Specjalizacja tylko po LEP-ie

Sławomir Molęda
25-01-2006, 00:00

"Jestem lekarzem poz wykonującym swój zawód od 10 lat, bez żadnej specjalizacji. Czy w mojej sytuacji istnieje obecnie możliwość rozpoczęcia jakiejkolwiek specjalizacji bez konieczności zdawania egzaminów?" - pyta czytelnik. Na pytanie odpowiada ekspert prawny Pulsu Medycyny Sławomir Molęda.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna
Zgodnie z obowiązującymi przepisami wydanego w zeszłym roku nowego rozporządzenia w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów, lekarz, który zamierza rozpocząć wybraną przez siebie specjalizację, musi zostać do niej zakwalifikowany w wyniku postępowania kwalifikacyjnego prowadzonego przez wojewódzkie centra zdrowia publicznego (WCZP). Wymóg ten dotyczy wszelkich specjalności lekarskich, zarówno w podstawowych, jak i w szczegółowych dziedzinach medycyny, a także specjalności lekarsko-dentystycznych. W ramach postępowania kwalifikacyjnego przeprowadza się obligatoryjnie postępowanie konkursowe, które składa się z rozmowy kwalifikacyjnej oraz przedstawienia wyniku odpowiedniego egzaminu: Lekarskiego Egzaminu Państwowego (LEP) bądź egzaminu specjalizacyjnego. Lekarze, którzy nie zdawali LEP-u i nie posiadają żadnej specjalizacji, muszą przed rozpoczęciem postępowania kwalifikacyjnego przystąpić do egzaminu. Powinni to uczynić za pośrednictwem swojego WCZP, składając tam wiosek o przystąpienie do LEP-u, który dwa razy do roku przeprowadzany jest dla lekarzy stażystów przez Centrum Egzaminów Medycznych.
Warto przy tym zaznaczyć, że lekarzy, którzy posiadają już prawo wykonywania zawodu, nie dotyczy, tak jak stażystów, wymóg uzyskania wyniku pozytywnego z egzaminu (co najmniej 56 proc. maksymalnej liczby punktów), ponieważ w postępowaniu kwalifikacyjnym na specjalizację uwzględnia się każdy wynik LEP-u, co wynika wprost z brzmienia § 19 ust. 3 pkt 1 lit. a rozporządzenia.
Bliższe informacje na temat warunków zdawania LEP-u można uzyskać na stronie internetowej www.cem.edu.pl. Z informacji tych wynika m.in., że tematyka LEP-u jest bardzo podobna do wcześniej prowadzonych egzaminów kwalifikacyjnych na specjalizacje podstawowe (TEM).
Poszukiwana przez czytelnika możliwość zakwalifikowania się do odbywania specjalizacji bez konieczności zdawania jakichkolwiek egzaminów kwalifikacyjnych istniała na mocy przepisów rozporządzenia w sprawie specjalizacji lekarzy z 1999 r. Możliwość ta dotyczyła specjalizacji odbywanych poza rezydenturą, na których liczba ustalonych miejsc szkoleniowych przekraczała liczbę chętnych. Postępowanie kwalifikacyjne na tak mało popularne specjalizacje ograniczało się do oceny formalnej wniosku i rozmowy z wnioskodawcą. Począwszy jednak od wejścia w życie rozporządzenia z 2001 r., postępowanie kwalifikacyjne obejmuje zawsze postępowanie konkursowe, bez względu na liczbę miejsc i chętnych w poszczególnych specjalnościach. Reguła ta wydaje się nie dotyczyć jedynie lekarzy-żołnierzy, pełniących służbę lub zatrudnionych w resortowych zakładach opieki zdrowotnej (MON i MSWiA). Odbywają oni specjalizacje na podstawie odrębnych przepisów resortowych, które zostały wydane w 2000 r. i do dzisiaj zachowały obowiązujące wówczas zasady naboru, poprzez odwołanie się do uchylonych przepisów rozporządzenia z 1999 r.
Poza lekarzami ze służb mundurowych, możliwość uzyskania skierowania do odbywania specjalizacji bez konieczności zdawania egzaminów, bo z pominięciem całego postępowania kwalifikacyjnego, mają obecnie tylko lekarze posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego i mający odpowiedni dorobek zawodowy w szczegółowej dziedzinie medycyny. Mogą oni ubiegać się o uzyskanie skierowania na wniosek właściwego konsultanta krajowego, także o uznanie dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego za równoważny ze zrealizowaniem w części lub w całości szczegółowego programu właściwej specjalizacji.


Podstawa prawna:
1) § 19, 21 i 45 rozporządzenia ministra zdrowia z 20 października 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz.U. nr 213, poz. 1779),
2) § 11 rozporządzenia ministra zdrowia i opieki społecznej z 25 marca 1999 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów (Dz.U. nr 31, poz. 302 ze zm.),
3) § 2 rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych i administracji z 17 kwietnia 2000 r. w sprawie trybu uzyskiwania tytułu specjalisty przez lekarza będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, pełniącego służbę lub zatrudnionego w zakładzie opieki zdrowotnej tworzonym przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych (Dz.U. nr 31, poz. 389),
4) § 2 rozporządzenia ministra obrony narodowej z 5 czerwca 2000 r. w sprawie trybu uzyskiwania tytułu specjalisty przez lekarza będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, pełniącego służbę lub zatrudnionego w zakładzie opieki zdrowotnej tworzonym przez ministra obrony narodowej (Dz.U. nr 51, poz. 611).

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Sławomir Molęda

Tematy

Puls Medycyny

Prawo / Specjalizacja tylko po LEP-ie
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.