SM: skuteczniejsza terapia na wczesnym etapie choroby

10-05-2017, 15:11

Najnowsze badanie wskazuje na to, że na wczesnym etapie choroby leczenie za pomocą Fumaranu idimetyli i natalizumabu jest skuteczniejsze. Wykazano korzystny wpływ wczesnego i kontynuowanego leczenia pacjentów z SM o wysokiej aktywności za pomocą leku natalizumab.

Wyniki badań zaprezentowano na 69. spotkaniu Amerykańskiej Akademii Neurologii (ang. American Academy of Neurology, ANN) w Bostonie. 

SM jest przewlekłą, często powodującą niepełnosprawność ruchową, chorobą, która atakuje i wywołuje zapalenie w obrębie centralnego układu nerwowego. Wykazano, że wdrożenie odpowiedniego leczenia modyfikującego przebieg choroby natychmiast po jej zdiagnozowaniu spowalnia rozwój niepełnosprawności ruchowej i poznawczej związanej z SM oraz może zapobiegać skumulowanej niepełnosprawności w przyszłości, umożliwiając osobom z SM zachowanie aktywności na dłużej. 

„Nowe dane dotyczące fumaranu dimetylu i natalizumabu zebrane w codziennej praktyce, które przedstawiono podczas AAN, podkreślają znaczenie wdrożenia skutecznej terapii na wczesnym etapie choroby” mówi dr Kate Dawson, wiceprezes ds. Medycznych w firmie Biogen.

Dodaje, że rozpoczęcie leczenia w odpowiednim momencie może pomóc złagodzić uszkodzenia wywoływane przez SM i opóźnić wystąpienie długotrwałej niepełnosprawności ruchowej u osób z tą chorobą. 

 

Leczenie za pomocą leku natalizumab jest jedyną celowaną terapią o wysokiej skuteczności stosowaną u pacjentów z SM opartą na ponad 10 letnim doświadczeniu klinicznym. Nowe dane z Programu Obserwacyjnego Natalizumabu (TOP) dodatkowo potwierdzają udowodnioną skuteczność leku natalizumab i wykazują, że wczesne i nieprzerwane leczenie prowadzi do uzyskiwania lepszych rezultatów klinicznych.

Wyniki pokazują, że prawdopodobieństwo zmniejszenia się niepełnosprawności w ciągu trzech lat było znacznie wyższe u pacjentów leczonych lekiem natalizumab w ciągu jednego roku od pojawienia się objawów SM(49,3%), niż u osób, które były leczone w okresie pomiędzy rokiem a pięcioma latami (38,1%) lub po upływie ponad pięciu lat (26,3 proc.) od wystąpienia objawów.

Leczenie za pomocą leku natalizumab również prowadziło do znacznego ograniczenia ARR w porównaniu ze stanem wyjściowym we wszystkich trzech kohortach. Dodatkowe  dane TOP, które przedstawiono na spotkaniu, pokazują, że pacjenci, którzy kontynuowali leczenie za pomocą leku natalizumab osiągali lepsze rezultaty kliniczne niż osoby, które przestawiały się na inną terapię.

Udowodniono, że lek fumaran dimetylu ogranicza wskaźnik rzutów SM, spowalnia pogłębianie się niepełnosprawności ruchowej oraz redukuje liczbę zmian w mózgu chorych z SM, a jednocześnie wykazuje pozytywny stosunek korzyści do ryzyka u szerokiego zakresu pacjentów z rzutowymi postaciami SM,  a zwłaszcza  w populacji nowo zdiagnozowanych osób oraz pacjentów, których dopiero przedstawiono na to leczenie.  Najczęstsze działania niepożądane leku fumaran dimetylu, które obserwowano w badaniach klinicznych, obejmowały zaczerwienienie skóry i zdarzenia ze strony układu pokarmowego (ang. gastrointestinal, GI). Do pozostałych efektów ubocznych należało obniżenie średniej liczby limfocytów w pierwszym roku leczenia, która w dalszych etapach terapii ulegała stabilizacji oraz zaburzenia czynności wątroby, ustępujące po przerwaniu leczenia. Stosowanie fumaranu dimetylu jest przeciwwskazane u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na fumaran dimetylu lub jedną z substancji pomocniczych leku. Rzadkie przypadki postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (ang. Progressive multifocal leukoencephalopathy, PML) obserwowano u pacjentów leczonych lekiem fumaran dimetylu, u których stwierdzano umiarkowaną lub poważną limfopenię utrzymującą się przez dłuższy czas.

Skuteczność i bezpieczeństwo leku fumaran dimetylu są badane w ramach rozległego programu klinicznego o zasięgu globalnym, który obejmuje prowadzone obecnie długotrwałe przedłużone badanie.

Natalizumab jest przeciwciałem monoklonalnym, które wybiórczo wiąże się z α4-integryną. Uważa się, że przerywa aktywność komórek zapalnych u pacjentów z SM poprzez blokowanie interakcji zachodzącej pomiędzy α4β1-integryną i naczyniową cząsteczką adhezyjną 1. Przerwanie tej interakcji molekularnej zapobiega transmigracji leukocytów przez śródbłonek do tkanki narządów miąższowych która uległa zapaleniu. Specyficzny(e) mechanizm(y) działania natalizumab w SM nie został(y) całkowicie poznany.

 

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Źródło: Puls Medycyny

Puls Medycyny

Nauka i badania / SM: skuteczniejsza terapia na wczesnym etapie choroby
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.