Spór wokół badań kwalifikujących dzieci i młodzież do uprawiania sportu

Marcin Murmyło, Wrocław
opublikowano: 07-04-2004, 00:00

Lekarze podstawowej opieki zdrowotnej mają obowiązek wykonywania badań diagnostycznych u dzieci i młodzieży do lat 21, które na podstawie wystawionego skierowania do poradni medycyny sportowej są kwalifikowane do amatorskiego uprawiania sportu - twierdzi Narodowy Fundusz Zdrowa.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna
Spór kompetencyjny pomiędzy lekarzami podstawowej opieki zdrowotnej a poradniami medycyny sportowej trwa od dawna. "Dlaczego narzuca nam się przeprowadzanie badań u osób zdrowych, które chcą amatorsko uprawiać sport. Jeśli ja mam jakieś hobby, np. zbieram znaczki, to ponoszę tego pełne koszty. Podobnie jest ze sportem. Gdy rodzic wysyła syna na judo lub córkę na gimnastykę artystyczną i płaci za te zajęcia, to logiczne jest, że powinien ponieść koszty badań kwalifikujących ich do tego sportu - twierdzi Mariusz Domański, lekarz rodzinny z Wrocławia. - Tymczasem jest to zrzucane na nasze barki, a są to niemałe wydatki w budżecie lekarza poz. Coraz więcej dzieci uprawia jakiś sport, a badania muszą być wykonywane co pewien czas. NFZ daje nam pieniądze na diagnostykę i leczenie chorych, a tymczasem musimy przeznaczać je na badanie zdrowych".
"Amatorskie uprawianie przez dziecko sportu to rodzaj profilaktyki zdrowotnej, dlatego lekarz podstawowej opieki zdrowotnej powinien być nim zainteresowany. Oczywiście dziecko powinno być systematycznie kontrolowane, bo inaczej może się to skończyć tragicznie W ostatnich latach mieliśmy trzy wypadki śmiertelne wśród dzieci i młodzieży w trakcie zajęć sportowych. To chyba ostateczny dowód na konieczność wykonywania wstępnych, a następne okresowych badań lekarskich w przychodniach sportowo-lekarskich. Skierowania do nich powinni dać lekarze pierwszego kontaktu, jednocześnie wykonując część badań. Niestety, nie robią tego, tylko bezprawnie sami podbijają książeczki sportowe" - twierdzi Andrzej Bugajski, wojewódzki specjalista ds. medycyny sportowej na Dolnym Śląsku.
Od lipca ub. roku obowiązuje rozporządzenie ministra zdrowia w sprawie sposobu dokonywania kwalifikacji do poszczególnych dyscyplin sportu, zakresu koniecznych badań lekarskich oraz ich częstotliwości w stosunku do dzieci i młodzieży do ukończenia 21 roku życia ubiegających się o przyznanie licencji na amatorskie uprawianie określonej dyscypliny sportu (Dz.U. nr 141, poz. 1379). Rozporządzenie stanowi, że badania sportowe dzieci może wykonywać na podstawie skierowania lekarskiego tylko specjalista w dziedzinie medycyny sportowej (w przypadku dzieci niepełnosprawnych - specjalista rehabilitacji medycznej), a w przypadku jego braku "lekarze posiadający certyfikat nadany przez Polskie Towarzystwo Medycyny Sportowej" lub "inni lekarze, którzy zawarli umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia o udzielanie świadczeń zdrowotnych z zakresu medycyny sportowej" (par. 3.2 i 3.4 rozporządzenia).
"Jeśli nawet lekarz podstawowej opieki medycznej wystawi skierowanie dla dziecka do poradni medycyny sportowej, to często trafia ono do nas bez żadnych badań" - twierdzi Andrzej Bugajski.
Joanna Mierzwińska, rzecznik Dolnośląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia potwierdza, że do NFZ docierają skargi w tej sprawie od rodziców dzieci. "Lekarze podstawowej opieki medycznej muszą wydać skierowanie dzieciom do poradni medycyny sportowej oraz wykonać część badań we własnym zakresie" - przyznaje J. Mierzwińska.


Jak badać sportowca amatora

Zakres koniecznych badań lekarskich w stosunku do dzieci i młodzieży do 21 roku życia ubiegających się o przyznanie i posiadających licencję na amatorskie uprawianie sportu (zgodnie z rozporządzeniem ministra zdrowia z 18 lipca 2003 roku):
Kompetencje lekarza poz:
1) -morfologia krwi obwodowej z wzorem odsetkowym,
2) --odczyn opadania krwinek czerwonych,
3) -badanie ogólne moczu z oceną mikroskopową osadu,
4) -oznaczanie poziomu glukozy we krwi.
Kompetencje lekarza medycyny sportowej:
1) -pomiary antropometryczne,
2) -ogólne badanie lekarskie,
3) -badanie ortopedyczne,
4) -próba wysiłkowa,
5) -przegląd stomatologiczny,
6) -badanie elektrokardiograficzne,
7) -konsultacja laryngologiczna,
8) -konsultacja okulistyczna,
9) -konsultacja neurologiczna,
10) -badanie elektroencefalograficzne,
11) -badanie radiologiczne odcinka szyjnego kręgosłupa,
12) -badanie radiologiczne odcinka lędźwiowego kręgosłupa,
13) -badanie spirometryczne,
14) -konsultacja psychologiczna.



Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Marcin Murmyło, Wrocław

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.