka) i dopiero na odległym miejscu stawianiem własnych potrzeb, w tym formalnego awansu naukowego. Ta działalność, jakże nietypowa w obecnej dobie „robienia” doktoratów i habilitacji, zasługuje na uznanie i poparcie” — uważa prof. dr hab. n. med. Andrzej Górski, wiceprezes PAN.
Swą postawą „zaraża” absolwentów studiów medycznych zainteresowaniem pracą badawczą. Jego działalność w istotnym stopniu przyczyniła się do rozwoju terapii fagowej lekoopornych zakażeń bakteryjnych, a zwłaszcza do propagowania osiągnięć polskiej nauki i medycyny w tym zakresie na arenie międzynarodowej.

9. dr hab. n. med. Maciej Słodki
specjalista ginekolog położnik, związany zawodowo z ośrodkami w Łodzi i Płocku. W Łodzi jest asystentem w Zakładzie Kardiologii Prenatalnej Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki, w 2013 roku obronił na Uniwersytecie Medycznym w Łodzi pracę habilitacyjną z tematyki wrodzonych wad serca u płodów

„W gronie moich habilitantów, doktorantów i współpracowników wyjątkowy talent: położnik, który opanował tajniki kardiologii prenatalnej, w większości słabo czytelne zarówno dla kardiologów dziecięcych, neonatologów, jak i położników” — uważa prof. Maria Respondek-Liberska, kierownik Zakładu Kardiologii Prenatalnej ICZMP.
W roku 2014 nawiązał współpracę w Uniwersytetem Medycznym w Giessen, z którym aktualnie prowadzi badania oraz opracowuje kolejne granty naukowe. Pełni funkcję wiceprezesa Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju Kardiologii Prenatalnej, jest redaktorem prowadzącym w kwartalniku „Prenatal Cardiology”. Pełni również funkcję sekretarza Sekcji Echokardiografii i Kardiologii Prenatalnej Polskiego Towarzystwa Ultrasonograficznego.

Zawodowo związany również z Płockiem, profesor w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej, kieruje w niej Instytutem Nauk o Zdrowiu, do którego powstania w znacznym stopniu się przyczynił. Prowadzi prywatną praktykę i jako jedyny lekarz w Płocku i jego okolicach świadczy usługi z zakresu badań echokardiograficznych płodu. Był założycielem Mazowieckiej Szkoły Ultrasonografii, jest delegatem i rzecznikiem odpowiedzialności zawodowej w Okręgowej Izbie Lekarskiej w Płocku.

10.  dr n. med. Paweł Rajewski
starszy asystent w Wojewódzkim Szpitalu Obserwacyjno-Zakaźnym im. T. Browicza w Bydgoszczy

Jego zainteresowania zawodowe dotyczą badań nad otyłością. Od 2007 r. bierze udział w kursach Specjalist Certyfication of Obesity Proffesional Education (SCOPE) pod patronatem Międzynarodowego i Polskiego Towarzystwa Badań nad Otyłością, umożliwiających uzyskanie europejskiego tytułu specjalisty w leczeniu otyłości. Był autorem i koordynatorem wielu programów profilaktycznych dotyczących zapobiegania otyłości i zespołowi metabolicznemu.

Od 2008 r. w województwie kujawsko-pomorskim prowadzi cykle wykładów dla lekarzy i farmaceutów z zakresu profilaktyki i leczenia otyłości oraz zaburzeń gospodarki lipidowej.

Interesuje się problemem zależności pomiędzy dietą, otyłością a występującymi chorobami, czynnikami genetycznymi w patogenezie otyłości, niedożywieniem u pacjentów hospitalizowanych i jego wpływem na przebieg choroby oraz zależnością przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C a zaburzeniami metabolicznymi.
W najbliższym czasie planuje stworzyć Pracownię Edukacji, Diagnostyki i Leczenia Otyłości. Opracowuje także program profilaktyczny zapobiegania nadwadze i otyłości dla przedszkoli, szkół i dorosłych mieszkańców woj. kujawsko-pomorskiego. Zamierza opublikować książkę pt. „Otyłość — problem interdyscyplinarny”.

„Dr Rajewski jest niezwykle kreatywny i komunikatywny. Chętnie angażuje się w liczne akcje społeczne, programy profilaktyki oraz w poszerzanie wiedzy innych lekarzy i społeczeństwa. Często i chętnie, a przede wszystkim bezinteresownie, poświęca swój prywatny czas pacjentom” — ocenia Agata Łapińska, dyrektor Marketingu Rx Polpharma.

Spośród nadesłanych zgłoszeń w pierwszej piętnastce znaleźli się także:
  • dr n. med. Justyna Chałubińska-Fendler, Zakład Radioterapii, Katedry Onkologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi
  • dr n. med. Sebastian Góreczny, Klinika Kardiologii, Pracownia Hemodynamiki, Instytut Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi
  • lek. Mariusz Kowalewski, lekarz rezydent, Klinika Kardiochirurgii CM UMK w Bydgoszczy
  • lek. Nadia Sawicka-Gutaj, Katedra i Klinika Endokrynologii, Przemiany Materii i Chorób Wewnętrznych UM w Poznaniu
  • dr n. med. Marta Szajnik, Klinika Onkologii Ginekologicznej UM w Poznaniu

 

 

 



Źródło: Puls Medycyny

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.